Koninklijke escortservice

Oefenen op het strand in 2009

Een paard is een hoogst sensibel dier, en nogal teer aangelegd voor zijn formaat. Het heeft ons in de loop der eeuwen trouw gediend, ons van hot naar her gereden, veldslagen voor ons gewonnen, koetsen getrokken en ploegen, of van onder blonde wezens Olympische medailles voor ons gehaald.

Dus is het niet verwonderlijk dat we het in de adelstand hebben verheven en zijn kop een hoofd zijn gaan noemen en zijn poot een been. Inmiddels draagt de verpaarding ook bij aan een voornamer aanzien van ons platteland, en we accepteren daarbij dat die veredeling van de wei niet aan de productiviteit van de agrarische sector zal bijdragen. Er is natuurlijk de paardenhandel, maar paarden brengen alleen paarden voort. En paardenmelk in verwaarloosbare hoeveelheden – die is sinds Cleopatra erin baadde vooral bestemd voor de natuurgeneeskunde.

Een paard is een sieraad geworden, een ornament, een dier voor meisjesdromen.

Maar we hebben nog een cavalerie. Na de Tweede Wereldoorlog uit particulier initiatief geboren en door de landmacht geadopteerd, rijden er nog enkele tientallen burgerpaarden rond, bereden door militairen. Ook hier echter is het paard ornament geworden, en komt te voorschijn gedraafd bij ceremoniële aangelegenheden, die meestal een Gouden Koets betreffen, of soms, heel stemmig, een rouwkoets. Cavalerie Ere Escorte heet deze eenheid, en vandaag, op Prinsjesdag, is hij weer te bewonderen in de straten van Den Haag: 59 paarden, met Huzaren erop, uitgedost met kolbak, atilla, pijnappelsnoer en koordsjerp – en voor de officieren nog een zilveren giberne.

Gisteren oefenden ze op het Noorderstrand van Scheveningen, een lesje omgang met trauma, want de paarden werden een uur lang toegekrijst , uitgefloten, bestookt met voetzoekers en losse flodders, en tenslotte nog in gifgroene rook gezet, onderwijl natuurlijk liefdevol gemend door hun ruiters.

Het was nog 'vriendelijk' begonnen, op dat met linten afgezette stukje strand, met op de hoeken twee stationair grommende tanks die hun geschutskoepels rondjes lieten draaien. Hier en daar hadden zich militairen opgesteld om het toestromende publiek op te zwepen of om de paarden te plagen met wapperende vlaggen of het in- en uitklappen van een paraplu. Een gek gezicht, een soldaat met een plu, maar er liep er ook een rond met een semi-automatisch wapen, dat felle salvo's kon afvuren.

Ze schrokken heus wel, die bange grote dieren, maar ze lieten zich terugsturen in het gelid, via de hand van hun berijder. Of die paarden inmiddels niet ervaren waren in de escortservice, vroeg ik de hoofdcommandant. Nee, zei de majoor, er zitten ook nieuwe paarden bij, zonder dienstervaring. Maar Hare Majesteit is na afloop altijd tevreden.

De paarden zelf waarschijnlijk ook. Ze krijgen na hun eerste inzet een messing stalplaquette – om thuis op te hangen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden