Koninklijk Concertgebouworkest

KLASSIEK

Johannes-Passion ****

Hij dirigeerde niet op blote voeten. Voor zijn debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest - met Bachs Johannes-Passion - had Richard Egarr zijn schoenen toch maar aangetrokken. De repetities in Amsterdam had hij nog blootvoets geleid, zoals we van hem gewend zijn. Het 'knellende' schoeisel verhinderde niet dat Egarr opvallend lichtvoetig door de partituur heen wandelde.

Snelwandelen was het meer. Waarschijnlijk heeft de Johannes-Passion niet vaak sneller geklonken dan dit weekend in het Concertgebouw. Het leek wel alsof de leerling van Gustav Leonhardt de bas-aria 'Eilt, ihr angefochtnen Seelen' als uitgangspunt had genomen. Met de nadruk op die vier onrustige 'Eilt!'-uitroepen.

In die aria breekt het koor meerdere malen in met de vraag 'Wohin?' en drie keer zet Bach een fermate boven één van die uitroepen. De vraag moet daar als het ware even blijven hangen, doorgalmen. Maar Egarr dirigeerde er zonder omhaal omheen. Voorwaarts.

Eenzelfde behandeling kregen de fermates in de ook al zo snel gezongen koralen. Toch creëerde Egarr met zijn eigenwijze tempi niet de indruk dat het om snelheid alleen ging. Laat staan ijdelheid. De Johannes-Passion is theatraler en actiever dan de Matthäus-Passion en dat aspect kwam er hier mooi uit. Ook omdat voor zangers gekozen was met een duidelijke theatrale voordracht en een navenant kloek geluid. Bas Christopher Purves voorop, die van Pilatus echt een personage maakte. Maar ook alt Ann Hallenberg, die zeldzaam mooi klonk in 'Es ist vollbracht', zette de turbo soms met groot effect aan.

Van een Evangelist als Michael Schade moet je waarschijnlijk houden, al zijn er weinig tenoren die zo vilein de 'Bakkenstreiche' die Jezus moet ondergaan kunnen verklanken. Christus zelf stond in de persoon van Andrew Foster-Williams ook al zijn mannetje, maar tenor Benjamin Hulett zong zich hoorbaar moeizaam door zijn verkoudheid heen.

Ster van de avond was sopraan Carolyn Sampson die met haar pure voordracht en kraakheldere stem even op de rem ging staan in haar wonderschoon gezongen aria 'Zerfließe, mein Herze'. Schitterend begeleid door de blazers van het Concertgebouworkest. Jammer dat juist in het prachtige openingskoor het Nederlands Kamerkoor wankeler klonk dan je zou mogen verwachten, maar de zangers herpakten zich daarna goed.

De geschoeide Egarr mag terugkomen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden