Koningsdrama zonder wraak

De wraakgevoelens van Marianne Timmer strandden op twaalfhonderdste van een seconde. Op de duizend meter had ze het koningsdrama van vrijdag een gelukkige afloop willen geven. Monique Garbrecht, ook al de snelste op de 500 meter, bleef haar net voor, waardoor op een uiterst bewogen WK afstanden het katergevoel niet helemaal werd weggespoeld.

Johan Woldendorp

Nadat vrijdag was uitgelekt dat de bloeddikte bij Timmer de medische commissie van de ISU een tikje te gortig was, achtte de Groningse zaterdag de tijd rijp om haar verhaal te vertellen.

Ze was door een hel gegaan, ze had in haar eentje op haar kamertje zitten janken en ze dacht zelfs dat ze er beter aan deed met schaatsen te stoppen en naar een ander land te verhuizen, omdat ze vond dat ze de mensen niet meer onder ogen kon zien. Maar vooral meende ze dat ze als topsporter opgejaagd wild was geworden, omdat de controle-apparatuur niet naar behoren functioneerde. De als geavanceerd gepresenteerde Advia 120 moest worden herijkt, waardoor het extreem lang duurde voordat de ISU uitsluitsel kon geven.

,,Vijfentwintig minuten nadat het bloed was geprikt, zou de uitslag bekend worden. Ik hoorde niets, dus ik nam aan dat het goed was. Achteraf bleek er heel veel onduidelijkheid te bestaan. Als topsporter ben je dan ineens ongelooflijk kwetsbaar. Stel dat ik veroordeeld word, wie gelooft dan nog dat ik clean ben ik als een medaille win? Dan kan ik wel verhuizen naar een ander land. Wat mij is overkomen, gun ik niemand.''

Dat was ook de reden dat Timmer haar verhaal aan het publiek kwijt wilde, zeker nadat ze de volgende dag bij een tweede test werd gerehabiliteerd. Het is haar lezing, het is dus ook haar waarheid. Enkele vragen blijven onbeantwoord. De hematocriete waarde bleek donderdag plotseling gestegen tot 47,4, terwijl haar gemiddelde rond de veertig schommelt. Dat het niveau aan bloedcellen vrijdag was gezakt naar 44, zegt op zich niets. De bloeddikte is sterk afhankelijk van de, al dan niet kunstmatig gereguleerde waterhuishouding in het lichaam. De Advia is in staat nieuwe bloedcellen te herkennen. Volgens KNSB-arts Hans Smid, die wist te melden dat bij nóg elf schaatsers een te hoge hematocriete waarde werd gemeten, staat Timmer op dat punt buiten iedere verdenking.

Andere vraag: waarom worden bij de schaatsster nooit preventieve bloedcontroles uitgevoerd? Smid vindt dat niet meer dan logisch. ,,Doe je dat wel, dan zit je al gauw midden in een ethische discussie. Waarom zouden wij vooraf prikken?'' Voor de meeste andere sporters speelt dat argument nauwelijks. Bij Spaarselect worden met grote regelmaat bloedproeven afgenomen. En Timmer zelf? Ze zal de doktoren geen strobreed in de weg leggen. ,,Prik mij elke week maar. Er is bij mij niets aan de hand.''

Timmer heeft toch al het idee dat de hele wereld zich tegen haar keert. Ze voelt zich als een klant in een winkel die nooit aan de beurt komt. Sinds ze twee jaar terug in de M-Wave tegen wil en dank een echte schaatsdiva werd, heeft de kampioene al een half peloton zaakwaarnemers versleten. Haar vader, de enige man die ze in dat opzicht nog vertrouwt, is nu haar manager.

Haar rol bij Sanex mag als uitgespeeld worden beschouwd. De sponsor bekommerde zich de voorbije, voor Timmer cruciale weken, nauwelijks om haar. Slechts een gelegenheidscoach (Van 't Oever) en een fysiotherapeute stonden haar in Nagano terzijde. De Groningse heeft inmiddels een visje uitgegooid naar de kernploeg. Andrea Nuyt, die op de duizend meter keurig vierde werd, wil graag een andere sprintster in haar omgeving, maar denkt in dit verband nadrukkelijk niet aan Timmer. ,,Ik wil er graag iemand bij die hetzelfde programma draait als ik en ook op dezelfde lijn zit. Marianne leeft heel erg op zichzelf. Onze ideeën lopen nogal uiteen.'' Als het aan Nuyt ligt, stelt de KNSB de kernploeg open voor buitenlanders.

Een hereniging met coach Peter Müller is vooralsnog een puur theoretische optie. Spaarselect-directeur Van Dijk is erg gecharmeerd van haar komst, maar enkele leden van zijn ploeg (Romme, Leeuwangh en Tonny de Jong) hebben in nauwelijks verholen bewoordingen laten merken dat ze niet op Timmer zitten te wachten. Van De Jong zou je mogen verwachten dat ze een grotere vrouwelijke inbreng in de groep op prijs stelt. Tot dit weekeinde presteerde de Friezin ondermaats, volgens velen, zijzelf inbegrepen, het gevolg van overtraindheid.

,,Ik heb de motor opgeblazen. Ik heb te veel als een man getraind. Het bleek dat ik mijn eigen lichaam niet goed kende. Maar ik hoef er geen vrouw bij om af en toe op de rem te trappen. Ik heb van dit jaar genoeg opgestoken om er voortaan anders mee om te gaan.''

Juist op tijd in ,,dit vreselijke klote seizoen'' kreeg De Jong de geest. Nadat ze op de 3000 meter net buiten de prijzen viel, won ze op de vijf kilometer brons. De revelatie bij de Nederlandse vrouwen heette echter regiorijdster Carien Kleibeuker, een 21-jarige studente fysiotherapie uit Eindhoven. Twee jaar geleden leefde het schaatsen amper voor haar. Op haar eerste grote toernooi werd ze prompt vierde op de langste afstand.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden