’Kom niet aan mijn nummerplaat’

Wanneer de kinderen op de achterbank jengelen dat de batterijen van hun Gameboy leeg zijn, kunnen de kentekenplaten van de voorbijflitsende Renaultjes en Citroëns uitkomst bieden. 75 staat voor Parijs – daar zijn er veel van, net als 94 (Val de Marne). Een stuk zeldzamer al: 12 (het dunbevolkte departement Aveyron) en een echte parel: 2A of 2B (Corsica).

Voor de Nederlandse toerist op de Route de Soleil is dit een leuk gezelschapsspel, maar voor de Fransen zelf zijn de laatste twee cijfers op de nummerplaat van existentieel belang. Ze symboliseren de band met de terroir – de streek waar zij geboren zijn en waarmee zich hun hele leven verbonden zullen voelen.

Michèle Alliot-Marie, de Franse minister van binnenlandse zaken, wist dus waaraan ze begon toen zij aankondigde vanaf 2009 de departementale aanduiding te zullen vervangen door een nationale kentekenplaat.

Een dergelijke revisie achtte zij noodzakelijk omdat in grote agglomeraties als Parijs, Lyon en Marseille de cijferscombinaties uitgeput dreigen te raken. Bij wijze van compromis zei Alliot-Marie toe dat automobilisten in het nieuwe systeem de mogelijkheid krijgen voor een departementale vermelding in de vorm van een klein logo. Regionale politici namen hier echter geen genoegen mee en zwaaiden met peilingen die lieten zien dat 70 procent van de Fransen niets moest hebben van de plannen.

„Wanneer twee bewoners van de Pas-de-Calais (62) elkaar op de camping tegenkomen gebruiken ze samen het aperitief”, zo wist Dominique Dupilet, een Noord-Franse regiovoorzitter die op overheidskosten 35.000 bumperstickers liet drukken met de tekst ’62, dat zijn wij!’

Alain Vidalies, afgevaardigde van het departement Landes (40), gooide het over een andere boeg en beriep zich op de verkeersveiligheid. „Als je in de regio Marseille rijdt en je ziet een automobilist met het getal 40 op zijn kentekenplaat twijfelen op een kruispunt, dan weet je dat hij verdwaald is. In het verkeersregelement heet dat een ’reden tot oplettendheid’.”

Franse commentatoren toonden zich niet verbaasd over deze opleving van regionalisme. Zo sprak Olivier Mongin van het deftige tijdschrift Esprit van een ’symptoom van deze tijd’ en hekelde het onvermogen van de Franse politieke klasse om op ’een territoriale schaal te denken.’

Die kritiek lijkt niet helemaal terecht, want ook in de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer, woedt de nummerbordenstrijd volop. Hier verenigden zich 200 afgevaardigden van alle politieke gezindten in het collectief ’Nooit zonder mijn departement’.

Eerder deze week presenteerden zij een alternatieve kentekenplaat, waarbij de departementale nummering simpelweg zit vastgeplakt aan de door Alliot-Marie voorgestelde kentekenaanduiding.

Minister Alliot-Marie lijkt eieren voor haar geld te kiezen. Twee voorwaarden stelt zij nog aan de door ’Nooit zonder mijn departement’ voorgestelde kentekenplaat: toestemming van alle Franse regiovoorzitters alsook van de nummerbordenfabrikant. En zou die nee durven te zeggen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden