Kokende kreeft voelt mogelijk pijn

Kreeften vinden het helemaal niet erg om gekookt te worden hoor, zegt de woordvoerder geruststellend.

Een stoet klassieke boten bevaart de grijze Oosterschelde; regen rimpelt het water, golfslag breekt op de blokken van de dijk die Schouwen en Duiveland beschermt tegen de zee.

Jaren geleden voer ik hier eerder, op ook zo’n klassieke schuit, op net zo’n Oosterscheldekreeftenfestival. Toen zag ik eregasten, de consuls van Frankrijk en België, de eerste kreeften van het seizoen in ontvangst nemen. De kreeften kwamen recht uit de fuik. De kreeften hadden blauwe elastiekjes om hun scharen – ze waren de dagen ervoor gevangen en in de fuiken gestopt, om zeker te zijn dat de eregasten een kreeftje konden vasthouden. En kreeften knagen aan elkaar, wanneer ze samen zitten opgesloten; vandaar de elastiekjes. Jaren geleden besloot ik, om nooit meer terug te komen bij zo’n poppenkast.

Maar de tijden veranderen. Tegenwoordig hebben wij de Partij voor de Dieren. Die partij, zegt iemand van het Oosterscheldekreeftenfestival, komt protesteren op zijn festival, want kreeften worden levend gekookt en dat is zielig. Kreeften vinden het helemaal niet erg om gekookt te worden, hoor, zegt de woordvoerder geruststellend. Ten minste: ze voelen geen pijn, dus is het niet erg. Dat moet ik maar nalezen in het Noorse onderzoek op hun site. En inderdaad, volgens dit onderzoek voelen kreeften geen pijn. Maar hoe onbevooroordeeld zal de site zijn van het Oosterscheldekreeftenfestival? En wat vindt nu eigenlijk de Partij voor de Dieren? Helaas, de woordvoerder belt niet terug, te druk waarschijnlijk met het organiseren van de demonstratie. Er zit maar één ding op: de partij opzoeken terwijl zij in het hol van de leeuw is gekropen. Op naar het festival.

Daarom vaar ik aan boord van een klassieke schuit, over de grijze zee. Aan boord serveert een kok oesters en een Oosterscheldekreeftenwijn, meeuwen krijten, de regen komt met bakken uit de hemel. Een grote verzameling mosselkotters protesteert met spandoeken en loeiende hoorns tegen het verbod op mosselvangen in de Waddenzee. Maar waar is de Partij voor de Dieren? Er is geen Partij voor de Dieren. Wat nu?

Wetenschappelijke vragen over voedsel stel ik normaal aan Wageningen Universiteit, en warempel: daar hebben ze ook verstand van vis! Bij het onderzoeksinstituut Wageningen Imares, onderdeel van Wageningen Universiteit en Researchcentrum, houden wetenschappers zich bezig met het welzijn van vis. Hans van de Vis is zo iemand. Hij bestudeert de productieomstandigheden bij viskweek - want vissen en kreeften kunnen ook gevoelens ervaren, zegt hij. Jawel, hij kent het onderzoek waar het Oosterscheldekreeftencomité mee schermt, maar hij kent ook andere onderzoeken. Een internationaal panel van wetenschappers heeft de Europese Voedsel- en Warenautoriteit bericht, dat het heel wel mogelijk is dat kreeften pijn voelen wanneer zij levend worden gekookt. „Hoeveel last het dier van die pijn heeft weten we niet precies”, zegt Van de Vis. „Eigenlijk weten we maar weinig van kreeften.”

De alternatieve methoden van doodmaken, met een elektrische schok of een flink mes, hebben ook zo hun nadelen. ’Er is een apparaat dat krabben en kreeften elektrocuteert, maar of ze daarmee onmiddellijk bewusteloos te maken zijn, is onbekend. En met een mes moet de kok zo precies steken, dat is haast ondoenlijk.’

Dat we daarom maar geen kreeft moeten eten, wil hij niet zeggen. Imares onderzoekt alleen, dat soort beslissingen is aan de politiek- en aan de privé-mens natuurlijk, culinair journalist of niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden