Koken en eten van het land

( JOCHEM BUSSINK) Beeld
( JOCHEM BUSSINK)

Zestig eigenwijze recepten geeft Michiel Bussink in zijn kookboek ’Ik eet, dus ik ben’ (Scriptum, euro19,50). Je bent wat je eet; Bussink geeft er een lees- en kookbare draai aan.

Koos Dijksterhuis

Hij bekijkt een aardappel en beseft dat hij uit aardappels is ontstaan. Hij houdt van natuurlijke ingrediënten: kastanjes, paddestoelen, vis, wild. Ik ken zijn recepten uit het blad Milieudefensie. Ze zijn meer een verhaal dan een handleiding. Ik was benieuwd naar zijn kookboek. Toch gaf Sinterklaas het niet mij, maar Inge. Het is geestig geschreven en bevat mooie foto’s, zoals van Bussink die op de omslag een hap neemt uit een grote parasolzwam. Ooit gaf hij me een recept voor die paddestoelen. Het ontbreekt vreemd genoeg in het boek, al noemt hij de parasolzwam bij het eekhoorntjesbrood.

Inge probeert niet meteen de gepofte knoflook, maar begint als anglofiel met shepherd’s pie. Wat voldoende is voor acht monden verdwijnt in vier. Voor toe maakt ze mousse au chocolat, die volgens de auteur goddelijk gevaarlijk is. Een gewaarschuwd mens eet voor twee en ik ontplof.

Konijn met chocolade is echt zo’n eigenwijze Bussink-combinatie. We wachten ermee tot onze konijnen het huis uit zijn. Als eter van het land maakt Bussink gehakt van de valse plattelandsromantiek in glanzende bladen over het buitenleven. Toch schrijft hij met dezelfde romantiek over de jacht. „Een volgens de meest strenge biologisch-dynamische wetten gefokte kip heeft nog niet zo’n vrijheid genoten als een fazant.” Weet Bussink niet dat fazanten voor de jacht gefokt en uitgezet zijn, of op zijn best verwilderde nazaten? Maar hij heeft gelijk dat je beter die kunt eten dan kerstkalkoen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden