Koffietent is het nieuwe kantoor

Koffietent Starbucks heeft niet alleen koffie, maar ook goedkope werkruimte. ( FOTO AP)

Een groeiend leger Britse zelfstandigen heeft met laptop en blackberry de coffeeshops veroverd. Starbucks en Coffee Costa zitten bomvol.

J.K. Rowling schreef haar eerste Harry Potterboek in de koffiehuizen van Edinburgh. Oud-burgemeester van Londen Ken Livingstone houdt, sinds hij het stadhuis heeft moeten verlaten, kantoor aan een raamtafeltje in Coffee Costa in West Hampstead.

Ze zijn beslist geen trendsetters. Een rondgang langs een paar van de honderden koffietenten in Chelsea laat zien dat een groot gedeelte van de klanten aan het werk is. Zo is Caffè Nero op Fulham Road een pleisterplaats voor de vaste clubjes van yummie mummies (welgestelde moeders), telewerkers, de Italiaanse daghandelaren, Britse projectontwikkelaars en Turkse ICT’ers.

„Mijn kantoor is Starbucks”, zegt theaterproducent Peter Schneider (57) in The Times. Hij werkt vijf uur per dag vanuit verschillende koffietenten in the City. „Als ik een afspraak maak met een klant, stel ik altijd Starbucks voor. Ze verkopen hier geen koffie, maar ruimte.” Zelfs wanneer hij, zoals de regel voorschrijft, elk uur een kop koffie bestelt, is dat altijd nog een stuk goedkoper dan een kantoor huren.

Het zijn grotendeels zelfstandige professionals zonder personeel die met laptop, mobiele telefoon en draadloos internet virtueel kantoor houden in de koffiehuizen. Het Verenigd Koninkrijk telt 2,2 miljoen telewerkers ofwel mensen die minstens één dag thuis werken (7,4 procent van de beroepsbevolking); in 1993 waren dat er 130.000 (0,5 procent van de beroepsbevolking). Een groot deel van deze telewerkers zijn zelfstandigen zonder personeel (ZZP).

Toch bieden hotellobby’s en koffiehuizen niet de beste werkplek en ruimte om klanten te ontvangen, is de ervaring van artiestenmanager en literair agent Rob Shreeve. „Ik kreeg er schoon genoeg van”, zegt hij. „Er zijn nooit genoeg stopcontacten en de stoelen zijn te laag om goed op te werken.”

Hij opende daarom de nieuwe besloten business club One Alfred Place, ’de werkplek van de toekomst’. „Telewerkers hebben geen formeel kantoor nodig, maar wel een basis”, zegt Shreeve in de rustige ambiance van een van de business lounges in zijn club. Her en der zitten groepjes mensen met hun computer en laptop, of zijn druk in gesprek.

Het werken vanuit traditionele privéclubs beviel Shreeve maar matig. De tafels zijn er ontworpen om een cocktailglas op te zetten, niet een laptop. En het Institute of Directors, de enige zakenclub in Londen, was veel te conventioneel en niet stylish genoeg.

Veel van de leden van One Alfred Place werken in de media, muziek of creatieve industrie. Ook ondernemer Christian Hughes werkt met zijn vijf werknemers vanuit de club. Ze zitten overal verspreid. Hij houdt nog slechts een klein kantoor aan, dat meer dienst doet als een postadres.

„We zochten naar een creatievere omgeving om te werken”, zegt de eigenaar van een wijnconsultancy bedrijf en een onderzoeksbureau. „Dit is een enorm stimulerende omgeving: comfortabel, funky en informeel. En het is een stuk goedkoper. Een maand huur in ons oude kantoor is gelijk aan een jaar lidmaatschap. Ik begrijp niet dat dit concept niet veel eerder is bedacht.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden