Weblog

Koester en steun de sportvereniging

Pierre Heijnen, Tweede Kamerlid PvdA. Beeld
Pierre Heijnen, Tweede Kamerlid PvdA.

Eén van de grootste verliezen in de laatste decennia is de teloorgang van het (sport)verenigingsleven. Opgegroeid in de grote stad was ik als kind lid van de voetbalvereniging, de flatvereniging en de handarbeidvereniging.

Alle drie werden geleid door harde werkers met witte of blauwe boorden en huisvrouwen die na gedane arbeid nog eens zwaar en belangrijk vrijwilligerswerk ter hand namen. Alle drie de verenigingen legden ook een flink beslag op je vrije tijd. Tijd die je minder kon besteden in je jeugdbende (ja, ook toen al!). In die verenigingen was je niet alleen lekker bezig, maar leerde je ook winnen en verliezen, samenwerken, conflicten oplossen.

Je leerde hoe een vereniging werkt, een krant maken, organiseren, sponsors zoeken, en nog veel meer. Je leerde feesten , dansen en meisjes kennen. De vereniging was in veel opzichten meer de leerschool voor het leven dan de school. Die vond in die tijd taal en rekenen veel belangrijker dan persoonlijke ontwikkeling.

Waar zijn ze gebleven, die verenigingen? ”Op het zand” (de dure wijken) in Den Haag vind je er nog een paar, zij het dat zelfs die moeite hebben om alle vrijwilligersfuncties in te vullen. “Op het veen” in Den Haag zijn er veel minder. En de verenigingen die er nog zijn, hebben het buitengewoon moeilijk. Er is lang niet voor alle kinderen plaats op de sportverenigingen in de buurt. De verenigingen stellen eisen aan ouders waaraan lang niet allen kunnen of willen voldoen. Veel kinderen zijn daardoor uitsluitend aangewezen op hetzij commerciële voorzieningen (zoals bowlingbanen en sportscholen), hetzij het gesubsidieerde welzijnswerk.

Het eerste is veelal te duur en het tweede te zeer gericht op de probleemjeugd en te vrijblijvend. Dit probleem speelt volgens mij in alle steden en – in toenemende mate ook op het platteland -. Veel te veel kinderen missen de mogelijkheden die ik en velen met mij wel hebben gekregen. En dat is zo ontzettend jammer. En dom.

Kansen voor kinderen was een voor ons belangrijk thema bij de verkiezingen voor gemeenteraad en kamer in 2006. Sindsdien is er veel gebeurd, aan het bestrijden van armoede onder kinderen, het bevorderen van sport- en cultuurdeelname, uitbreiding van de kinderopvang, combinatiefuncties in de sport, brede scholen. Volgens mij kunnen onze PvdA-fracties laten zien dat “sportief”en “sociaal” is waargemaakt. Maar we zijn er nog lang niet.

Laten we in onze programma’s de gedachte van het Olympisch project 2028 omarmen. Niet om per sé een kind van Bolt de 100 meter te zien winnen in Amsterdam, maar wel om op weg naar 2028 –liefst zo snel mogelijk – voor ieder kind van 6 tot 16 deelname aan een sportvereniging te realiseren. Steun de sportverenigingen voluit, op alle mogelijke manieren. Laat ze niet in de steek. Sportverenigingen dienen zoveel meer doelen. Laat ieder kind deelnemen. Rust niet voordat dat bereikt is. Het is zo belangrijk voor kinderen. Om te leren winnen en verliezen, samenwerken en conflicten beslechten, organiseren en feesten, verantwoordelijkheid nemen. Om niet te dik te worden, te integreren en te presteren.

Zie de sportvereniging als de school voor het (samen)leven en handel daarnaar!

NB. Omdat we nooit te oud zijn om te leren, is deelname aan een sportvereniging ook voor volwassenen zeer aan te bevelen!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden