Koelbloedige moordenaar wekt toch ook sympathie op

Regie Jean-François Richet. Met Vincent Cassel, Cécile de France, Gérard Depardieu. Deel II vanaf 1/2. In 30 bioscopen.

Waarschijnlijk kennen in Nederland weinig mensen zijn naam nog, maar Jacques Mesrine was in de jaren ’70 een legendarische Franse gangster, die de media feilloos bespeelde. Talloze keren ontsnapte hij uit zwaarbewaakte gevangenissen, zwaaide naar de verzamelde menigte op het vliegveld en sierde de cover van tijdschriften. Hij schreef in de gevangenis zijn autobiografie, waarin hij pocht over 43 doden die hij op zijn geweten zou hebben, een zwaar overtrokken aantal.

Filmmaker Jean-François Richet heeft het levensverhaal van Mesrine in twee delen opgeknipt, ’omdat zo’n complex leven niet in anderhalf uur te vertellen is’. Dat wekt enige irritatie: elke film is korter dan het leven dat het beschrijft, en een verhaal moet wel heel erg boeien wil je een maand later naar deel twee gaan.

Dat doet het in deel I in elk geval. Mesrine wordt indrukwekkend gespeeld door Vincent Cassel, die eerder sterk aanwezig was in onder meer ’Irreversible’. Waarom wekt ’de man met duizend gezichten’ sympathie op, terwijl hij toch een uiterst koelbloedige moordenaar is? Hij is charmant, goedgekleed, houdt van lekker eten, weet op spectaculaire wijze steeds uit gevangenissen te ontsnappen en adoreert zijn vrouw en kinderen. Al weerhoudt dat hem er niet van een pistool in haar mond te zetten als zij hem een keer probeert te weerhouden met zijn criminele vrienden mee te gaan.

Na de zoveelste veroordeling weet Mesrine naar Canada uit te wijken. In Montréal wordt hij opnieuw veroordeeld –en gemarteld– in de zwaarbeveiligde gevangenis Saint Vincent de Paul. Een gevangene die gemarteld wordt, wekt altijd sympathie en medeleven, wat hij ook op zijn geweten heeft. Als Mesrine opnieuw ontsnapt en nauwelijks drie weken later terugkeert in een poging de andere gevangenen te bevrijden, maakt ook dat hem ondanks alles een held, een gentleman, loyaal aan zijn vrienden.

Toch wordt Mesrine in de film niet alléén als held neergezet, en dat is te prijzen. Als zijn favoriete prostituee Sarah door haar pooier in elkaar geslagen wordt, ontvoert hij de man, mishandelt hem op onmenselijke wijze en begraaft hem levend. Een twijfelachtige vorm van galanterie.

Deel I vormt een boeiend portret, al is een sterke maag noodzakelijk om het uit te kunnen zien. Waarom Mesrine is wie hij is, waarom hij doet wat hij doet, wordt niet duidelijk en dat stelt enigszins teleur. Of deel II uitkomst biedt, staat te bezien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden