Koefnoen verdient plek op komische kaart

Wie de reguliere afleveringen van ’Koefnoen’ om wat voor reden dan ook had gemist, kon zaterdag iets van de schade inhalen. Als afsluiting van het seizoen zond de Avro een compilatie uit van de populaire satirische serie, die tot de kostbaarste producties van de publieke omroep behoort. Na een half uurtje Koefnoen is de Avro naar het schijnt 160.000 euro lichter. Een duur grapje, zogezegd. Zeker voor een programma dat een naam voert die in het Jiddisch ’voor niets’ of ’ kost niets’ betekent.

Voor al dat geld krijgt de Avro wel veel kijkers, een wat vlotter imago en waardering terug. Wekelijks stopt de teller van Stichting Kijkonderzoek pas hoog in de negenhonderdduizend en in 2006 pakte het programma van bedenkers Paul Groot en Owen Schumacher ook een tastbaar gebaar van waardering in de vorm van de zilveren Nipkowschijf.

Koefnoen is een programma dat op verjaardagen en in kroegen over de tong gaat en dat is een belangrijke graadmeter voor succes. Er is ook veel leuks in te zien. Erg grappig gedaan is bijvoorbeeld N!WZ-magazine, een overdreven populaire bewerking van een eigentijds journaal. De opzet daarvan heeft iets van het BNN-programma ’De nieuwste show’ . Bij Koefnoen echter ligt de mallotigheid er nog dikker bovenop en wordt het nieuws voorgelezen door een gladjakker met warrige blonde lokken (Groot en Schumacher wisselen elkaar hierin af).

Onderin beeld loopt een nieuwsbalk met onzinnige berichten als ’kind wacht drie jaar in ballenbak op ouders’ . De manier waarop Ivo Niehe’s TV-show op reis wordt nagedaan is eveneens kostelijk. De ’Marathon Man’-scène , waarin een geweldig gepersifleerde Jan Pronk de arme Wouter Bos in de tandartsstoel onder handen neemt, is een klein monument.

,,Ik zie een gat op links” , zegt de nep-Pronk tegen de zwetende imitatie-Bos die zijn mond wijd open heeft. En: ,,De melkgebitjes binnen de partij hebben me voorgedragen.”

Niet alle sketches zijn overigens even sterk. Regelmatig wordt de clou in de grap verpakt, waardoor een groot deel van de lol verloren gaat. ’ Koefnoen zet bovendien te veel in op het imiteren alleen. Het duo vangt hun tekortkomingen handig op door tal van externe talenten als Jack Wouterse, Marjan Luif en Sanne Walllis de Vries in te huren.

Waar moeten we Koefnoen in het humoristisch erfgoed der Nederlandse televisie plaatsen? Zeker niet op het niveau van Kees van Kooten en Wim de Bie. Die blijven heer en meester in het genre. Ook ’Jiskefet’ was artistiek van een andere orde dan wat Groot en Schumacher (en co) doen. Vooral als acteur zijn met name Michiel Romeyn en Kees Prins enkele klassen beter. In de hoogtijdagen dan, want Jiskefet kende de beste periode aan het begin van de jaren negentig. Na het succes van ’debiteuren crediteuren’ en de ’lullo’s’ werd het stilaan minder.

Desalniettemin: zeker nu de rol van ’Kopspijkers’ lijkt uitgespeeld, neemt Koefnoen een geheel eigen plek in op de komische kaart van Nederland.

De oogst van een seizoen paste eigenlijk niet in een half uurtje compilatie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden