Knap Borgen vergeet emoties uit te spelen

Theater

Noord Nederlands Toneel Borgen ***

De Rotterdamse Schouwburg rook afgelopen weekend naar kip en curry. Twee dagen lang beheerste 'Borgen', de toneelversie van de populaire tv-serie, zaal en foyer. In ruim zeven uur zuivere speeltijd namen de acteurs van het Noord Nederlands Toneel - bijgestaan door muzikanten en koks - het publiek door twee tv-seizoenen mee.

De geur van eten hoort bij Borgen. Welke kijker herinnert zich niet de grote keuken van Birgitte Nyborg, waar haar man in een pan staat te roeren als ze thuiskomt. De keuken vertegenwoordigt het privéleven van Birgitte, dat een steeds marginalere rol zal gaan spelen als ze eenmaal tot minister-president is gekozen. Dan hangt haar leven aan elkaar van politieke problemen en intriges; en kan ze de roep om aandacht van man en kinderen er niet meer bij hebben. De prijs van een politieke carrière is hoog, is de boodschap van Borgen.

Dat waanzinnige drukke leven trekt in de bewerking van Ko van den Bosch en Ola Mafaalani in vliegende vaart voorbij. Op het toneel lopen de keuken van de premier, haar werkvertrekken, het parlement en de tv-studio's in elkaar over. Birgitte hoeft zich maar om te draaien om in een andere scène te belanden.

De rol van Birgitte is Malou Gorter op het lijf geschreven, niet alleen omdat ze op haar lijkt. Ze is het warme, menselijke middelpunt tussen al die manipulerende mannetjes. Steeds bijgestaan door spindoctor Kasper Juul - een hele sterke rol van Peter Vandemeulebroecke.

De eerste uren van de voorstelling kloppen helemaal. In korte tijd worden alle personages helder neergezet en zien we hoe Birgitte haar eerste kabinet samenstelt. Knappe vondsten stuwen de voorstelling voort, zoals wanneer mobieltjes beginnen te piepen en de politici op hun telefoon het volgende politieke probleem aangekondigd zien. Op de juiste momenten onderstreept de live muziek van de Eef van Breen Group de emoties.

Maar dat hoge niveau wordt niet vastgehouden. Na verloop van tijd wordt het tempo moordend. Scènes duren maar een paar zinnetjes, emotionele reacties worden gesmoord in muziek. De personages kunnen daardoor niet uitgroeien tot volwaardige wezens.

Op onverwachte momenten nemen Van den Bosch en Mafaalani juist heel veel tijd. Dat zijn niet de meest logische momenten. Het onderhandelingsproces tussen het islamitische Noord-Kharun en het christelijke Zuid-Kharun duurt maar en duurt maar. Renée Soutendijk als journaliste Hanne Holm houdt een veel te lange moralistische monoloog waar niet veel van te begrijpen is.

Moralisme viert sowieso hoogtij in deze voorstelling. Het politieke spel geeft natuurlijk tal van kansen om het vluchtelingenvraagstuk en de opkomst van rechts-extremistische partijen te behandelen. Maar hier wordt het op den duur drammerig.

Het spel van de acteurs maakt veel goed. Julia Akkermans speelt heel knap de rol van puberende dochter Laura die paniekaanvallen krijgt. Harry Piekema speelt met de statuur van een staatsman de rol van extreem-rechts politicus Svend Age Saltum.

En dan het eten. Dat is de rode draad door de voorstelling. Op het toneel staat een kok voortdurend groente of fruit te snijden of een kip met olie in te smeren. Achter de schermen doet een legertje koks hetzelfde. Tijdens de voorstelling krijgt het publiek het eten aangereikt door de acteurs. Een gebaar dat het publiek gedurende deze marathon deelgenoot maakt van de wereld van Borgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden