Klunzige omgang met historie

Twee jaar geleden bij de opening van een beeldengalerij van historische figuren in de hal van de Tweede Kamer roemde de staatssecretaris van cultuur, de sociaal-democraat Rick van der Ploeg, de filosoof Bolland als een van onze meer of minder bekende culturele erflaters. Nu is het beeld van Bolland stilletjes verwijderd op last van Kamervoorzitter Weisglas vanwege diens vermeende anti-democratische en anti-semitistische denkbeelden.

Het is een affairetje van niets, maar in zijn kleinheid onthullend voor een geest van benepenheid bij het voorzitterschap van het huis van onze democratie, die tamelijk verontrustend is. Die geest stond ook al de voorvertoning in de weg van de tv-documentaire van René Roelofs over het parlement voor kamerpersoneel.

Het past niet bij een democratie een beeld van de geschiedenis te tonen dat volledig glad gestreken is. Zo'n politiek correct beeld is onrealistisch en doet aan de historie geen recht. Daarmee is niet gezegd dat Bolland een plaats tussen onze belangrijke erflaters verdient, maar die twijfel rijst bij meer figuren in de galerij. Onze staatssecretaris van cultuur sprak bij de opening warme woorden over het belang van een confrontatie met ons culturele erfgoed, maar hij kon niet verhullen dat de beelden een willekeurig allegaartje vormen. Zij lijken vooral bijeengebracht vanwege het toeval dat ze in een rijksdepot stonden en het feit dat ze stuk voor stuk uit wit marmer zijn gehouwen. Meer dan een confrontatie met onze cultureel erfgoed levert de expositie dan ook een beeld op van hoe, afhankelijk van de smaak van de toeschouwer, decoratief of vloekend op deze plaats wit marmer kan zijn.

Als het affairetje iets aantoont is het niet dat het onderzoek naar de politieke denkbeelden van Bolland tekort is geschoten, maar dat de omgang van de Kamer met de geschiedenis een indruk maakt van onverschilligheid en klunzigheid. Het is niet erg dat er iemand staat als Bolland die tegen het algemeen kiesrecht fulmineerde, het is wel knullig dat van de politicus die dit kiesrecht na jarenlange strijd wist in te voeren, de liberaal Cort van der Linden, geen spoor is te vinden. Het zegt veel dat een schilderij van hem en zijn kabinet twaalf geleden bij de verbouwing van de Kamer in een afvalcontainer bleek te zijn gedumpt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden