Kluivert in voetsporen van Rijkaard

WENEN - Op 23 mei 1990 knalde Frank Rijkaard AC Milan naar de winst in de Europa Cup 1-finale tegen Benfica. In hetzelfde Weense stadion trad Patrick Kluivert vijf jaar en één dag later in de voetsporen van zijn idool.

Op aangeven van Rijkaard, de vertrekkende man, schoot de komende man, Kluivert, Ajax naar Europees succes. Voor de één een prachtig slotakkoord van een lange carrière, voor de ander het eerste spannende hoofdstuk van een jongensboek. De emoties na de wedstrijd tegen AC Milan (1-0) liepen hoog op. Het kon eigenlijk niet mooier. Hoeveel spelers beëindigen een imposante voetballoopbaan met het winnen van de belangrijkste Europese trofee? En hoeveel spelers maken aan de vooravond van een veelbelovende voetbaltoekomst het winnende doelpunt in de finale van de Champions League?

Rijkaard en Kluivert, de ontlading bij het tweetal na het laatste fluitsignaal van de Roemeen Craciunescu had de kracht van een aardschok. Nadat hij door zijn teamgenoten was omhelst, zonk Rijkaard een kort moment op zijn knieën ineen; op vrijwel dezelfde plek van het veld, waar hij zich vijf jaar terug door zijn ploeggenoten van AC Milan liet fêteren. Als enige Ajacied deed Rijkaard tijdens de ereronde ook de deels verlaten vakken met Italiaanse supporters aan. Met AC Milan vierde hij vijf jaar triomfen in Italië. Ook de omhelzing met Marco van Basten paste in de perfecte afsluiting van een mooie loopbaan.

Voltooide missie

“Ik was ongelofelijk blij, dat lijkt mij wel duidelijk”, zei de 32-jarige Rijkaard na zijn voltooide missie. “Ik ging met een gerust hart de finale in, maar aan de andere kant had ik ook een panische angst hem te verliezen. Ik heb dat al een keer meegemaakt (in 1993: Olympique Marseille-Milan 1-0, red). Iets ergers bestaat er niet. Een finale is alleen maar mooi als je hem wint.” Na Belodedic, Ronald Koeman, Savicevic en Desailly werd Rijkaard de vijfde speler die met twee verschillende clubs de Europa Cup 1 veroverde. In 1989 en '90 met AC Milan en twee dagen geleden met Ajax.

Het werd voor Rijkaard, zoals hij zelf zei, een droomfinale èn een droomeinde. “Mijn tijd is gewoon geweest”, merkte hij uren na het duel in de catacomben van het Ernst Happel-stadion op. “Ik ben heel tevreden dat ik op deze manier mag afsluiten en dat ik dat zelf kan bepalen. Dat geeft mij een goed gevoel.” Zonder Rijkaard gaat het Ajax-leven gewoon door. “Er staan voldoende goede spelers klaar. Als je zo'n wedstrijd als deze wint, ben je als team heel erg ver. Een compliment voor de jeugdige spelers, die de inzet en de concentratie hielden om de wedstrijd eruit te slepen.”

Alle Ajacieden vierden het Weense feest op hun eigen manier. Kluivert, 18, en Seedorf, ruim een maand 19, vielen in elkaars armen en lieten hun tranen de vrije loop. Een jaar geleden huilden de beide maatjes bij elkaar uit na het missen van de beker tijdens het EK jeugd in Spanje. Die herinnering schoot door het hoofd van Seedorf. Verdriet en geluk liggen dicht bijelkaar. Maar ook: zo snel kan het gaan in het voetbal. In nog geen twaalf maanden van verliezers op een EK voor junioren tot winnaars van de Europa Cup 1 voor volwassenen.

Sportief verliep het duel tegen Milan voor Seedorf minder succesvol dan voor Kluivert. Seedorf lonkt geruime tijd naar Italië, het zuidelijke temperament trekt hem aan. Uitgerekend in de helverlicht etalage van de Champions League-finale verbleekte even zijn ster, die desondanks bij vele Italiaanse managers zal blijven schijnen. Bij Kluivert hoeven de lire-koningen uit de laars van Europa nog niet aan te kloppen. In Hotel Intercontinental, waar Ajax de triomf vierde, liet hij iedereen weten dat hij zijn nog twee jaar lopende contract bij Ajax uitdient. Zeker weten? “Zeker weten!”

Voorbode

In de 68ste minuut kwam Kluivert in het veld voor de onzichtbare Litmanen. Het zal toeval zijn, maar op 23 mei 1990 scoorde Rijkaard in die minuut de winnende goal tegen Benfica. Bij zijn eerste actie won Kluivert gelijk een kopduel van Desailly, die Litmanen volledig had ingepakt. Die winst bleek een voorbode van nog meer goed nieuws. In de 86ste minuut wilde Rijkaard een één-tweetje aangaan met Kluivert, die een gaatje zag en Ajax naar de winst schoot. Het shirt van Kluivert ging niet uit, maar achterste-voren. Het nummer 15 stond groot geschreven op de borst. Een weddenschapje met een paar andere spelers, want dat hij ging scoren was voor Kluivert bijna een zekerheid.

In de aanloop naar de finale werd Kluivert tot tweemaal toe gebombardeerd tot de matchwinnaar. Eerst door zijn moeder, Ludwila, die maandag tegen Louis van Gaal had gezegd dat haar zoon het winnende doelpunt ging maken. “Zulke dingen zegt ze wel vaker, dat heeft met haar water te maken”, verklaarde Kluivert de vooruitziende blik van zijn moeder, die gistermiddag arm in arm met Van Gaal de vliegtuigtrap afdaalde. Niet alleen Kluiverts moeder kreeg gelijk. Er was ook nog ene Marcione Santos, een in Zwitserland wonende Braziliaan, die zichzelf een 'voodoo-kunstenaar' noemt. Tijdens de warming-up stapte hij, gekleed in een gifgroen pak, op Kluivert af. “Ik stond een balletje te trappen en plotseling stond hij voor me. Ik wist niet wie hij was, hij stelde zich ook niet voor. Hij sloeg een kruis voor mijn gezicht en zei dat ik de winnende goal ging maken. Ik begreep er niets van. Hij vertelde dat hij katholiek was, net als ik. Dus ik dacht: hij zal wel een belangrijk persoon zijn.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden