Klim naar top en val in afgrond maken van Augustyn een held

John-Lee Augustyn bereikte solo de hoogste top van de Tour de France. Tijdens de afdaling duikelde de Zuid-Afrikaan over de rand in een diepe afgrond.

Met tranen in de ogen en een trillende bovenlip kwam John-Lee Augustyn over de finishlijn in Jausiers. Een laagje bruin stof bedekte zijn lichaam. Alsof hij een dienst in een steenkoolmijn had gedraaid. Een verzorger slaakte een zucht van verlichting, toen hij de Zuid-Afrikaan ontwaarde. Behalve een paar blauwe plekken en een kleine schaafwond mankeerde de renner niets. Aan zijn schuiver van een steile bergwand hield Augustyn slechts een lichte shock en een deukje in zijn ego over.

Lang bleef de schaamte over zijn inschattingsfout in een bocht niet rondspoken in zijn gedachten. Toen de 21-jarige klimmer zich bedrukt meldde bij de bus van Team Barloworld, kreeg hij louter lof voor zijn prachtige prestatie. Sportief directeur Valerio Tebaldi omhelsde hem vaderlijk en wuifde verontschuldigingen weg. „Indrukwekkend, jongen”, fluisterde de Italiaan in zijn oor. „Je maakt ons trots. Laat domme pech je dag niet vergallen.” Schouderklopjes van fans en een douche klaarden zijn humeur verder op.

„Ik voel me schoon”, lachte hij, toen bezorgde omstanders naar zijn gezondheid informeerden. Over zijn valpartij sprak hij minder stoer. Augustyn, tweedejaars prof, gaf toe doodsangsten te hebben uitgestaan. „Ik koos tijdens de afdaling de verkeerde lijn. Toen ik de rand naderde, vreesde ik in een ravijn te kieperen. Eenmaal over de richel, gleed ik over een grindwand. Ik probeerde af te remmen, kwam snel tot stilstand, maar wist niet hoe ik weer naar boven moest klauteren. Gelukkig schoot een toeschouwer me te hulp.”

Zijn fiets overleefde de val niet. Terwijl Augustyn omhoog krabbelde, stuiterde het rijwiel de diepte in. „Die kon ik niet meer gebruiken”, grapte hij. „Ik moest wachten op de volgwagen. Daarna heb ik de afdaling vervolgd, zonder risico te nemen. Ik dacht niet aan opgeven. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Ik moet me proberen te focussen op de rit naar L’Alpe d’Huez. De schrik ebt vanzelf wel weg. Ik vreesde voor grote schade, maar brak gelukkig niets. Dat is het voornaamste.”

Augustyn verstopte zijn emoties niet. Vorig jaar beleefde hij een hachelijker moment. Een stuurfout in de laatste rit van de Ronde van Portugal koste hem het najaar. „Ik reed in opperste concentratie een rotonde over”, vertelde hij. „Het regende verschrikkelijk. In mijn ooghoek zag ik plotseling een pijl naar de andere kant wijzen. Ik wilde razendsnel corrigeren, maar gleed uit. Bovenop een hoge rand. Daarbij brak ik mijn linkerdijbeen. Deze duikeling kan ik sneller verdringen. Ik mankeer niets.”

De opluchting over de ongeschonden staat van zijn lichaam, nam de mentale naschok niet direct weg. Augustyn reageerde als verdoofd, toen zijn magnifieke beklimming van de Cime de la Bonette-Restefond ter sprake kwam. Solo de top van het hoogste punt van de Tour de France (2802 meter) bereiken, maakte hem in één klap tot een renner van allure. Alleen Federico Bahamontes en Robert Millar gingen hem in een grijs verleden voor. De derde keer dat de Ronde van Frankrijk de weerbarstige bergpas aandeed, toonde Augustyn zich de sterkste.

De leiding van Team Barloworld uitte zich meer euforisch over de prestatie van hun talentvolle coureur. De wielerploeg verkeerde na de positieve dopingtest van Dueñas en het afstappen van kopman Soler, Cardenas, Cooke en Longo Borghini in een verre van optimistische stemming. Bovendien gaf de hoofdsponsor aan het in 2009 aflopende contract niet te verlengen. De kans op het vinden van een andere geldschieter leek klein. Wie met slechts vier coureurs de Tour vervolgt, zo redeneerde het management, kan zich onmogelijk in de kijker rijden.

Augustyn, opgegroeid in de kustplaats Port Elisabeth, bewees het tegendeel. Alleen een ritzege had voor nog betere reclame gezorgd. Het succes van de voormalige mountainbiker komt voort uit strategische scouting. Barloworld, rijdend onder een Britse licentie, ondersteunt sinds enige tijd een wieleracademie in Zuid-Afrika, waar de oorsprong van de ploeg ligt. Zowel in zakelijk als sportief opzicht pakt dit goed uit. Een betaalzender zendt de gehele Tour live uit. Bovendien heeft het land onder de evenaar een groot potentieel aan wielrenners.

„Iedereen in Zuid-Afrika volgt de Tour op de voet”, erkende Augustyn. „Ze kijken tegen me op. Dat is wel leuk. Ik hoop een aantal van hen te inspireren zelf professional te worden. Of ik begrijp waarom iedereen nu zo enthousiast is? Niet echt. Ik had liever de etappe gewonnen. Daar geloofde ik in. Dit is vooral treurig.” Deze ontnuchterende opmerking kon het plezier bij het personeel van Team Barloworld niet wegnemen, zoals de persvoorlichter voorzichtig opperde. „Zijn prachtige klim geeft ons nieuwe hoop.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden