Column

Kleutergedrag der mannenbroeders

Wat waren ze verdrietig, vorig jaar rond deze tijd. Verdrietig? 'Diep geraakt', 'teleurgesteld', 'geschokt'. De Staatkundig Gereformeerde Partij vond het 'onbegrijpelijk' dat de Hoge Raad haar ferme standpunt inzake de vrouw ongeldig verklaarde en de overheid maande 'passende maatregelen' te nemen.

Zulks deed de raad onder verwijzing naar het VN-Vrouwenverdrag. Dit staat nu eenmaal niet toe dat burgers vanwege hun genitaliën democratische grondrechten worden onthouden. Zoals ook geen enkele natie burgers mag buitensluiten vanwege hun huidskleur - zelfs als een Heilig Boek dat beveelt, en zelfs als zij daar persoonlijk geen probleem mee hebben. Tegenvallertje wellicht voor de SGP. Maar de suggestie dat de uitspraak als een complete verrassing kwam, was eerlijk gezegd nogal kinderachtig.

Nederland ratificeerde genoemd verdrag in 1991, zónder voorbehoud te bedingen voor bepaalde groepen (zoals Israël wel deed). Destijds noemde de SGP-fractieleider dat óók al 'onbegrijpelijk'. Maar sindsdien wist de partij dat haar uitzonderingspositie zou eindigen. Toch bleven de mannenbroeders zich gedragen als kleuters die hun knuistjes voor de ogen houden, in de hoop dat het monster vanzelf verdwijnt. De Hoge Raad deed op 9 april 2010 niets anders dan die illusie verstoren, in een uitstekend beargumenteerd vonnis.

Reageerde de buitenwereld verheugd? Dat zou je verwachten. Het hoogste rechtscollege verdedigde immers een van de kostbare juwelen van de parlementaire democratie. Maar fascinerend genoeg bleek vrijwel iedereen over te lopen van mededogen. Een petitie via internet vergaarde binnen de kortste keren ruim 30.000 solidariteitsbetuigingen. Seculiere commentatoren vonden het oordeel van de Hoge Raad getuigen van 'fundamentalistische ijver' - een jij-bak waarover ze zelf geloof ik heel tevreden waren. En alom hoorde je betogen dat we de SGP lekker met rust moesten laten. Een restje folklore in het politieke bestel kon toch geen kwaad?

Niet lang daarna vernamen we dat de SGP, ondanks haar 'eurokritische houding', de gang naar het Europees Hof zou maken. En toen daalde de stilte rond het vrouwenstandpunt weer neer. Totdat minister Donner van binnenlandse zaken twee weken geleden een brief naar de Kamer stuurde.

Aha. Zou het kabinet eindelijk die 'passende maatregelen' nemen? Nee hoor. Het SGP-hoofdbestuur had de minister namelijk laten weten dat het partijstatuut heus geen 'formele beletselen' kent die vrouwen het passief kiesrecht ontzeggen. En Donner, het is bijna aandoenlijk, tuinde daar in. Zou hem nu echt zijn ontgaan dat de 'bijbelgenormeerde' partijbeginselen het vrouwelijk wezen net zo makkelijk blijven buitensluiten?

En o ja, het vonnis van het Europees Hof wacht Donner liever geduldig af. Pas daarna zal hij zich volgens zijn brief 'beraden op de noodzaak en wenselijkheid van eventuele wettelijke maatregelen'.
Het is een zinnetje dat je even moet proeven. Deze minister maakt dus zelf wel uit of hij zich houdt aan rechterlijke uitspraken. Daar kan menig burger vast zijn voordeel mee doen.

Intussen kunnen de mannenbroeders tevreden zijn. Hun kleutergedrag is wederom vorstelijk beloond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden