Kleine organisatoren omarmen paria Chambers als cultheld

(Trouw) Beeld
(Trouw)

De tribunes van De Kuip in Uden waren ondanks de vrije toegang niet vol. De thuisblijvers kregen gelijk, sprinter Dwain Chambers maakte zijn grootspraak niet waar.

Vanwege de komst van Dwain Chambers was vrijdag een heuse persconferentie georganiseerd. De bijeenkomst begon met een kwartier vertraging, want de Brit had zich verslapen. Zo gaat dat met sprinters, het zijn net roofdieren. Even een optimale inspanning om een prooi te pakken, verder liggen ze te luieren. Hoewel zaterdagavond in Uden ’prooi’ een wat overdreven aanduiding was voor de muizen die voor het oprapen lagen.

Er was tijdens zijn 100 en 200 meter geen sprake van wedstrijden. Chambers verzorgde als artiest een optreden, waarbij de ver achter hem finishende figuranten voor contrast zorgden. Hij was voor de Keien Meeting met een koopje aangetrokken om als topsprinter, maar vooral als voormalig dopingzondaar, publiciteit te genereren. Geld om fatsoenlijke tegenstand op te trommelen had de bescheiden organisatie niet.

Goed, op de 100 meter zat Kim Collins, de ranke wereldkampioen van 2003 naast de Britse spierbundel in de startblokken. Maar Collins laat al jaren niets spectaculairs meer van zich horen, hij wordt in Uden als ’huisvriend’ aan het publiek voorgesteld. Een half uur voor de race arriveerde hij in Uden, nadat hij ’s morgens vanuit Nancy een vlucht naar Schiphol had geboekt.

Chambers had gebluft dat hij op de 100 meter voor het eerst sinds jaren weer onder de tien seconden zou lopen. Hij had de pech van een lichte tegenwind, maar geluk dat een enorme regenbui net na de finish losbarstte. In zijn drie voorgaande wedstrijden was de Brit sneller dan het Udense baanrecord van 10,22. Op de dubbele afstand sneuvelde zelfs dat niet. Toen had het merendeel van de toeschouwers het al voor gezien gehouden.

Het leek wel of de bijeenkomst een dag eerder met de media belangrijker was. Want dat had de organisatie geleerd van de FBK Games in Hengelo. Daar was de publiciteitsmeter nog nooit zo sterk uitgeslagen als in 2005, toen de Amerikaanse sprintster Marion Jones was vastgelegd. Maar Jones was als destijds meervoudig olympisch kampioene wel van een zwaarder kaliber.

Uden en Chambers, het is wel een soortgelijk verhaal. Jones stond indertijd zwaar onder verdenking van doping en was daarom door de grote wedstrijden in de ban gedaan. Chambers werd in 2003 gepakt op de designsteroïde THG, waarvan hij dacht dat die onvindbaar zou zijn.

Het was de aanzet tot de Balco-dopingaffaire, die ook Jones en andere grootheden fataal werd. Chambers moest zijn Europese titel van 2002 inleveren, raakte sponsorcontracten kwijt en moest tienduizenden euro’s prijzengeld terugbetalen.

Dat was het loon voor zijn openheid. Chambers liet de atletiekwereld schrikken door gedetailleerd op papier te zetten welke middelen hij gebruikte en hoe eenvoudig het was de dopingcontroles te omzeilen. Zijn autobiografie ’Race Against Me’ was tevens een alternatieve geldbron, waarin hij vertelt zich een ’wandelende junkie’ te hebben gevoeld die in zijn koffer soms genoeg middelen had ’om een olifant mee te doden’.

Dat, zo zegt hij, heeft hij achter zich gelaten. De atletiekwereld slikt zijn excuses echter niet zo makkelijk. In Groot-Brittannië zijn heftige discussies gevoerd of hij na zijn twee jaar schorsing nog voor het land zou mogen uitkomen. Het heeft wat voeten in aarde gehad, maar vorig jaar werd hij Europees indoorkampioen 60 meter, omdat hij bij titeltoernooien niet mag worden geweigerd.

Dat doen de grote wedstrijden wel. Net als Jones destijds is Chambers door Euromeetings, het overkoepelende orgaan van de Grand Prix-wedstrijden in de ban gedaan. Vorig jaar mocht hij aan drie kleine wedstrijden meedoen. Dit seizoen gaat het beter, Uden was al zijn vierde start. Ook al doordat Charles van Commenée, technisch directeur van UK Athletics, hem zonder omwegen als snelste sprinter in het nationale team verwelkomde.

Nu dreigt de 31-jarige Chambers als paria een cultheld te worden voor kleine organisatoren. Chambers in Uden, hoe gaat zoiets? Via toevallige contacten. De in Amsterdam wonende Harvey Bijnaar trainde in 2006 in Jamaica bij de trainingsgroep van Glen Mills. Daarin trok hij niet alleen op met Usain Bolt, die vorig jaar de ster van de Spelen in Peking werd, maar ook met Chambers. Die had net zijn schorsing van twee jaar erop zitten. De instemming van de Keien Meeting was niet unaniem, maar Bijnaar kreeg toestemming om eens een telefoontje naar Chambers te wagen. De verbazing was groot toen de Brit instemmend reageerde op de uitnodiging.

Over het startgeld van Chambers wil men in Uden niets loslaten. Er is slechts een vage hint: minder dan eentiende van zijn oude marktwaarde. Uit de tijd dus dat Chambers als chemisch laboratorium een stuk rapper over de baan vloog.

Dwain Chambers deelt in Uden tussen de bedrijven door handtekeningen uit aan jeugdige fans. (FOTO DOLPH CANTRIJN) Beeld
Dwain Chambers deelt in Uden tussen de bedrijven door handtekeningen uit aan jeugdige fans. (FOTO DOLPH CANTRIJN)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden