Kleding maakt het karakter

interview| De Britse kostuumontwerpster Sandy Powell verzorgde de weelderige fifties-kleding in 'Carol'.

De uitdaging is om met kleren een karakter vorm te geven", vertelt Sandy Powell. "Je kunt namelijk veel met kleding communiceren: sociale klasse, macht, leeftijd en ook de psychologie van het personage." De Britse kostuumontwerpster en drievoudig Oscarwinnares Sandy Powell (55) wordt wereldwijd geroemd om haar uitdossingen. Ze is de vaste kostuumontwerpster van Martin Scorsese, en kleedde de afgelopen dertig jaar actrices als Tilda Swinton, Julia Roberts, Charlotte Rampling, Scarlett Johansson en Julianne Moore. Van de tien Oscarnominaties zag ze er drie verzilverd, voor 'Shakespeare in Love', 'The Aviator' en 'The Young Victoria'.

Meest recent hulde ze Cate Blanchett en Rooney Mara, de twee hoofdrolspeelsters van 'Carol', in weelderige fifties-garderobes. De film van Todd Haynes, vanaf morgen in de bioscoop, vertelt over de geheime liefde tussen een oudere en een jongere vrouw in de vroege jaren vijftig. "Een fijne periode om vorm te geven", beaamt Powell, "omdat de kleding - en dat geldt vooral het titelpersonage - supervrouwelijk is, met getailleerde jurken, lange mantels, zijden shawls, leren handschoenen en bijpassende hoeden en tassen."

'Carol' is gebaseerd op een roman van Patricia Highsmith, 'The Price of Salt' uit 1952. Geeft Highsmith in haar boek eigenlijk aanwijzingen voor de kledingstijl van de twee vrouwen?

"Het boek beschrijft de karakters van Carol en Therese heel goed, en dat helpt om er garderobes bij te verzinnen. Carol is rijk, middle class. Ze kan zich dure, modieuze kleding veroorloven, en wil dat ook laten zien. Daarom heb ik een grote bontmantel voor haar ontworpen, en kreeg ze koraalkleurige nagellak in de kleur van haar shawl."

"Therese is net afgestudeerd, heeft een baantje in een warenhuis, en droomt ervan om als fotografe aan de slag te gaan. Ze heeft minder middelen. Kleding is niet haar prioriteit. Daar past een meer praktische, beetje jongensachtige 'look' bij."

Hoe zou u uw werk als kostuumontwerpster omschrijven?

"Als costume designer verdiep je je in het personage. Het gaat erom het karakter zo geloofwaardig mogelijk te maken. Carol rebelleert stilletjes tegen haar man en haar omgeving door op een feestje een cocktailjurkje te dragen, waar een klassiek avondtoilet gewenst is."

"Aan het slot van de film zie je ook dat de kleding van Carol en Therese niet meer zo veel verschilt. De vrouwen zijn elkaar genaderd, iets wat in hun kledingkeuze tot uitdrukking komt. Het is heel subtiel allemaal, maar het gaat erom met kleding een verhaal te vertellen."

U maakte eerder met Todd Haynes 'Far from Heaven', een film die ook over verborgen homoseksualiteit ging, en gesitueerd was in de jaren vijftig. Toch ziet die film er heel anders uit.

"Ja, 'Far from Heaven' speelde in 1957, en ziet eruit zoals we ons de jaren vijftig herinneren, heel kleurrijk. 'Carol' is gesitueerd in 1952, en dat betekent dat er nog allerlei invloeden van de jaren veertig in het straatbeeld zitten. Todd Haynes wilde die naoorlogse wereld realistisch herscheppen. Ter inspiratie maakte hij voor ons een look book, met foto's van New York uit de vroege jaren vijftig. Prachtig werk van straatfotografen als Vivian Maier en Saul Leiter die voor mij belangrijke wegwijzers waren bij het vinden van een geschikte kledingstijl met een gedempt kleurenpalet, waarin de jaren vijftig voorzichtig doorbreken met toefjes rood en geel."

Alle kleding is afkomstig uit de jaren vijftig?

"Rooney Mara draagt vrijwel alleen vintage kleding, waarvoor ik allerlei winkels en markten in New York en Los Angeles heb afgestruind. Voor Cate Blanchett heb ik bijna alles speciaal ontworpen, omdat ze zo groot is. Ze past niet in kleding uit de jaren vijftig."

Dat moet een enorme klus zijn geweest. Blanchett verschijnt in zoveel mooie uitdossingen.

"Ja, en dan te bedenken dat 'Carol' een kleinschalige productie is, die met relatief weinig geld is gemaakt. Je ziet het er niet aan af, maar het is ingewikkeld om met zo'n krap budget te werken. Wat helpt is als je goede, vindingrijke mensen om je heen hebt. En ik kom van de Britse school van Derek Jarman waar we super lowbudgetsfilms over Caravaggio en Wittgenstein maakten."

"Het is niet te vergelijken met een Scorsese-productie. De eerste keer dat ik met Scorsese werkte, was voor 'Gangs of New York'. Waanzinnig, zulke grote sets. Ik koester het als een uitdaging, omdat ik niet alleen hoofdrolspelers Daniel Day-Lewis en Leonardo DiCaprio moest kleden, maar ook alle bijrollen."

U staat momenteel met Nicole Kidman op de set van 'How to talk with girls at parties'. Hoe is dat?

"Oh, erg leuk, de film speelt in Londen, mijn eigen woonplaats, aan het begin van de punktijd. Ik mag Nicole Kidman dus in een punk-madam veranderen. Kidman is het soort actrice dat eigenlijk alles staat, precies zoals Tilda Swinton, Julianne Moore en Cate Blanchett."

"Het gaat er niet alleen om dat ze een goed figuur hebben, het zijn actrices die ook weten hoe ze kleding moeten dragen, hoe ze moeten bewegen. Geef Cate Blanchett een bontmantel, en ze verandert in Carol: wuft, elegant, en toch ook breekbaar. Het is een glamoureuze façade waarachter veel hartzeer schuilt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden