Klaar voor een jaar flierefluiten

Talent verloochent zich niet. Zonder noemenswaardige trainingsarbeid sloot Mark Huizinga met zijn tiende Nederlandse titel zijn actieve judocarrière af.

Het was zowaar topscheidsrechter Henk Plugge die een heilig judoprotocol schond. Meteen nadat Mark Huizinga zijn laatste tegenstander Jeffrey Meeuwsen na zestien seconden op de rug had gegooid, liep Plugge naar hem toe om hem de hand te schudden. Dat is vóór het afgroeten een zonde, „maar in dit geval leek het me wel gepast”, gaf hij als verontschuldiging.

Het was voor de enige Nederlandse judoscheidsrechter tijdens de Olympische Spelen in Peking een eer om de eerste te zijn op de afscheidsreceptie. Met Mark Huizinga nam niet alleen een grootheid afscheid, maar ook een man die wist hoe hij waardig moest verliezen en altijd bescheiden is gebleven. Zelfs vlak voor zijn afscheid wilde hij zich niet meten met een groot ego als Anton Geesink, of Wim Ruska. „Als je de eerdere lijsten naast elkaar legt, hebben zij ook meer gewonnen. Ze hebben meerdere wereldtitels behaald, ik niet.”

Ach ja, die wereldkampioenschappen. Ze zullen met slechts één bronzen plakje altijd de smet blijven op de palmares van de enige Nederlander die op drie Olympische Spelen een medaille won. Maar hij is wel de Nederlander die, samen met Dennis van der Geest, op een totaal van tien Nederlandse titels in zijn eigen gewichtsklasse kwam.

Dat deed hij op een moment dat hij zichzelf niet meer als topsporter beschouwde. Dat hoofdstuk was in Peking met een te snelle uitschakeling afgesloten. Toch sprak hij zaterdag van „het mooiste Nederlandse kampioenschap dat ik heb meegemaakt”.

Daarbij doelde hij op de entourage en het scenario. Nog nooit was de topsporthal in Rotterdam voor een NK judo uitverkocht geweest. Toen Huizinga de accommodatie betrad werd juist een tribune bijgeschoven vanwege de overweldigende toeloop van fans.

De Vlaardinger had in Peking afscheid willen nemen met een vierde olympische medaille, een nog nooit behaalde prestatie door een judoka. Het werd een anticlimax, zó wilde hij geen afscheid nemen. Dus organiseerde hij samen met de judobond zijn eigen feest, waarvoor hij met tweehonderd genodigden een eigen tribunevak vulde.

Aangezien hij als geen ander weet dat topsport geen garanties biedt, nam hij bewust nogmaals het risico van een anticlimax. „Ik had ook een demonstratiepartij kunnen judoën, en daarna naar de receptie kunnen gaan.” Nu liet hij zijn gasten wachten vanwege de dopingcontrole.

Dat was het ’droomscenario’ waard. In zijn eerste partij tegen Bram Pals voelde Huizinga al snel wat drie maanden met slechts één wekelijkse training met een lichaam doen. Hij won moeizaam. Daarna speelde zijn ervaring een grote rol.

Als in zijn beste jaren trakteerde hij het publiek op spectaculaire worpen, waarmee zijn twee laatste tegenstanders Seije Gorter en Jeffrey Meeuwsen op hun rug gingen. Huizinga genoot als was het zijn eerste Nederlandse titel.

Uit handen van zijn coach Chris de Korte ontving Huizinga de zesde dan, die wordt gesymboliseerd door een rood-witte band. „Vroeger noemde ik dat een afzetlint. Ik zal er nu met meer respect over spreken, want dit is een meestergraad”, aldus de judoka.

Wat nu volgt noemt Huizinga (35) een uitdagende fase in zijn leven. Als sociaal onderontwikkelde, zoals hij zichzelf beschouwt, wil hij komend jaar het zwarte gat zo intensief mogelijk verkennen. Na een gestructureerd leven als topsporter kiest hij voor „een jaar onbeperkte vrijheid”.

Vanaf 1 januari heeft Huizinga een jaar onbetaald verlof. Over de invulling daarvan heeft hij slechts „heel vage plannen. Ik ga een jaar flierefluiten, ontdekken wat er in het leven nog meer te doen is. Het kan alle kanten op, misschien kom ik mezelf nog wel heel erg tegen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden