Kjeld Nuis wint op de verkeerde momenten

Zilver op WK spint na twee zeges op 1000 meter. Verbij knap derde.

De twee geweldige 1000 meters waarmee Kjeld Nuis tijdens de WK sprint in Seoul indruk maakte, legden met terugwerkende kracht tevens zijn falen bloot. Hij blijft de kampioen van de toekomst omdat hij wint op de verkeerde momenten.

Het goede moment lag niet afgelopen weekeinde in Seoul, maar twee weken eerder in Kolomna tijdens de WK afstanden. Nuis is veel meer specialist op de middenafstanden dan een echte sprinter. Met het oog op olympische doelen kan hij dat maar beter zo houden. De 1000 en 1500 meter kan hij met zijn grote schaatstalent nog vervolmaken. Maar het is vooralsnog gebrek aan slagvaardigheid, misschien zelfs hardheid, die de 26-jarige nog altijd van grote triomfen afhoudt.

Juist zijn grootste tegenstrever, de vijf jaar jongere Pavel Koelizjnikov, beheerst die mentale gebieden tot in de perfectie. De in Siberië geharde Rus kon zich zelfs een schrobbering van Nuis in een direct duel op de eerste 1000 meter veroorloven om zijn wereldtitel te prolongeren. In het volgende directe duel, gisteren op de 500 meter, was de wereldrecordhouder in zijn slagvaardigheid zelfs zo meedogenloos, dat Nuis diep werd vernederd. Dat gebeurde nogmaals toen de Rus op de slotafstand met twee handen op de rug als wereldkampioen finishte.

Bij het opmaken van de jaarrekening lag daar de wereld van verschil: Koelizjnikov als drievoudig wereldkampioen op de 500 en 1000 meter en het sprintklassement. Nuis met brons en zilver van de WK afstanden en, toch knap, zilver op de WK sprint. Plus een gestreeld ego dankzij twee fraaie maar niet tellende afstandstriomfen waarop hij meteen nieuwe moed bouwde. "Ik heb bevestigd gekregen dat ik van Koelizjnikov kan winnen. Het wordt nog een mooie strijd tussen ons, komende jaren."

Nuis won in Seoul de 1000 meter beide malen in een baanrecord en met meer dan een halve seconde verschil van Koelizjnikov. Maar het was onvermijdelijk dat werd teruggekeken naar Kolomna. Daar had Nuis op die lange sprintafstand zijn eerste mondiale titel moeten winnen maar verloor hij met minimaal verschil, niet alleen van Koelizjnikov maar ook van diens ploeggenoot Joeskov.

In Kolomna lag supersnel ijs waarop de technisch hoogbegaafde en sterke Russen beter uit de voeten konden. In Seoul was de baan zacht, hetgeen in het voordeel was van Nuis. "Ik had in Kolomna moeten winnen, dat neem ik mezelf kwalijk." Maar hij was gisteren verguld met zilver, vooral omdat hij zich dit jaar nauwelijks heeft bezig gehouden met de 500 meter. Meer inhoud krijgen voor de 1500 meter heeft de prioriteit. "Het is het een of het ander."

Bij de 21 jaar jonge Kai Verbij zal die keuze anders liggen. De Nederlandse debutant verraste zichzelf met brons. Zoals hij zichzelf eerder dit jaar had verrast met de Nederlandse sprinttitel. In Seoel legde hij een gelijkmatige serie neer met één uitschieter (tweede) op de 500 meter. De Nederlands/Japanse schaatser reageerde erop met zijn gebruikelijke nuchterheid.

"De buitenwacht dichtte mij van tevoren een medaille toe, maar daar luister ik niet naar. Ik kwam hier zonder verwachtingen, om te leren geen fouten te maken en met spanning om te gaan. Ik ben blij dat het gelukt is het podium te halen."

Dat gebrek aan verwachtingen sprak hij al uit na zijn verrassende Nederlandse sprinttitel. Over de WK sprak hij vooral als 'mooi reisje naar Korea'. "Aan het begin van het seizoen was ik totaal niet bezig met winnen. Mijn doel was een stap maken, daar hou ik me ook graag aan."

Waarvan akte.

Ter Mors loopt tegen haar grenzen aan

Na de eerste dag van de WK sprint leek voor Jorien ter Mors opnieuw een succesverhaal in de maak. Maar bij het opmaken van de balans moest ook zij toegeven dat ze haar grenzen heeft.

Het fenomeen dat shorttrack en langebaanschaatsen zo moeiteloos combineert, had die grenzen dit seizoen al opgerekt. Overal waar Ter Mors verscheen, triomfeerde ze. Zoals twee weken geleden op de 1000 en 1500 meter tijdens de WK afstanden. Maar de Amerikaanse rivalen die ze in Kolomna zo imponerend op de knieën dwong, Brittany Bowe en Heather Richardson, wezen haar nu op een tekortkoming.

Ter Mors was gekomen voor goud, debuteerde met brons, maar klaagde niet. "Ik miste de scherpte die ik bij de WK afstanden wel had. Dat is niet zo raar, al die races hakken er flink in", zei de rijdster die ruim een jaar had moeten passen vanwege overtraindheid.

De 26-jarige ter Mors had na de eerste dag nog zicht op de titel, als tweede op 0,16 seconde van klassementsleidster Richardson. Daarbij was niet meer gerekend op Bowe, die zaterdag amper was hersteld van een voedselvergiftiging. Zij prolongeerde haar titel door gisteren zo ongenadig toe te slaan op de 500 meter, dat Ter Mors kansloos was. Marrit Leenstra eindigde als vierde.

"De 500 meter liep niet goed, en op de 1000 meter kwam ik niet goed op gang", concludeerde ter Mors. "De 500 meter heb ik nog niet veel gereden, daarop valt nog veel winst te halen. Ik schaats daarop nog te rommelig en gehaast."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden