Kitty Courbois was vroeger mooi, zeggen ze nu

Vierduizend jaar oud is de valkerij. Volgens Elsevier is de sport populair in Nederland, sinds 1992 is er zelfs een een Nederlandse Valkerij Academie. Het is geen vrijblijvende hobby. Een valk hecht zich alleen met veel geduld en inspanning aan zijn eigenaar, en kiest soms alsnog voor de vrijheid: “ Hij ging hondervijftig meter de lucht in, sloeg af naar links en ik heb hem nooit meer terug gezien.”

MARK VAN DRIEL

Ook in de andere weekbladen speelt de jacht een rol. Zo jaagt HP/De Tijd op schoonheid. Wat is het, wie heeft het en wat doen ze ermee?

Actrice Kitty Courbois werd vooral vroeger mooi gevonden. Ze komt nog weleens bekenden tegen die vroeger verliefd op haar waren. “Had je dat verdomme niet eerder kunnen zeggen,” denkt ze dan. Een facelift is echter uit den boze: “Dat mag niet van Gerardjan Rijnders. Dan heeft hij geen oud wijf meer voor Toneelgroep Amsterdam.”

Volgens HP/De Tijd viert het uiterlijk triomfen in de jaren negentig. Vooral in de homoscene hanteert strenge eisen. De lichaamscultuur domineert, wie vriendelijk, veertig en volslank is kan het schudden op de relatiemarkt. Sterker nog: “Als ik moest kiezen, Aids of een verminkt gezicht: geef mij dan maar Aids.”

Staatssecretaris van Cultuur Aad Nuis denkt dat schoonheid vertroosting kan bieden: “De vreselijkste dingen krijgen iets verdraaglijks doordat ze prachtig opgeschreven zijn.”

Maar volgens wielrenster Leontien van Moorsel kan een aantrekkelijk uiterlijk ook veel slechts in de mens bovenbrengen: “Als je er goed uitziet krijg je veel publiciteit. Dan hebben die anderen er een hekel aan als je wegrijdt: die dirkdoos halen we terug.”

Zijn de soldaten van Dutchbat wel uit het juiste hout gesneden vraagt De Groene Amsterdammer zich af. 'Onze bikkels', noemt Defensieminister Voorhoeve ze, maar de Groene vergelijkt ze met een groepje verdwaalde padvinders. Na hun vrijlating klaagden ze vooral over de kwaliteit van het verstrekte eten: 'alleen maar patat en frikandellen'.

Generaal Couzy is een militair leider zonder ruggegraat. Hij heeft zich bovendien omgeschoold tot 'psycho-sociaal begeleider': “De zo vaak gehoonde 'zachte sector' van de jaren zeventig blijkt zich twee decennnia later in legertenue te hebben gehesen.”

De Groene betwijfelt of het de juiste geestelijke bagage is om de psychologische oorlog met Radovan Karadzi tot een goed einde te brengen.

Vrij Nederland bericht dat Journaal-verslaggevers niet langer in beeld mogen. Hoofdredacteur Van der Wulp streeft naar een strakkere presentatie. Alleen Gerard Arninkhof en Maria Henneman mogen de zogenaamde stand-up blijven doen. Zij spreken vanover de hele wereld de camera toe en strijken een kledingvergoeding op, terwijl hun anonieme collega's het handwerk verrichten.

Joop van Tijn bewerkte zijn VPRO-marathoninterview met Winnie Sorgdrager. De minister van Jusititie ontkent voor de zoveelste keer dat ze het lijstrekkerschap van D66 ambieert: “ Je moet ook bereid zijn om in statements te gaan praten, terwijl ik eigenlijk altijd de behoefte heb om iets uit te leggen.”

Een groter contrast met de Amerikaanse hoogleraar en hysterica Camille Paglia is nauwelijks denkbaar. De cultuurwetenschapper praat in uitroeptekens, zonder ook maar enige verheldering te brengen.

“Voor het feminisme er was, was Paglia er! Slaand, trappend en met mensen vechtend. Niemand begreep wat ik aan het doen was, maar vanaf mijn eerste jaren wenste ik vurig iets te doen voor vrouwen, om zo iets groots te doen voor vrouwen”, zegt ze.

Toch adoreert Paglia niet alleen zichzelf. Over de grootsheid van Madonna die ze 'lang voordat ze wereldberoemd werd' herkende, raakt ze ook niet uitgepraat. Volgens La Paglia liggen de wortels van haar discomuziek in de primitieve Afrikaanse cultuur.

Voor de Vut is Camille Paglia ongeschikt, net als veel van de 156.000 Nederlanders die vorig jaar hun werk vervroegd vaarwel zeiden. Hervormd Nederland beschrijft de nieuwe moraal die ouderen het werken onmogelijk maakt. Werknemers 'krijgen na hun 55-ste de adem van jongere generaties in hun nek' en treden 'vrijwillig verplicht' terug. Succesverhalen over een tweede leven zijn er legio, maar bestaan ouderen die opnieuw gaan studeren of op reis gaan werkelijk?

Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau vullen Vutters hun dagen op dezelfde manier als gedwongen werklozen, en doen ze alleen maar alsof ze actief zijn.

Jan Raas spreekt in Elsevier over de heilige handoplegging waaraan zijn sprinter Abdoe ten prooi viel. Terwijl hij de sprint voor de Touretappe winst in Le Havre aanging legde een andere renner zijn hand op het zadel van de Rus: “ Dan is het bekeken, dan is het net of je achterwiel eruit loopt.” Heilige handoplegging noemen wielrenners dat.

De macht van de sponsor heeft ook goddelijke trekjes weet Raas. Toen hij op het punt stond om de Zwitser Toni Rominger te contracteren greep Heineken in. De toenmalige sponsor sprak een veto uit tegen de komst van de renner omdat het bedrijf te weinig belangen in Zwitserland had.

Elsevier weet ook waarom uitgever Reed Elsevier NRC Handelsblad en het Algemeen Dagblad van de hand doet. Terwijl de winst van het gehele concern twintig procent van de omzet bedraagt, brengen de dagbladen maar dertien procent in het laatje. De verkoop van de kranten zal de winst van Reed Elsevier onmiddelijk met enkele procenten doen stijgen. Ex-topman Vinken, 'de kampioen van het emotieloos zaken doen' kan tevreden zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden