Kissin eert Liszt in monumentaal recital

CHRISTO LELIE

Klassiek
Jevgeni Kissin op 19/6 in Concertgebouw Amsterdam.

Franz Liszt was waarschijnlijk de grootste pianist aller tijden. Het huidige Liszt-jaar (de componist werd twee eeuwen geleden geboren en stierf 125 jaar geleden) inspireert dan ook talrijke pianisten om Lisztherdenkingsconcerten te geven. In de Amsterdamse serie Meesterpianisten gebeurt dat zelfs drie keer. Jean-Yves Thibaudet gaf begin van dit jaar het startschot. Aan het einde van het seizoen volgen nog twee Liszt-recitals met slechts één week tussentijd. Zondagavond liet Jevgeni Kissin zich in een gevarieerd Liszt-programma horen en aanstaande zondag zal Aldo Ciccolini Liszts complete cyclus 'Harmonies poétiques et religieuses' in het Concertgebouw spelen.

Kissin speelde een prachtig programma met louter hoogtepunten uit Liszts middenperiode. Voor deze stijl is de zich muzikaal almaar verdiepende pianomeester in veel opzichten een ideale vertolker. Zijn technische kunnen lijkt onbegrensd, maar Kissin gebruikte dit louter als middel om een muzikaal verhaal te vertellen. Dat deed hij met veel verve. Zijn toonvorming was, ook in de krachtigste passages, altijd fraai. Gelukkig maar, want Kissin produceert graag en veelvuldig een grote klank. Hij belichtte een monumentale, maar tegelijk ook episch-lyrische kant van Liszt zoals weinig pianisten hem dat kunnen nadoen.

Het pleitte voor Kissin dat hij in dit herdenkingsconcert Liszts belangwekkendste maar zeer moeilijke pianowerk, de Sonate in b, niet uit de weg ging. Met zijn imposante en kleurrijke vertolking wist hij het Amsterdamse publiek voor dit meesterwerk volledig te winnen. De kanttekening moet worden gemaakt dat het niet goed te vatten was dat een pianist die verder sterk vanuit structuur musiceerde, de beginmaten, waar het gehele stuk op rust, metrisch erg vrij speelde, als was het een improvisatorische introductie in plaats van een expositie van een hoofdthema.

Soms neigde Kissins hang naar monumentaliteit tot overdrijving, bijvoorbeeld in de hamerende doodsklok waarmee hij 'Funérailles' opende. De in veel opzichten grootse vertolking werd in de beruchte octavenpassage in de linkerhand ontsierd door een overvloed aan rechterpedaal. In plaats van de uitgebeelde uitrukkende en voortstormende cavalerie leek er nu een laaiend vuur op te klinken. Met minder uitersten en een filosofische verinnerlijking speelde Kissin vervolgens 'Vallée d'Obermann'.

Dat de poëet Kissin ook zonlicht en sprankeling in zijn palet heeft, bewees hij in het op Italiaanse liedjes en dansen gebaseerde drieluik 'Venezia e Napoli' en in de tweede toegift: de verfijnd vertolkte 'Soirée de Vienne' nr. 6 van Schubert/Liszt.

Eveneens indrukwekkend waren de 'Etude Ricordanza' in de opening van het concert en in de eerste toegift de liedbewerking 'Widmung' van Schumann/Liszt, die ik zelden zo uitgebalanceerd hoorde vertolken. Het publiek was laaiend enthousiast.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden