Naschrift

Kirsten Adema (1995-2018) verheugde zich op de volgende stap in haar leven

De bijnaam van Kirsten Adema was 'kipje', zelf was ze dol op dieren maar vooral op kippen. Beeld Privé-archief

Wat had Kirsten Adema zichzelf veel ontzegd om haar bachelor geneeskunde te halen. En wat verheugde ze zich op haar co-schappen.

Kirsten Adema vond leren altijd al leuk. Als klasgenootjes op de basisschool naar buiten renden aan het einde van de dag, maakte Kirsten eerst haar werkje af. En op de middelbare school koos ze bewust voor vwo, want ze moest en zou naar de universiteit. 

Dat de leraren de zachtaardige, stille Kirsten niet altijd op waarde schatten, zat haar dwars. Des te trotser was ze op zichzelf toen ze vorig jaar cum laude slaagde voor haar studie geneeskunde.

Kirsten Edith Lana Adema (1995-2018) werd geboren op 10 augustus 1995, een bloedhete zomerdag. Ze was een zoete baby en paste goed in het warme, liefdevolle gezin dat de Adema's vormden. Moeder Cindy de Blieck was overdag thuis en werkte 's avonds als wijkverzorgende. Daarna nam haar vader Chris Adema het gezin over, hij werkte als liftmonteur. Beide ouders kwamen uit Uithoorn en er woonde gezellig veel familie in de buurt.

Kirsten was thuis een vrolijk kind. Op de basisschool had ze wel vriendinnetjes, maar echt erbij horen, deed ze niet. Tenminste, zo ervaarde ze dat. Ze was verlegen, wat onzeker, en dacht dat de andere meisjes haar niet leuk vonden, al werd ze vaak genoeg voor verjaarspartijtjes uitgenodigd. Ze trok vooral veel op met haar twee jaar jongere zus Maayke, met wie ze bijzonder goed kon opschieten. De zussen gingen samen naar scouting en deden aan kickboksen. De twee meiden waren met hun lange rode haren een bijzondere verschijning.

Kirsten en haar zus Maayke. Beeld -

Kirsten en haar vader hadden dezelfde liefhebberijen. Beiden waren lid van de plaatselijke zwemclub; zij deed aan wedstrijdzwemmen en hij gaf er trainingen. En ze waren beiden creatief; Kirsten zat het liefst thuis te schilderen of te knutselen. Daar kon ze helemaal in opgaan. Met schilderen was ze heel nauwkeurig; op een zelfportret dat ze maakte in de kleuterklas stonden de stippen op het schilderij exact als op het T-shirt dat ze aanhad. Alles moest kloppen.

Ze volgde enkele jaren een kindertekencursus en daarna ontdekte ze pottenbakken. Ze begon in de kinderclub en bleef er als twintiger nog steeds komen, ze voelde zich thuis in die gemoedelijke sfeer. Ook pottenbakken deed ze met grote precisie. Ze werkte een jaar lang aan een keramieken pinguïn, het lievelingsdier van haar zus, die zij Maayke gaf voor haar 21ste verjaardag.

Kirstens creativiteit stuwde haar tot grote hoogten tijdens het sinterklaasfeest. Ze maakte de meest waanzinnige surprises, zoals een niet van echt te onderscheiden Candy Crush-spel. En wanneer tijdens het maakproces iets niet lukte, gooide ze het resoluut weg en begon opnieuw. Daarom wilde ze ook altijd al in september lootjes trekken, dan had ze alle tijd. En wanneer de anderen zich er met een jantje-van-leiden van afmaakten, kon ze zich daar enorm aan ergeren.

Opa en oma Kip

Ze was een zorgzaam meisje, had oog voor een ander. Als ze samen met haar zus naar school fietste - Kirsten had toen als enige van de twee een iPod - dan zong zij de liedjes hardop, zodat Maayke kon meegenieten. En ze was altijd in de weer met dieren; met hun jackrussellterriër Milo of met de bokken en kippen die rond het huis scharrelden van 'opa en oma Kip' in Zeeland, waar ze graag logeerde. Haar bijnaam was ook 'kipje' - haar favoriete dier. Kirsten wilde als jong meisje dolgraag dierenarts worden, maar toen ze voor haar beroepskeuze stond, ontdekte ze dat dierenartsen weinig werk hadden en koos ze voor geneeskunde - zolang het maar iets medisch was, die liefde deelde ze met haar moeder.

De periode voorafgaand aan die keuze was niet eenvoudig. Ze worstelde behoorlijk met de bètavakken en vond dat docenten haar niet begrepen; ze zagen niet hoe hard ze knokte. Daarover sprak ze op school niet veel, maar eenmaal thuis barstte ze los. Dan was ze flink chagrijnig en niet te genieten. Het eindeloze blokken leverde veel stress op en niet de gewenste hoge cijfers.

Als 6-jarige in pretpark Duinrell. Beeld -

Wel excelleerde ze met haar profielwerkstuk in het Engels over metabole ziekten, waarvoor ze samenwerkte met onderzoekers van de Radboud Universiteit. Ze gaf er op haar 17de een presentatie over in Nijmegen en kreeg een 9 als eindoordeel. Toch was ze daar niet tevreden mee. Toen ze ontdekte welke leerlingen nog meer een 9 hadden gekregen, ging ze verhaal halen bij haar biologiedocent; zij had er veel meer werk en tijd in gestopt dan de anderen, vond zij. Het leverde haar uiteindelijk een 9,5 op. Dat ze ondanks dit hoge cijfer toch zakte voor haar vwo, vanwege teleurstellende cijfers voor wiskunde en scheikunde, raakte haar diep. Het jaar erop haalde ze alsnog haar vwo en begon in 2014 aan de studie geneeskunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

Smoorverliefd

Kirsten bleef thuis wonen, dat paste beter bij haar. Zo kon ze vaker bij haar vriend Thijmen Spekman zijn. Op die drie jaar oudere beer van een vent werd ze verliefd toen ze 16 was. Ze kenden elkaar uit Uithoorn en van de zwemclub, maar de vonk sprong over tijdens een vakantie in Luxemburg waar beide gezinnen elkaar troffen - hun moeders waren al jaren collega's.

De goeiige Thijmen, die als kok werkte, hield ervan Kirsten te verwennen als ze zat te studeren. Dan zat hij uren naast haar en haalde hij thee en lekkers. Kirsten was de regeltante van de twee, maar dat vond hij juist prettig. Ze stippelde altijd alles uit, zoals ook hun bijzondere reizen naar China, Moskou, Sint-Petersburg en Krakau. Binnenkort zouden ze samen naar Kiev gaan en een tweedaags bezoek aan Tsjernobyl brengen - dat soort historische plekken boeiden haar.

Met haar vriend Thijmen Spekman bij de uitreiking van haar bachelor geneeskunde. Beeld -

Ze deelden ook een passie voor horrorfilms en de meeste pret hadden ze met Halloween. Kirsten organiseerde enkele halloweenfeesten, het laatste was geheel alcoholvrij. Het budget dat ze niet aan drank uitgaf doneerde Kirsten aan de Hersenstichting. Ze kwam op dat idee omdat ze voor haar studie een wetenschappelijke stage neurochirurgie deed.

Hier viel ze op met haar onderzoek en ze presenteerde het eindresultaat voor een zaal met 150 neurochirurgen. Als altijd ging haar moeder mee, trots als die was, om foto's te maken. Vorig jaar oktober slaagde Kirsten cum laude voor haar studie. Wat had ze zich de afgelopen drie jaar veel ontzegd. Altijd maar leren en alleen op donderdagavond ging ze met haar zus kickboksen, lekker alle stress eruit knallen.

Ongeluk

De laatste maanden kon ze weer genieten en ze verlangde naar een huisje voor hun samen, maar dat was niet eenvoudig in Uithoorn. Omdat ze in mei zou starten met haar coschappen ging ze eerst met Thijmen op vakantie naar IJsland. Haar moeder zei voor hun vertrek, als altijd: "Doe je wel voorzichtig?" Natuurlijk deed Kirsten dat. Nog geen 24 uur later stond bij de familie Adema en bij de familie Spekman de politie voor de deur. Kirsten en Thijmen waren met hun huurauto frontaal tegen een vrachtwagen gebotst, beiden waren op slag dood.

De getroffen gezinnen vertrokken terstond naar IJsland en bezochten de plek waar het fatale ongeluk gebeurde. Ze keken naar de weg, naar de plek waar Kirsten en Thijmen het leven lieten. Er was nauwelijks verkeer en in geen velden of wegen een vrachtwagen te zien. Af en toe tufte er een auto langs. Vanuit de Vrije Universiteit werd geschokt gereageerd: 'Ze was een samenwerker en ik zag haar in de toekomst als een goede, empathische beroepsbeoefenaar waarop patiënten konden vertrouwen', schreef een van haar docenten op de site. Op de dag van de begrafenis stroomde het dorp uit. Honderden mensen bezochten de gezamenlijke uitvaart van Kirsten en Thijmen. Ze werden samen begraven. Naast elkaar.

Kirsten Adema werd geboren op 10 augustus 1995 in Amstelveen en overleed op 8 maart 2018 in Bláskógabyggð in IJsland.

In Naschrift beschrijft Trouw het leven van onlangs overleden bekende en minder bekende mensen. Een tip voor Naschrift? Mail naar naschrift@trouw.nl 

Een zelfportret gemaakt door Kirsten op haar vijfde. Beeld -
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden