Kindermusical Tommie uit Purmerend naar Broadway

“. . .áá met een apáá, éé met een éépéé iéié met een iépié. . .”

Het Nederlands Kinder Theater is al bijna tien jaar niet anders gewend. Iedereen die zich bij het NKT aanmeldt, doet niets liever dan zingen en dansen, het liefst voor publiek, en het allerliefst in één van de grote musicals van Manja Siebrecht, de (volwassen) leidster van de troep.

In de afgelopen jaren schreef Siebrecht negen musicals voor haar Kinder Theater. Nooit over lichtgewicht-onderwerpen, maar over discriminatie, werkloosheid en het milieu. “Ik wil niet zomaar wat schrijven”, zegt ze. “Bovendien leven die onderwerpen nu eenmaal bij kinderen. Mijn teksten baseer ik grotendeels op wat mijn leerlingen zeggen wanneer je hier met ze over praat.” Ze loopt al te broeden op het onderwerp voor de volgende produktie: kindervriendschap in oorlogstijd.

Wie mee mag doen (“behalve op een goede zangstem, let ik vooral op de manier waarop kinderen erbij staan en hoe ze kijken”) geeft zich over aan een tijdrovende hobby. En het zijn niet alleen de kinderen die al hun vrije tijd in dit theater steken. De moeders maken kostuums, grimeren en smeren broodjes als de kinderen op tournee gaan. De vaders timmeren en trekken tijdens de voorstelling achter de schermen aan de touwen van de decors.

“Okee jongens, mag ik even de aandacht. . .” Manja Siebrecht onderbreekt de stemoefening en neemt plaats achter een bandrecorder. “Vóór we beginnen met de repetitie even het volgende: morgenochtend zijn we hier allemaal weer om kwart over negen om in te zingen. De bus vertrekt om tien uur. Nu allemaal op de juiste plek gaan staan, dan nemen we het eerste bedrijf een keer helemaal door.”

Het is zes uur 's avonds, Purmerend. De bus die de volgende ochtend zal vertrekken gaat naar Middelburg, waar het Nederlands Kinder Theater een voorstelling speelt van de musical Smogsmullers Reuze Daad, in samenwerking met Greenpeace. Waar het vanavond om gaat is een repetitie van de Engelse versie van Toffe Tommie Zorgeloos, een musical die al vele malen is opgevoerd in Nederlandse theaters. “We gaan naar Broadway”, klinkt het al weken triomfantelijk door de school. En dat is geen bluf, want half december staat de musical, op muziek gezet door Erik van der Wurf (de muzikale compagnon van Herman van Veen) tien keer in het Lincoln Centre in New York. Alle teksten en liedjes werden voor deze gelegenheid in het Engels omgezet. Of liever gezegd in het plat Amerikaans.

“Get your hands off me”, snauwt een van de kinderen tegen een ander in een scène, waarin een stel zwerfkinderen elkaar te lijf gaat. “Damn, you filthy bastard”. Als de kinderen al een Noordhollands accent hadden, is daarvan nu nauwelijks meer iets te horen. 'Toffe Tommie Zorgeloos' werd 'Tip Top Tommie Care-a-lot' en 'Theodora Kakelbont' werd 'Theodora Chatterbox'. Het door Sasha (16) gezongen liedje 'Vriendjes' krijgt als 'Buddies' zelfs Evita-achtige allure, en oogst een spontaan applaus van de rest van de 'cast', die tijdens het lied muisstil langs de kant heeft gezeten. Er hoeft weinig gecorrigeerd te worden tijdens deze repetitie.

Sommigen hebben af en toe de neiging hun spel te verwaarlozen, doordat ze zich te zeer op het Engels concentreren. Manja Siebrecht wijst een Bette Midler-achtig typetje op het feit dat ze het komisch effect van een zwikkende hoge hak niet moet overdrijven. “Dat is altijd zo met grappen”, legt ze vriendelijk uit. “die moet je niet te vaak herhalen.” Even later roept ze tegen een jongen: “Niet te veel acteren, je hebt genoeg in huis.”

Wie de kinderen zo enthousiast aan het werk ziet zal zich niet verbazen over het feit dat het Nederland Kinder Theater vaak wordt benaderd door mensen die 'leuke kinderen' voor het een of ander nodig hebben. Voor een sterspot, als item voor een televisieprogramma, of bij een actie voor een goed doel. “Ik bepaal altijd eerst zelf of het me de moeite waard lijkt”, zegt Siebrecht.

“Het is zo'n rage om overal kinderen in te zetten. Wat ik altijd zal weigeren, is kinderen leveren voor een mini-playbackshow, of een soundmixshow of zoiets vreselijks. Daar komt geen enkele creativiteit bij kijken. Het leukste is als mijn kinderen gevraagd worden voor een speelfilm of een televisieserie. Daar leren ze tenminste iets van.”

“Een ander traint zich suf voor een tenniskampioenschap”, vertelt Marijn (14) in een korte pauze tijdens de repetitie. “Dit is nu toevallig ònze hobby.” Vier jaar geleden ging hij een keer naar een voorstelling van het Nederlands Kinder Theater en was meteen verkocht. “Dit wil ik ook”, zei hij na afloop van de voorstelling tegen z'n moeder. Sindsdien is Marijn leerling van de NKT-theaterschool en heeft een rol in 'Toffe Tommie'. Op de opleiding van het NKT krijgen zo'n 350 leerlingen een paar uur per week les in spel, zang, dans en mime. Eens in de zoveel tijd zijn er audities voor een professioneel opgezette musical. Er moeten twee complete casts geselecteerd worden om een landelijke tournee te kunnen volbrengen zonder ruzie met de arbeidsinspectie. “Belachelijk”, vindt Jorge (16). “Jonge sporters mogen zo vaak trainen als ze willen, maar wij mogen niet meer dan zoveel keer per maand optreden. Voordat ik hier kwam, zat ik bij 'Les Misérables' en daar waren echt hordes jongens en meisjes nodig voor maar een paar kinderrollen.”

Jorge was één van de hoofdrolspelers in Toffe Tommie, tot hij de baard in zijn keel kreeg. “Ik dacht eerst nog dat ik verkouden was”, vertelt hij. “Maar na een paar weken moest ik wel toegeven: het ging niet meer. Op dat moment stort je hele wereld in mekaar. Ik dacht: wat kan ik nog wèl? Nu werk ik aan andere dingen, aan spel bijvoorbeeld en microfoontechniek. Ik weet inmiddels: het komt wel weer goed. Alleen een octaaf lager.”

Voor een aantal spelers bij het Nederlands Kinder Theater is hun visie op de toekomst volkomen duidelijk: dóórgaan. Sasha zit voor haar eindexamen Havo en wil daarna absoluut naar het buitenland. Als ze straks in New York zingt, hoopt ze dat er mensen van het Julliard conservatorium komen luisteren. “Als dat zo is kunnen ze me misschien vertellen of ik voor het toelatingsexamen op die school een kans maak.” In Nederland heeft Sasha niets meer te zoeken. “Neem de Kleinkunstacademie, daar doen ze dingen die wij hier bij het NKT al làng gehad hebben.”

De pauze is bijna voorbij. Moeders delen tosti's uit en een enkeling heeft zijn huiswerk voor school erbij gepakt. Marijn vertelt dat hij in New York 'de understudy' zal zijn voor hoofdrolspeler Mickey. Hij valt in als Mickey ziek wordt. Op de vraag of hij niet stiekem hoopt dat dat ook zal gebeuren, kijkt hij wat gegeneerd naar de grond. Maar zijn vriend Jorge, door de wol geverfd in Misérables, geeft het antwoord: “Stiekem? Je hoopt natuurlijk dat-ie allebei zijn poten breekt. Dat doet iedere understudy. . . Ja toch?”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden