Review

Kinderfantasieën tegen een in ruige zeden gedrenkt decor

De novelle Pobby en Dingan is het debuut van de Engelsman Ben Rice.

Het is een verhaal met een heel smalle, tragikomische kern waar een bont weefsel van doorgeslagen kinderfantasie en ruwe, Australische outback-romantiek omheen gedrapeerd is. Het speelt in het stadje Lightning Ridge, het centrum van de Australische opaaldelverij, voornamelijk bevolkt door semi-geschifte opaal- annex fortuinzoekers die allen dromen van het grote geld. Tegen dit in veel bier en ruige zeden gedrenkte decor schetst Rice het gevoelige relaas van Kellyanne en haar denkbeeldige vriendjes Pobby en Dingan. De ik-verteller, Kellyanne's broertje Ashmol, vindt zijn zusjes obsessie voor deze niet bestaande wezens kinderachtig en bizar. Voor het meisje zijn de fantasiefiguren echter levende realiteit en zij dwingt haar omgeving daarin mee te gaan. Als ma de tafel dekt, ruimt zij zelfs een plaatsje in voor Pobby en Dingan! Kellyanne's vreemde maar vredige hersenspinsels krijgen een zware lading wanneer ze op een dag meent dat haar vriendjes verdwenen zijn. Ze raakt ervan overtuigd dat ze dood zijn en wordt ziek van verdriet. Op dit punt schiet de nuchtere Ashmol, hoewel hij het eigenlijk 'getikt' vindt, zijn wegkwijnende zusje te hulp en gaat op zoek naar de zogenaamde lijkjes. Hij mobiliseert de hele stad en slaagt er zelfs in een drukbezochte begrafenis voor Pobby en Dingan te regelen. Voor Kellyanne is dit een weliswaar pijnlijk maar toch triomfantelijk moment: eindelijk wordt haar fantasie serieus genomen, zo schijnt het. Maar of het genoeg is om het doodzieke meisje te redden...? Rice stoeit tussen de regels door met het aloude thema van schijn en wezen, maar echt diepzinnig wordt de novelle nergens. Daarvoor is de toon te koket lichtvoetig en het decor te grotesk. Dat Kellyanne's ziekelijke fantasiewereld is ingebed in de exotische kolder van de Australische bush is misschien net te veel van het goede. Het geeft haar relaas onbedoeld iets moppigs. En dat is zeker niet de bedoeling geweest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden