Kinderen worden te duur in Egypte

Een Egyptische moeder bereidt, te midden van haar kinderen, kool voor een maaltijd. Beeld REUTERS

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad. Deze week: Kim Deen uit Cairo.

 Altijd als ik de flat instap waar vriendin Ayat woont, zie ik dezelfde vier kinderen bij de ingang of op straat spelen. Het zijn de kinderen van de bowab, de beheerder van de flat. Bowab Nady Hussein en zijn vrouw Shereen verhuisden zeven maanden geleden met hun kinderen van het zuiden van Egypte naar Cairo en wonen nu in de kelder van het gebouw. Shereen vraagt mij weleens, met haar jongste kind Gamal in haar armen, waarom ik geen kinderen heb.

“Kinderen brengen voorspoed”, zegt ze, in een knalroze jurk van badstof en een hoofddoek met glinsterende steentjes. In Aswan, waar zij vandaan komt, is het normaal om een groot gezin te willen. “Mijn schoonmoeder ziet ons het liefst tien kinderen krijgen”, lacht ze met opgetrokken wenkbrauwen. Maar voor Shereen is haar gezin op dit moment groot genoeg. “Hoe moet ik dat betalen? Moet ik mijn jurk soms verkopen?”

Dertien kinderen

De moeder van Shereen kreeg in haar dorp in Zuid-Egypte negen kinderen. De veel oudere broer van haar man Nady kreeg dertien kinderen, van wie er acht jong stierven. “Maar in die tijd kon je van weinig leven”, legt bowab Nady uit. “De prijzen zijn nu hoger. Wij hadden 300 cementmixers in ons dorp, we leefden er van de bouw. Maar nu is cement te duur en bouwen we niet meer.” Toen er steeds minder geld te verdienen was, besloten Shereen en Nady op zoek te gaan naar een beter leven in Cairo.

Maar ook in Cairo heeft het gezin het moeilijk. Nady werkt overdag met zijn 15-jarige zoon in een kledingfabriek, terwijl She­reen dan als plaatsvervangende bowab de flat beheert en voor de kleintjes in het gezin zorgt. ’s Avonds bewaakt Nady de flat en slaapt hij bij de ingang. “We hadden niet verwacht dat de prijzen in dit land zo zouden stijgen”, zucht Nady. “Anders hadden we maar een of twee kinderen gekregen.”

Campagne tegen bevolkingsgroei

Om het gezin niet verder uit te breiden maakt Shereen gebruik van de goedkope anticonceptie die de overheid beschikbaar stelt. President Sisi waarschuwt dat overbevolking net zo’n gevaar is voor de samenleving als terrorisme. De populatie is net boven de 100 miljoen geklommen, waarvan bijna 40 procent in de steden woont. Het land is nog steeds in een economische crisis en voorzieningen zijn er lang niet genoeg om alle Egyptenaren, met een gemiddelde leeftijd van 25 jaar, tevreden te houden.

Met de campagne ‘Twee is genoeg’, wil de overheid Egyptenaren overtuigen minder kinderen te krijgen. Als ik de metro neem, zie ik overal opvallende, grote posters. Zes kinderen en een man trekken aan touwen die gebonden zijn aan de armen van een vrouw in traditionele jurk. Ernaast staat geschreven: ‘Veel kinderen. Zij zullen jou in hun macht hebben, jij hen niet.’

Dat Egyptenaren minder kinderen willen krijgen zal niet komen door dit soort campagnes tegen bevolkingsgroei. Dat komt eerder doordat het leven duurder is geworden. In het Egypte van vandaag brengen kinderen niet meer alleen voorspoed, maar ook zorgen. “Ik kon met haar trouwen toen ik twintig was”, vertelde bowab Nady mij eens, terwijl hij glimlachte naar zijn vrouw naast hem. “Maar al die jochies hier op straat, die kunnen niet eens meer trouwen omdat het zo duur is.”

Lees ook: megasteden

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Elke week een nieuwe aflevering van een van onze correspondenten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden