'Kinderen weten zelf wel wat ze willen'

Tv-figuurtjes als Kabouter Plop en Samson & Gert lijken banaal, maar ze hebben wel degelijk meerwaarde, vindt bedenker Gert Verhulst. ,,Nostalgie geeft kinderen een gevoel van veiligheid.''

Of Gert Verhulst weet hoe zijn tv-programma's in Nederland worden gewaardeerd? ,,Men vindt ze oubollig, klassiek en ouderwets. Ik weet dat heel goed. Maar het is een bewuste filosofie. Wij werken met de nostalgie van toen, maar met de techniek van nu. Onze oubollige programma's geven kinderen een gevoel van veiligheid en geborgenheid. Dat is in dit tijdperk van Pokémons en Digimons een verademing.''

Tussen twee theatervoorstellingen van 'Samson & Gert' komt de Vlaamse producent van kindervermaak Gert Verhulst (35) op adem. Hij eet een broodje en staat de interviewer te woord, onderwijl met een schuin oog kijkend naar de eerste uitslagen van de Belgische parlementsverkiezingen. Buiten zijn de schelle stemmetjes te horen van het publiek: uitgelaten kleuters die Samson & Gert beschouwen als hun beste vriendjes.

Hij was hooglijk verbaasd, vertelt Verhulst, dat Samson & Gert na vijf jaar afwezigheid in de Nederlandse theaters niets aan populariteit hebben ingeboet. ,,De kinderen zingen de liedjes uit volle borst mee, ook die van tien jaar geleden. De doelgroep ververst steeds weer.''

De meeste ouders gruwen van de voorspelbare, flauwe avonturen van de personages van Verhulst. Jonge kinderen daarentegen vinden de tv-verhaaltjes een feest om naar te kijken. Ook in Nederland, waar 'Kabouter Plop', 'Big & Betsy', 'Wizzy & Woppy' en 'Samson & Gert' worden uitgezonden door de Tros. Verhulst weet wat zijn jonge publiek leuk vindt. Laagdrempelige verhalen over een overzichtelijke wereld, waarin volwassenen zich als kinderen gedragen en waarin geweld en andere grote mensen-ellende niet bestaat. Waar de burgemeester van het dorp nog een zwarte hoge hoed op heeft en de vrouwen een gezellig gebloemd schort voor. Ook is er plaats voor muziek en humor, hoewel die door volwassenen niet altijd zo wordt herkend. Zoals aan het begin van de 'Samson & Gert'-show. Gert: ,,Welkom op deze feestelijke show!'' Hond Samson: ,,Wat zegt ge nu, Gertje, een vreselijke slow?'' De kinderen schateren het uit. De meegekomen volwassenen glimlachen flauwtjes.

Verhulst: ,,Ik vind het best aardig hoor, al die zogenaamde progressieve kinderprogramma's. Mijn dochter van 7 kijkt ook naar 'Villa Achterwerk' op de Nederlandse tv. Maar ik vraag me wel af waar de grens ligt. Progressieve tv moet almaar verder en verder gaan. Vaak ontspoort dat en wordt het wel heel erg brutaal. Die programma's worden voor volwassenen gemaakt.''

Verhulst heeft, in cijfers gemeten, het gelijk aan zijn kant. 'Samson & Gert' is na ruim tien jaar nog steeds populair onder jonge tv-kijkers. De theatershows die het duo momenteel in Nederland geeft, zijn allemaal uitverkocht. In het Apeldoornse theater Orpheus worden zondagmiddag alle liedjes enthousiast meegezongen. Het dak gaat eraf bij 'Hé, waar is de chocolade?'. ,,Op, op, alles is op!'', brullen de kinderen.

Verhulst startte zijn loopbaan als omroeper bij de BRT. Toen hij een keer in beeld verscheen met de pop Samson, ontstond het idee voor een nieuw kinderprogramma. Het werd een succes in Vlaanderen en Nederland, waarna Verhulst met collega's Danny Verbiest (wiens hand Samson laat bewegen) en Hans Bourlon productiebedrijf Studio 100 oprichtte. Dat blijkt een goudmijn. Studio 100 groeide in een paar jaar uit tot een gesmeerd lopende pretfabriek met 100 werknemers en een miljoenenomzet. Het bedrijf maakt theatershows, tv-programma's, tijdschriften en cd's. Ze bedachten een pretpark voor kabouter Plop, Plopsaland. En er kwamen nieuwe succesnummers bij. Zo is Studio 100 onder meer verantwoordelijk voor de roze popmuziek van meisjesgroep K3. Goed voor stampvolle, uitverkochte stadions. Als lucratief uitvloeisel van de succesvolle tv-formules draait de marketing-afdeling overuren: de koekjes, potloden, sloffen, etuis, haarspeldjes, lollies en honderden andere merchandising-producten zijn niet aan te slepen.

Daar is niets mis mee, vindt Verhulst. ,,Ik zou niet weten waarom wij geen koekjes zouden mogen maken van Kabouter Plop of K3. Maar de inhoud van de concepten is voor ons belangrijker dan de merchandising. Een slechte show met een goede marketing kan nooit werken, terwijl een goede show zonder reclame kan. Een schoolvoorbeeld is de Kabouterdans. Daar is geen marketing aan te pas gekomen en toch werd het een groot succes.''

Kinderen weten zelf wel wat ze hebben willen, zegt Verhulst. Daar is geen reclame voor nodig. Toch frustreert het hem dat België een streng verbod op kinderreclame kent, ook op de commerciële tv. ,,Zolang Nederland geen reclameverbod heeft, is het oneerlijke concurrentie. De reclame stopt niet bij de grens, duizenden Vlaamse kinderen kijken naar Z@ppelin of Fox Kids. Het is alsof je de Vlamingen verbiedt friet te verkopen, terwijl een houder van een frietkot uit Almelo in Antwerpen zijn waar mag slijten. Het is hoog tijd voor Europese regelgeving.'' Een verbod op reclame rond kinderprogramma's, waar in Nederland nu ook de Tweede Kamer voor pleit, is volgens hem niet realistisch. ,,Kinderen zien reclame toch wel. Is het niet op televisie, dan wel in de winkel of op straat. Het is aan de ouders om dat goed te begeleiden. Daar begint het.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden