Column

Kinderen van Drees of Rutte

Premier Drees tekent voor de Benelux-akkoorden in 1958.Beeld ANP

Het is natuurlijk heel goed mogelijk om je leven in te delen aan de hand van de kabinetten die je hebt meegemaakt. Zo ben ik een kind van Drees, want tijdens diens derde kabinet ben ik geboren. 

Het kabinet Drees III, het klinkt als iets uit een middeleeuwse kroniek en ik weet er dan ook niks van, niet meer dan van het bisschoppelijk amendement uit mijn geboortejaar, waarin de Nederlandse bisschoppen probeerden tegen te gaan dat je als katholiek met de socialisten ging heulen. Eigenlijk word je dus altijd in de middeleeuwen geboren. Zo is mijn vader een kind van Cort van der Linden, uit het Precambrium dus.

De kabinetten-De Quaij, -Marijnen, -Cals en -Zijlstra laat ik even voor wat ze waren, al moet ik tijdens Marijnen voor het eerst van de Beatles en Jan Cremer hebben gehoord, geen geringe ontbolstering. Maar ik ben natuurlijk uiteindelijk een kind van De Jong, het kabinet dat mijn puberteit begeleidde. En nog veel meer van Den Uijl, toen ik ging studeren en voor het eerst iets van politiek bewustzijn ontwikkelde.

Beeld Maartje Geels

Zo voelt het ook echt, alles wat er daarna kwam was me feitelijk te rechts, te bureaucratisch, te star. Van Den Uijl kun je natuurlijk ook last hebben gehad, omdat hij je te progressief en socialistisch was, maar helemaal ongemerkt aan mij en mijn leeftijdsgenoten kan hij niet voorbij zijn getrokken.

Meestal dringt het pas veel later tot je door in welke historische episode je eigenlijk geleefd hebt; op het moment zelf ben je te druk bezig met je huis in te richten en boodschappen te doen. Kabinetten zweven als verre melkwegnevels ergens hoog boven je hoofd. Of althans, dat deden ze, ze bestonden nog uit excellenties, en dat klinkt alsof je nu iemand aanspreekt met sinjeur of vrouwe. Enfin, na Den Uyl belandde ik in het tijdperk Lubbers. Kinderen van Lubbers kunnen daar niet te licht over denken, liefst twaalf jaar regeerde hij en de kans is groot dat je er je hele schooltijd mee te maken had. Persoonlijk had ik er niet zo'n last van, ik was in volle vaart bezig met mijn eigen leven, werk, kinderen, carriere, en Lubbers' muzikale erfenis, punk, ging volledig aan mij voorbij, maar elders moet hij toch een hele generatie hebben gestempeld.

En vandaag vraag ik mij af hoe het de kinderen van Rutte zal vergaan, die nu al een paar jaar zijn eeuwige lach hebben te verduren. Ik ben geen kind van Rutte, ik ben een middelbare man van Rutte, misschien zelfs een beginnende bejaarde, mijn vader heeft Cort van der Linden nog meegemaakt en mijn moeder is onder Colijn geboren. Premiers zijn een beetje als politieke sterrenbeelden in je leven, je zou er een hele astrologie van kunnen opzetten om je levensloop bij elkaar te wichelen.

Bij nieuwe kabinetten moet ik altijd denken aan George W. Bush die, nog maar net aangetreden, onverwacht 9/11 in z'n portefeuille kreeg en die vervolgens een hele generatie in de krijgsmodus wist te krijgen. Rutte III, geen idee nog wat zijn kinderen en pubers ervan zullen merken, maar mocht ik binnenkort opa worden, dan zal ik mijn kleinkinderen vertellen wat er toen allemaal aan de hand was.

Lees onze berichtgeving over het regeerakkoord

Meer columns van Rob Schouten

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden