Kinderen (hinderen)

Het is echt een grote mode aan het worden: sportmensen die hun (of andermans) kinderen meenemen. Nog net niet in de wedstrijden zelf, maar in alle kantlijnen zie je tegenwoordig kinderen opduiken.

Neem een internationale voetbalwedstrijd. De televisiekijker krijgt een blik in de spelerstunnel. Twee ploegen staan in tamelijke stilte klaar om het veld op te gaan. Naast de spelers zien we kleine kinderen, nog stiller, geheel onder de indruk en gekleed in onberispelijke sponsorkleding. De spelers laten een hand zakken, de kinderen vullen met hun knuistjes de handen en samen lopen ze verder. De kinderen hebben geen idee wie die grote meneren naast hen zijn, het interesseert de voetballers in het geheel niet welke kinderen ze bij de hand nemen, iedere week een ander, nietwaar; het hoort bij de show.

Bij vele competities waar we dit zien, moeten de ouders van de kinderen ruim betalen om hun kroost in deze positie te krijgen. Ja, men betaalt daarvoor. Voor de positie van de kids, voor de kleding (die men mag houden) voor de parkeerplaats en voor de tribuneplaatsen: een totaalpakket. Bij sommige clubs voor wel 1000 euro, naar ik hoorde.

Kinderen in de sportcoulissen zijn in. Als de Spaanse voetballers hun kampioensfeest vieren bij het EK stromen de kids het veld op; zij delen in de vreugde en de spelers laten de wereld zien dat ze brave huisvaders zijn die graag hun vreugde met hun jonge kroost willen delen. Papa is toch al zo vaak weg...

Bij de start van de Tour, in Luik, liep ook een aantal renners met kinderen rond. Het hoort er blijkbaar bij.

Bij het schaatsen in Moskou, bij de WK, afgelopen winter, torste de Rus Skobrev ineens een kind op de armen mee. Chad Hedrick, de Amerikaan, liet in zijn afscheidsjaar ook zijn dochtertje aan de wereld zien. Blij reed hij met het verbaasd kijkende, kleine wezentje rond.

Er waren mensen die wegsmolten bij die beelden.

Waren die stoere bikkels toch lieve, sympathieke huisvaders, nietwaar?

Kim Clijsters liet haar dochtertje in New York al op het centre court komen en iedereen keek vertederd toe; zo moeder zo dochter, zo leek het. Als twee druppels water. Speels, blond, krulhaar, in de weer met een tennisbal. Prachtig, lief.

Afgelopen dinsdag ging Cadel Evans een stapje verder. Zijn ploeg, BMC, had de aanwezige journalisten in de Tour geïnviteerd om vijftien à twintig minuten te komen praten. Evans kwam binnen en torste zijn (aangenomen en zeer leuke) zoontje mee. De Australiër nam plaats en het jong nam de leiding over alles. Wat Evans ook zei, welk onderwerp hij, nerveus en hakkelend aansneed, niemand luisterde eigenlijk naar hem, want het kleine jong trok alle aandacht door een bilkje Fanta open te willen maken en vooral door 'aanwezig' te zijn.

Dat duurde tien tot vijftien minuten, vervolgens pakte het mannetje een bandopnameapparaatje van een journalist van 'l Equipe, ging daarop zitten bijten en gooide het vervolgens weg. Evans moest hinnikend lachen. Vervolgens trad een kindermeisje op en kon Evans heel even iets zinnigs zeggen, alvorens het kind weer zijn rol kwam opeisen.

Meer dan twintig journalisten keken verbaasd toe, Evans omhelsde liefderijk het kereltje, zei 'Thank you' en stapte op. Dat hij blij was met de komst van de aangenomen zoon in zijn habitat, gunde iedereen hem, maar was dit niet een stap te ver? Een paar Tourveteranen keken elkaar aan: hadden ze werkelijk gezien wat ze gezien hadden?

In het verleden had Lance Armstrong zijn kids al meegenomen op het podium van Parijs, had Ivan Basso dat ook gedaan en dat was, zonder problemen, geaccepteerd door de wielerwereld.

Kids mochten in de vreugde van hun papa delen. Een erepodium was om te delen met anderen, zo heette het.

Maar deze truc van Evans? Tijdens een persconferentie? En dat mannetje dat met opnameapparaatjes zat te spelen?

Ik hield mijn reserves, terwijl ik erbij stond. Twee uur later belde ik mijn (volwassen) kids. Om te vragen hoe het met hun kinderen ging.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden