Kille relaties niet bij wet killer maken

De ervaringen met testamenten, die ik nu heb zijn niet echt positief. En als ik lees dat een nalatenschap slechts aan hun eigen kinderen toekomt en niet aan de partners van die kinderen, kan ik dat begrijpen. Maar toch, wat doen ze vaak veel voor hun schoonouders.

Wat betekent ’langstlevende’? Zeker wanneer de langstlevende eigen ouder een nieuwe relatie aangaat? Dan is toch alles waardeloos, wat de overledene ooit beschreef? Zou het niet beter zijn dat dan het testament van de overleden ouder uitgevoerd zou worden, want het kindsdeel kan bij een volgend (schijn)huwelijk helemaal verdwijnen. En is dat eerlijk?

Bep Vlaardingerbroek-van Oosten ’t Harde

Gaan we in Nederland bij wet aan uitsluiting, dus discriminatie doen? Onderscheid maken tussen mensen en mensen is immers in strijd met het in artikel 1 van onze Grondwet neergelegde gelijkheidsbeginsel.

Ik denk dat de door advocaten en notarissen zo begeerde wet (vanwege puur commerciële reden) om de koude kant uit te sluiten er nooit mag komen. Het lijkt me geen goede gedachte om vaak al kille familieverhoudingen nog eens extra te gaan (ver)killen bij wet. Natuurlijk staat het ieder vrij om bij het begin, of met beider instemming, op enig later moment, voorwaarden aan een verbintenis te verbinden met betrekking tot stoffelijke zaken en deze bij wet vast te leggen.

De wetgever moet echter terughoudend zijn om ongevraagd voorwaarden op te leggen die onderscheid maken tussen levenspartners en hun voorgeslacht of nakomelingen.

Krijn Coppoolse Wijhe

”Erfenis niet meer naar de koude kant”, bepleiten meerdere hoogleraren in Trouw . Mijns inziens klopt de argumentatie niet zolang er uitsluitend wordt uitgegaan van aantallen. Terwijl er geen melding wordt gemaakt van de redenen waarom mensen uitsluitingen in hun testament opnemen. Pas als je weet waarom zij dit doen, kun je uitmaken of het rechtvaardig is om dit tot regel te maken.

Ik hoop dat politici bereid zijn om ook verder te kijken dan aantallen alleen, voordat zij over dit onderwerp een beslissing nemen.

Tom van der Heijden Boxtel

De vragen rond het uitsluiten van schoonfamilie in het erfrecht is een mooie gelegenheid om het successierecht (de belasting op erfenissen) op 100 procent te brengen.

We worden dan gestimuleerd om bij leven en welzijn eerlijke keuzes te maken over hoeveel aan wie of wat we willen schenken van onze bezittingen. En als we daar niet uitkomen en rijk sterven, weet de overheid er wel raad mee. Dat lijkt me gewoon het beste voor iedereen.

Jan Atze Nicolai Leeuwarden

Vooropgesteld: bij vererven ’verdwijnen’ er erfstukken uit de lijn van één der partners. Dat wordt duidelijk als er geen kinderen waren.

In deze tijd blijken relaties minder standvastig dan in het verleden. Dit kan betekenen dat bij een scheiding, wanneer men gehuwd is in gemeenschap van goederen, ’waardevolle’ familiestukken makkelijk kunnen ’verdwijnen’ volgens het huidige systeem van erfrecht. Maar niet alleen bij een scheiding, ook na een overlijden kan dit probleem ontstaan als er geen testament is. Juist (jonge) kinderen kunnen daardoor worden gedupeerd omdat aan hen geen of weinig betekenisvolle zaken worden nagelaten. Dit is ook zo als één der ouders is overleden en er wordt hertrouwd in gemeenschap van goederen. Dan delen derden mee.

De ’koude kant’ uitsluiten wil niet zeggen dat deze niet deelt. In een goede relatie ontstaat er een (familiaire) eenheid. In dat geval ’profiteren’ beide partners van wat is nagelaten. Ik zie het als een specifieke vorm van huwelijkse voorwaarden voor degenen die vroeger in gemeenschap van goederen waren getrouwd. Omdat velen geen testament hebben (vanwege de kosten!) is het zaak dit bij wet te regelen.

Jos Pronk Amstelveen

Stel: twee ouders hebben de uitsluitingsclausule in hun testament op laten nemen. Hun dochter met twee kleine kinderen gaat scheiden en vindt een nieuwe, eveneens gescheiden partner met vijf zelfstandig wonende kinderen, met wie de ouders geen contact hebben. Hun dochter en haar partner hebben in hun samenlevingscontract annex testament, elkaar en elkaars kinderen over en weer tot erfgenamen benoemd. Eerst overlijdt de ene ouder, kort daarna de dochter, dan haar partner en daarna een kind van die partner en daarna pas de tweede ouder.

Uiteraard een doemscenario. Maar het is niet uit te sluiten. Wie zouden er, wanneer het toch zou gebeuren, bij handhaving van de huidige wetgeving, na crematie van de laatste ouder, in de rij staan om een deel van de nalatenschap van de eerst overleden ouder op te eisen? Jawel hoor, naast de twee kleinkindjes, de vier nog levende kinderen van de overleden samenlevingspartner en diens ex als moeder en mede-erfgenaam van het overleden kind van die partner. Dat kan niet de bedoeling van die ouder zijn geweest. Daarvoor heeft hij/zij niet gesappeld.

Naam en adres ter redactie bekend

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden