Kijker straft hufterigheid van Idols-jury af

In het tv-programma 'Idols' worden spelers die mikken op erkenning als zanger regelmatig volledig afgebrand. Voor de tv-kijker is die manier van doen even gênant als irritant.

Oude tijden herleven. Net als in mijn jeugd toen heel Nederland gekluisterd aan de buis zat te kijken naar 'Eén van de acht' is het tegenwoordig stil op straat als met het hele gezin wordt gekeken naar 'Idols'. Niet zozeer vanwege het programma, maar vooral vanwege het gezellige familiegevoel kijk ik mee met mijn twee dochters en mijn vrouw.

Voor deze gezellige familie-avond heb ik wel mijn toch nog altijd wat ideaaltypische beeld van de muziekwereld moeten bijstellen. Vanuit de tijd dat ik met mijn vrienden in de schuur wat op een gitaar stond te hakken, had ik namelijk nog altijd het idee dat je als groepje vrienden vanuit het niets, zonder manager en met eigen(wijze) liedjes de top zou kunnen bereiken. Dat is niet (meer) het geval.

Het blijkt dat tegenwoordig als op een veemarkt de kandidaten worden geselecteerd op zang, uiterlijk en 'x-factor' (waarschijnlijk de $-factor) en dat van iedere artiest een uitgekiend 'format' wordt gemaakt, dat vervolgens op bijna wetenschappelijke wijze wordt 'vermarkt'.

Toch volgen we het al weer een tijdje. De fase van tenenkrommende pubers die zonder gevoel van zelfreflectie meenden dat 'zij het echt in zich hadden om een idool te worden' leek sinds enige tijd voorbij en ik meende mijn voeten weer te kunnen ontspannen. Afgelopen zaterdag stonden ze echter krommer dan ooit, toen twee van de juryleden (één wat gezettere man van middelbare leeftijd die tegenwoordig overal opduikt en een jurylid die zichzelf een 'cool' imago heeft aangemeten) één van de jonge kandidaten tot op de grond toe afbrandden. Waarschijnlijk ingezet vanwege het feit het meisje Alice in een filmpje vooraf verklaarde, te doen wat alle jongeren doen, namelijk het downloaden van muziek (wat de $-factor van de juryleden zeer tenietdoet), werd zij vervolgens afgeserveerd als 'nep' en een vorm van 'slechte karaoke'. En in tweede instantie toen zij bij presentator Reinoud Oerlemans (terecht) aangaf het er niet mee eens te zijn, werd er nog even door de ongezellige dikzak dodelijk aan toegevoegd dat 'ze er wel fantastisch uitzag, for what it's worth' (Engels doet het goed in kringen van overjarige platenpluggers).

Deze grofheid is typerend voor de formats van de media en staat haaks op het gezellige familiegevoel dat wij meenden te beleven. Ons besluit als gezin stond vast, wij zouden Alice steunen! Dergelijke grofheid moest afgestraft worden! Wij meenden dat het niets zou uitmaken, maar deze heroïsche daad moest worden gesteld tegen alle weerstand in. Mijn dochters belden haar nummer door om vervolgens naar bed te gaan. In ieder geval wat ons betreft één les wijzer: 'zo gaan wij niet met elkaar om'.

Maar wij bleken niet de enigen. Integendeel, het meisje in kwestie kreeg zo veel stemmen dat zij niet eens in aanmerking kwam voor een plaatsje op de stoelen die de opmaat vormen voor de exit. Uiteindelijk moest volkomen onverwacht een ander idool in spe de zaak verlaten. Onterecht, als straf voor een jury die zijn hand overspeelt. Totaal verbouwereerd zaten alle idolen voor zich uit te staren.

Het lijkt misschien wat onzinnig, maar ik vond het signaal van deze stemming zeer hoopgevend. Uiteraard omdat het volgens de eigen spelregels niet juist en niet netjes is om na 16000 kandidaten iemand die bij de laatste negen zit zo af te branden (die laat je dan niet zo ver komen), maar vooral omdat de kijkers dergelijk wangedrag afstraften. Het was de ultieme televisiedemocratie die aantoonde dat hufterigheid niet (meer) op prijs wordt gesteld. Misschien een wijze les voor andere juryleden, interviewers, en tv-personalities. Deze gezellige familie-avond toont aan dat de Nederlandse bevolking in haar gedachten over normen en waarden in het algemeen en beschaafde omgangsvormen in het bijzonder, voorloopt op de media. Een hoopgevende gedachte.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden