Kijk er niet raar van op als een verguisde Deen Ajax kampioen maakt

In de laatste minuten van Ajax - Feyenoord (3-0) werd doelman Kenneth Vermeer door de speaker tot Ajacied van de wedstrijd uitgeroepen. Mijn buurman op de perstribune vroeg zich met iets van verontwaardiging af waarom Viktor Fischer daarvoor niet was verkozen, het Deense talent dat twee doelpunten had gemaakt. Ik dacht even aan een andere Deen, middenvelder Christian Poulsen, en nam het verder voor kennisgeving aan - in de overtuiging dat deze Deen zelf het even onbelangrijk had gevonden.

Bij Ajax wordt de eigen man van de wedstrijd hoogstpersoonlijk door trainer Frank de Boer gekozen. Hoe hij in dit geval heeft gedacht, is niet moeilijk te raden. Fischer (die zichzelf trouwens ook niet zo goed vond - goed teken, voor een tiener) moest maar even met beide beentjes op de grond worden gehouden, Vermeer had een paar belangrijke reddingen verricht. En Poulsen - wat zou hij een man van bijna 33 jaar lastigvallen met de poespas die er na de wedstrijd voor een of ander sponsorbord nog aan verbonden is?

Christian Poulsen hield de achterste rijen van Ajax ook tegen Feyenoord als controlerende middenvelder sober en doelmatig bijeen, zoals hij dat - voor wie dat wil zien althans - geruisloos al geruime tijd doet. Bij zo'n type voetballer willen weinigen dat zien. Dat Poulsen na een lange carrière in de grootste competities van Europa bij de kleine Franse club Evian geen contract meer kreeg voordat Ajax hem in augustus opduikelde, had in Nederland de scepsis vergroot.

Ik hechtte meer waarde aan het oordeel van Morten Olsen, gedistingeerd bondscoach van Denemarken en oud-trainer van Ajax. Hij had Ajax van informatie voorzien en kennelijk verteld dat Poulsen nog van betekenis kon zijn. "Zoals u weet heb ik ook een beetje een Ajax-hart", had Olsen waardig als altijd tegen Parool-collega Dick Sintenie gezegd. Poulsen kon geen versleten voetballer zijn, wist je na dat zinnetje.

In de cafésfeer van zekere praatprogramma's mag graag vet worden gezegd dat Poulsen, en zijn type in het algemeen, er 'he-le-maal' niets van kan. Of dat Theo Janssen, die bij Ajax weg wilde en moest, die simpel ogende passjes links en rechts ook wel had kunnen geven. Janssen heeft bij Ajax nooit willen trainen als een prof, laat staan in het veld de linies bijeen kunnen houden - wat hem ook op een lager niveau bij Vitesse niet lukt. De jonge spelers van Ajax zien nu een dertiger, die bijna honderd interlands speelde, na de training nog extra oefeningen voor zichzelf doen.

Christian Poulsen is, heet het in dezelfde afkeurende sferen, geen voetballer voor wie je naar het stadion gaat. Denk daar eens even over door. Zijn slag kan een team in evenwicht houden en daarmee op z'n minst de kans op winst vergroten. Ajax lijkt vastere vorm te krijgen en wint vaak, in Nederland dan. De meeste supporters willen vooral hun club zien winnen, wat betekent dat die van Ajax, al is het onbewust, ook voor Poulsen naar het stadion gaan. En voor de neutrale toeschouwer die meer wil dan ongecoördineerd vermaak in de Nederlandse voetbalpolder, kan het prettig zijn te zien dat jongens als hij er nog enige structuur in aanbrengen.

Zulke types lopen ook in het veld om hun jongere medespelers lessen mee te geven. Poulsen doet dat vrijwel ongemerkt. Op een geschikt moment loopt hij bij een ploeggenoot langs om iets te corrigeren. Het is nogal een verschil met de aanpak van Mark van Bommel, die voor hetzelfde werk bij PSV is teruggehaald. Hij staat om de haverklap met de arm om een schouder indringend in te praten op een krimpende ploeggenoot - en vaak is zijn strijdmakker Kevin Strootman er als de kippen bij om met een kwaad gezicht te herhalen hoe het nou wél had gemoeten.

Ze zijn anachronismen aan het worden, de PSV'ers, met hun publieke reprimandes in de stijl van de jaren zestig, zeventig en tachtig. Voetbaljeugd werd opgevoed met een grote bek en een duivelse blik en wie dat niet pikte, kon nooit een kerel worden. Poulsen is de sociologisch verantwoorde routinier van de 21ste eeuw, waarin de jeugd zich sowieso minder laat gezeggen, en en plein public al helemaal. Poulsen beweegt zich, hoe pijnlijk voor Van Bommel, tussen zijn troepen door als de bedaarde Phillip Cocu in het vorige decennium bij PSV.

Vóór dit seizoen was de algemene verwachting dat, grofweg, Van Bommel PSV kampioen zou maken. Maar kijk er niet raar van op als een verguisde Deen Ajax kampioen maakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden