KidsRights rangschikt landen op een wel heel vreemde manier

Beeld ANP

Net als vorig jaar wordt in de belangrijkste Nederlandse media zonder kritische reflectie gemeld dat Nederland verder weggezakt is (van 13 naar 15) op de jaarlijkse KidsRights Index. Kinderpsycholoog Mathijs Euwema verwondert zich daarover.

Voormalig kinderombudsman en oprichter van Kids Rights Marc Dullaert licht toe dat dit onder meer komt door de decentralisatie van de jeugdzorg. De meeste media nemen dat zo aan, maar er is wel degelijk reden om enige kritische kanttekeningen te plaatsen bij de KidsRights Index.

Die bestaat pas sinds 2014. Het is nog absoluut geen algemeen nationaal en internationaal erkend instrument, dat als invloedrijk of gezaghebbend wordt gezien als het gaat om rechten en welzijn van kinderen.

De KidsRights Index kijkt op vijf dimensies hoe het ervoor staat met kinderen in een land. In geen enkel land kan voor elk van deze vijf dimensies alle informatie worden verzameld, dus betekent dit dat er altijd gegevens missen voor het berekenen van de score (dit gebrek wordt overigens wel keurig aangegeven). Daar komt nog bij dat de index alleen maar gebruikt maakt van bestaande informatiebronnen, waarbij het niet altijd duidelijk is hoe deze in kwaliteit zich tot elkaar verhouden. Oftewel: de 23 indicatoren die worden gebruikt geven een indruk van objectiviteit, maar kunnen die niet claimen.

Twijfelachtige methodiek

KidsRights meldt op de methodologiepagina op haar website dat de vijf overall dimensies allemaal even zwaar ten opzichte van elkaar worden gewogen. Of dat een goede manier van doen is, is op z'n minst twijfelachtig te noemen, aangezien dit leidt tot of bijdraagt aan een bij tijd en wijle wel heel bizarre, soms ronduit lachwekkende ranking. Zo staat het Verenigd Koninkrijk op plek 156, een stuk lager dan bijvoorbeeld Syrië op 110 (dat in eerdere versies van deze index overigens nog wel veel beter scoorde dan deze keer; blijkbaar is de oorlog die al vijf jaar bezig nu toch ook doorgedrongen tot de data verzamelaars van de KidsRights Index).

De toelichting van Marc Dullaert en co hierbij mag overigens ook redelijk bizar worden genoemd: "De ranglijst vergelijkt landen in relatief opzicht met elkaar. En daaruit blijkt dat geïndustrialiseerde landen in verhouding weinig investeren in kinderrechten. Armere landen dragen met beperkte middelen relatief veel bij. KidsRights noemt dat alarmerend en vindt dat het rijke Westen leidend zou moeten zijn."

Niet perfect

Wat gezegd wordt is dat het Verenigd Koninkrijk zo laag scoort omdat het meer zou kunnen doen (dan bijvoorbeeld Syrië). Nou zal het Verenigd Koninkrijk zeker niet perfect zijn, en ongetwijfeld kan het land ook meer doen, maar voor een index zou dit niet uit moeten maken, want op deze manier is volkomen onduidelijk wat de ranking nou eigenlijk zegt.

Tenminste, men mag aannemen dat KidsRights niet werkelijk meent dat de kinderrechten situatie in het Verenigd Koninkrijk beroerder is dan die in Syrië. En dit is maar een voorbeeld; de lijst is er vergeven van. Een tweede punt van kritiek hier is dat KidsRights vindt dat het 'rijke Westen leidend zou moeten zijn'. Waarom? Wat is dit voor oubollige koloniale retoriek?

Misschien wel het grootste probleem van deze naar de eigen organisatie vernoemde KidsRights Index is echter dat ze volledigheid claimt, maar die niet kan waarmaken. En omdat er ook niet een soort interpretatie van de gevonden scores plaatsvindt, blijft over een raar, willekeurig lijstje, dat weinig toevoegt aan wat al bekend is over de situatie van kinderen. Het is opmerkelijk dat de Nederlandse media dit zo klakkeloos naar buiten brengen. Misschien omdat het 'goed' klinkt, dat het zo 'slecht' gaat met Nederlandse kinderen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden