Kerstverhaal / Stille nacht, heilige nacht

Het bed. We zagen de mythe na een ijzige tocht over de E121 aan de Goethestrasse in Quisling bij Düsseldorf. Duitsland was luxe, alles fix und fertig. Onkel Lothar en tante Greta hadden er hun huisje gebouwd. Ze vormden voor ons het levende bewijs, dat in Duitsland alles beter was. Tegen het gescheld van onze schoolvriendjes op moffrika stelden wij de AEG ijskast die in ons flatkeukentje stond te prijken. Een cadeau van onze Duitse oom die bij de AEG werkte.

We kwamen aan. Quisling lag onder blinkende sneeuw, want het was tweede kerstdag.

Hun huis was een autoberging geweest. Vlak na de oorlog hadden oom Lothar en tante Greta de stalling tot woning omgebouwd. Met gevoel voor techniek had oom het klaargespeeld om op amper veertig vierkante meter er hun persoonlijke Konditorei te scheppen. Alles paste. Alles was mooi. Op een oppervlak van niet meer dan een forse kast had oom er een keuken weten te timmeren. Op het aanrecht stond brutaal een design espresso-apparaat te glimmen. Het had niets van het verdofte pruttelpotje op ons Pelgrim fornuis thuis. Naast het keukentje de douche-cel. Uit de tegelwand gulpte een chromen spuitmond, dik als een vuist. Zoveel sier en zwier hadden we nog nooit gezien.

Zelfs had oom Lothar nog plek gevonden voor tante Greta’s boudoir. Achter een onzichtbare deur zagen we haar schoonheidslab, gevuld met honderden kleuren lippenstift en mascara.

En dan de huiskamer. Bij het barretje een kerstboom, van top tot stam gevuld met ballen, geschenkpakjes en electrische lampjes. Afwisselend wierpen ze hun groene, blauwe en rode schijnsel op de porseleinen kabouters die in de kamer stonden opgesteld. Van alle kanten lachten de dwergen ons toe. Op pieds-de-stals bliezen mini-gemzenjagers de jachthoorn en lokten plastic Heidi’s ons naar hun alpenweitjes.Niemand buiten de deur die hun gezucht, laat staan het getrompetter van de jagers, zou horen. Plafond, wanden en deuren waren dik gecapitonneerd en geborgd met kloeke siernagels De avond viel. Oom Lothar knipte op het centrale schakelbord de spotjes aan. Hij pakte het fotoboek erbij. Een jongen in soldatenpak.Op de achtergrond een vaag gebouw. ‘Dat was ik. Herken je de Kromhoutkazerne daar bij jullie aan de Croeselaan?’ Andere foto. ‘Hier Greta.’ Een jonge meid met koolzwarte ogen in een stralend gezicht blikt de toekomst in. Stapelverliefd op haar Lothar. Maar haar toekomst kende ik al uit andere verhalen. De dag van De Afrekening. In Kamp Amersfoort heeft ze de duivel in zijn gezicht gezien. Kaalgeschoren, vernederd, mishandeld tot in haar intiemste delen. De officier van justitie sprak haar vrij van landverraad. Haar bevrijdingsdag ging richting Duitsland. Weg uit de benauwde strontvlek van haar jeugd, niet meer de achterklap hoeven verdragen over die moffenmeid: als een prinses zou ze tronen op de puinhopen van het Rijnland, samen met haar Lothar.

Nu waren we dan in haar paleis. Maar waar was het wonderbare bed?.Tante Greta trok aan een koordje. Gestaag boog een deel van de wand zich naar de vloer toe.Toen hadden we het door. Het was een electrisch aangedreven inbouwbed. Maar mijn aandacht ging vooral naar het poezelige satijn en het sierlijke kant. Het was een bed voor de liefde. Voor hun liefde. ‘Poppetje gezien? Kastje dicht.’ Tante Greta trok weer aan het koordje en het bed zoemde terug de wand in. Trots over zoveel vernuft verrichtte oom Lothar ook een wonder. Hij zette de grammofoon aan, maar het geluid kwam uit het plafond. Op akoestisch uitgekiende plekken had hij daar luidsprekers ingebouwd. James Last und sein Orchester strooide strelende klanken over ons uit. Stille nacht, heilige nacht met een stuwende beat. ‘Dans!’ riep tante Greta vrolijk. ‘Je bent maar één keer jong. Wackeln met je heupen moet je.’ Ze dwong mij in een omhelzing en duwde haar heupen tegen de mijne aan. Ik danste, ik wackelde en hield mijn tante stevig vast in haar Stille Nacht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden