Kerststress

Mijn zus, Suzanne heet ze is samen met mijn moeder druk bezig kerstspullen voor haar kapperszaak Haarfijn in te kopen.

Ze wil weer de kapperszaak er net als andere jaren piekfijn uit laten zien, het liefst niet met de geijkte kerstboom. Verder wil ze al haar klanten nog een mooi kerstcadeau geven ook, het mag alleen niet te duur zijn, en dat is wel moeilijker geworden sinds de euro is ingevoerd, merkt Suzanne. Ze voelt de kerststress meer en meer, wat haalt ze zich elk jaar weer op haar hals, zegt ze tegen mijn moeder, toch vind Suzanne dat ze niet meer terug kan, de klanten zijn het namelijk zo gewend.

Suzanne trekt de deur dicht van de kerstspullen winkel waar ze net haar kerstspullen heeft gekocht en loopt naar haar spieksplinter nieuwe Hummel, elk jaar probeert ze een nieuwe auto te kopen, het lijkt wel een rage in de buurt, iedereen doet er aan mee, de een na de andere grote bak komt in de straat te staan, mijmert Suzanne.

Ze start de motor en rijdt van de parkeerplaats, ondertussen pratende tegen haar moeder,, hoe ze het versieren van de zaak voor elkaar moet krijgen, eigenlijk heeft ze het al heel druk met al haar klanten, dus zal het versieren voor kerst van de zaak maar in de avond uren moeten, waarin ze

eigenlijk ook al haar administratie doet en de standaard kerstkaarten moet versturen.

Ja, alles moet aan de buitenkant perfect zijn, de zaak, de klanten hun haar, maar zelf voelt ze zich van binnen steeds leger worden.

Ze heeft voor de feestdagen onze hele familie met aanhang uitgenodigd, net als andere jaren, en Suzanne verzint samen met mijn moeder al wat ze voor het kerstdiner in elkaar zullen flansen, in gedachten verzonken rijdt Suzanne terug naar de kapsalon. Nog een paar weken hard werken en dan is de kerst.

Bij het laatste stoplicht vlak bij de zaak, wil ze nog net even door oranje heen of is het stoplicht al bijna rood, Suzanne trapt hard op het gaspedaal en vliegt het kruispunt over, maar raakt net een auto die van rechts komt, waarschijnlijk was het stoplicht toch al rood, ze was ook zo in gedachten verzonken, boos op zichzelf stapt ze uit, de man van de andere auto heeft gelukkig niets, maar is ziedend, Suzanne zegt tegen mijn moeder, hij heeft waarschijnlijk ook kerststress, waar moet dit heen. Geïrriteerd vult de man het schadeformulier in, hij luistert niet naar haar duizend maal sorry. Boos stapt hij zijn auto weer in zodra hij klaar is met het invullen van het schadeformulier en ook Suzannne en mijn moeder vervolgen nu rustig hun weg naar de kapsalon.

De weken erna vliegen voorbij, met alleen maar werken, Suzanne haar agenda staat vol tot de kerst, ze heeft niet eens tijd om haar eigen haar door een collega te laten doen.

Dan staat opeens kerst voor de deur en net als vorige jaren is ze met kerstavond versleten, ze heeft overal pijn, in haar handen en armen van het knippen, in haar benen en rug van het vele staan.

De nachtmis kan haar de afgelopen jaren gestolen worden, zo ook nu weer.

Ze besluit voor het eerst na jaren kerststress de hele familie inclusief mij af te bellen, om zich op de eerste kerstdag te gaan bezinnen in haar eentje over de werkelijke kerstgedachte.

Hoe leefde Jezus Christus en kan zij, Suzanne net zo leven als Jezus.

Ze denkt in alle stilte er over na en zegt aan het eind van de dag, ja tegen zich zelf en besluit te veranderen, dit vertelt ze mij.

Ten eerste wil ze haar zaak in het nieuwe jaar gaan verkopen en met dat geld wil ze doen wat ze altijd al wilde, namelijk gaan reizen, daarna ziet ze wel verder, zegt ze. Daarnaast wil ze gaan proberen te leven zoals Jezus Christus.

Leren leven in het nu, dwz niet meer bijvoorbeeld met je gedachten ergens anders zitten terwijl je aan het auto rijden bent. Mild en aanraakbaar worden, geduldig zijn, leren leven vanuit mijn hart. De verantwoordelijkheid voor mijn eigen fouten leren dragen, het beoefenen van eerlijkheid, niet meer oordelen of roddelen en mijn emoties omarmen een hele klijf.

Het zal niet makkelijk zijn, maar Suzanne heeft er zin in. Ik vindt het een mooie kerstgedachte en besluit het zelfde te proberen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden