Kerstmirakeltjes in de tuin

Crocus laevigatus 'Fontenayi', de kerstkrokus, begint aarzelend te bloeien. Op de parelmoerkleurige bokaaltjes zijn tere zachtlila en bruine veertjes gepenseeld waardoor dit hekkensluitertje de indruk wekt dat de eerste de beste sneeuwvlok hem zal vellen. Niets is minder waar. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de 'gewone' herfstbloeiende krokussen als de lila speciosus en de witte met een geel hartje uitgeruste ochroleucus, die na elke regenbui als gesmolten in het gras liggen, bezit de kerstbloeier veel bloemsubstantie en wel zodanig dat een regendruppel splitst als hij boven op de bloem terechtkomt.

Met in het achterhoofd het beeld van Griekse olijfboomgaarden in de nazomer bespikkeld met duizenden van deze krokusjes, spoedt de liefhebber zich met vijf van deze duurbetaalde snoepjes naar zijn tuin, vlijt ze in de aarde op een 's zomers zonnige plaats en hoopt er het beste van. Als - o wonder - het krokusje zoals aangeprezen trouw zijn plicht vervult, gaat de geestdriftig rakende tuinier erin geloven en schaft zich wat vaste planten aan die met hun decoratieve en bijkleurende blad de bloei van het mirakeltje mogen begeleiden.

Natuurlijk is er het neutrale smalle blad van een op een arme en droge plaats makkelijk vermeerderende Iris unguicularis, die in deze tijd spraakmakend is door geregeld met drie tot vier lavendelpaarse bloemen op korte stelen te bloeien. Tijdig de planten scheuren houdt ze in toom. De smekelingen om een stekje melden zich gewoonlijk en masse.

Ik dacht zelf Iris pallida dalmatica te planten, die meer uitgesproken zwaardvormig blad bezit dat tot in de winter gaaf blijft. Meestal wordt van deze iris een vorm met wit bont blad aangeboden, Iris pallida 'Variegata'. De jacht op pallida is zonder meer spannender. Ook leden van de alsem- of bijvoetfamilie zoals Artemisia 'Powis Castle' kunnen in de winterse tuin aangename accenten geven. Het fijn verdeelde en glanzende zilvergrijze blad van deze haast struikvormige vaste plant biedt eerst een achtergrond voor herfstbloeiende cyclamen en kerstkrokussen en later voor de eerste irisjes zoals de helderblauwe Iris reticulata 'Joyce' en de purperviolette 'Pauline'.

Toen de bomen in mijn tuin nog jong waren bloeiden de artemisia's 's zomers met kleine gele bloemen, maar dat is lang geleden. Ook hier geldt: durft te snoeien, vooral de geurende wintergrijze halfheesters uit de artemisiafamilie kunnen na half mei rustig tot tien centimer boven de grond worden geknot.

Mooie blauwbloeiende buren voor de alsem zijn anchusa, ossentong en Salvia nemorosa 'Blauhugel' - erg blauw! - die stevige bossige planten maakt met een aangename hoogte van veertig centimeter. In de winter is vooral de bladhoudende keukensalie Salvia officinalis onmisbaar. Direct na de IJsheiligen flink terugknippen om verhouten te voorkomen en desnoods na de bloei nog eens, is de methode om jaarrond van deze eveneens heesterachtige vaste plant te genieten.

In het voorjaar is Salvia officinalis 'Purpurasens' onmisbaar in de kruidentuin als rond het purpergrijze aromatische blad langzamerhand kruiden verschijnen als boomuien (Allium cepa var. viviparum), zuring, wijnruit en dille. Artemisia absinthium met zilvergrijs blad is er dan voor de gedistingeerde toets maar wie het vrolijker wil, zet er een grote geelbladige buxusbal tussen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden