Kerstfeest met de brugklas

Om halfzes kom ik bij het lokaal, de versierploeg staat al te wachten. “Waar moeten we mee versieren, juf?” Ik zeg: “Alles ligt in het tekenlokaal.” Ze hollen weg en keren terug met een magere oogst: twee rollen wit kastpapier, drie rolletjes rood lint en twintig waxinelichtjes. Gelukkig hebben we zelf slingers en sterren. De tafels worden gedekt, Bart en Joris versieren het bord. Bart kleurt hoofdletters MERRY XMAS in, Joris is aan het tekenen. Op het bord verschijnt een man wiens nek eindigt in een rode kartelrand. Een granaat suist langs, zijn verbaasd hoofd zeilt door de lucht. Op de grond zit een man naast twee afgerukte benen. HAPPY NEW FUNERAL, schrijft Joris. Klasgenootjes verschijnen met hun etenswaren, het buffet raakt al aardig vol. Uit de gettoblaster schallen kerstliedjes. Steeds komen kinderen uit andere klassen naar ons lokaal kijken. De lugubere taferelen op het bord oogsten veel bewondering. Geconcentreerd legt Joris de laatste hand aan een kind op krukken.

MARIJKE HARBERTS

We lopen naar de aula, waar de viering begint. Sommige kinderen hebben zich prachtig aangekleed: Sawah in wijde zwarte broek en roze blouse, Andy in zwart pak met gele das, Miloeska in kort leren rokje met doorschijnende zwarte blouse. Ze is vandaag voor het laatst bij ons, ze had acht onvoldoendes op haar rapport en gaat naar een andere school. De aula is versierd met sterren aan touwtjes en waxinelichtjes op het podium. Op elke stoel ligt een programmaboekje. De brugklassers installeren zich en proberen in het halfdonker de teksten te ontcijferen. Conrector Tom verschijnt op het podium en praat in de microfoon, we zien alleen zijn mond bewegen, ineens klinkt keihard: “. . .vieren. Allereerst ons koor.” Het koor, in zwart-wit gekleed, begeleid door een combo, zingt 'So this is Xmas', swingend en deinend, de zaal klapt en juicht. Een collega komt op en leest het Lucas-evangelie, applaus. Daarna komt een Surinaams meisje op in een paarse glitterjurk. Als ze de microfoon pakt is het meteen stil. “Ik heb een spiritual geschreven voor jullie.” Ze heeft een stem als een klok, de zaal zingt het refrein mee: “Gelukkig kan ik in Kerstmis geloven, de kalkoen ligt al in de oven.” Daarna het slotlied van het koor, 'We are the world,' de zaal deint mee in de Ajax-wave. Conrector Tom verschijnt: “Graag de boekjes laten liggen voor de volgende groep,” maar de meeste leerlingen hebben ze al tot kokers gerold en timmeren elkaar op het hoofd.

De maaltijd verloopt iets chaotisch maar vredig. Na afloop helpen de meesten braaf met opruimen, daarna geven ze een hand of hollen weg. Miloeska komt afscheid nemen. Ik krijg een kerstkaart, geen arrenslee dit keer, maar een foto van haarzelf: in ontspannen pose, hand in de zij, in een nauwsluitende laaguitgesneden jurk. “Dankjewel Miloeska,” zeg ik. “Succes op je nieuwe school. En met die kaart zal ik je zeker niet vergeten.” Ze glimlacht en vertrekt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden