Kerkverlating valt te betreuren

Het afstoten van kerkgebouwen zou het gevolg zijn van kerkverlating. Deze opvatting verdient enige nuance.

Midden vorige eeuw zijn in veel steden grote nieuwe woonwijken gebouwd, waar merendeels jonge gezinnen gingen wonen. Ik was in die tijd in Utrecht lid van de Commissie van beheer, die belast was met het tot stand komen van gereformeerde kerkgebouwen in de stad. Dat ging toen om de wijken Oog in Al, Hoograven, Kanaleneiland en Overvecht. De meeste gezinnen in die nieuwe wijken hadden nog geen auto. Men ging op zondag met de fiets of lopend naar de kerk. De protestantse kerkbesturen, zowel de hervormde als de gereformeerde, besloten dan ook tot de bouw van meer dan één kerkgebouw per woonwijk.

Door gering overleg kwamen hervormde en gereformeerde kerkgebouwen soms op korte afstand van elkaar te liggen. Achteraf hadden we met minder gebouwen toegekund. Het toegenomen autobezit heeft tot een gewijzigd leefpatroon op zondag geleid. In hun wijkkerk zie je de kerkleden vaak niet. Ook is de sociale controle op het wekelijkse kerkbezoek minder geworden. De vraag 'waar was je vorige week, ik heb je gemist', wordt minder vaak gesteld.

Een kerkgemeenschap heeft een uniek karakter. Iedereen is welkom. Elke zondag, weer of geen weer, is er een samenkomst op een vast uur. Iedereen mag de liederen meezingen. Heel uitzonderlijk is dat de kerk pasgeboren kinderen als dooplid al opneemt en aan het eind van het leven afscheid neemt van de overledene. Hun hele leven vindt een zekere bescherming binnen de kerk. Daarnaast is het goed te bedenken dat de financiële bijdrage van de kerkleden vrijwillig is, de kerk alle onkosten aan kerkgebouwen en salarissen van de medewerkers zelf opbrengt en daarnaast, middels de diakonie, in geval van nood in alle stilte armlastige kerkleden bijstaat. Dit gebeurt nu al bijna tweeduizend jaar. Het cement van de kerk is het gebod, dat door Jezus het grootste gebod genoemd is: 'Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf'.

Dit staat in schrille tegenstelling tot het huidige vaak gepropageerde individualisme. Gelukkig wordt onze westerse cultuur nog steeds beïnvloed door de christelijke ethiek.

Kerkverlating mag een feit zijn, er is geen reden om dit neutraal of zelfs welwillend te constateren. Ik betreur dat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden