Kerk trekt pad en zwaluw, maar niet de student

De C is gebleven, maar wat vorige week nog Centraal Weekblad heette, is nu Christelijk Weekblad geworden, Nieuws- en opinieblad voor gelovig Nederland. In marketingtermen zou je dan denken dat er vanaf nu miljoenen potentiële abonnees zijn, want wie in Nederland gelooft er niet?

Zo grauw als het papier waarop het nieuwe CW gedrukt is, zo fleurig is de inhoud. De kerk kan ook leuk zijn, een plaats om met plezier te zijn, schrijft studente Tantip Mangkang. Bij nader inzien blijkt dat deze studente in Thailand ter kerke gaat, dus dat is misschien toch anders dan in Nederland. Maar het moet gezegd, in het verhaal van deze 24-jarige komen de sterke kanren van de christelijke gemeenschap naar voren. Dankzij de kerk kan ze studeren, en ze geeft uit dankbaarheid wiskundeles en bijbelstudie aan kinderen. Wat haar boeddhistische familie van haar overstap naar het christendom vindt, vertelt ze niet.

Even positief is de nieuwe rubriek Kerktuinen.

Geen kerkhoven dus, geen begraafplaatsen, maar tuinen waar thee geschonken wordt, terwijl een CD met vogelgeluiden speelt (Bethelkerk Den Haag), of waar bijbelse planten en kruiden groeien (Oranjehof in Amsterdam) en een buurvrouw het tuinhek opent. De zeldzame vroedmeesterpad en ook de gierzwaluw vinden in deze kerktuinen veilig onderdak. Dat is nog eens wat anders dan tobberige verhalen over te weinig geld en ongeïnteresseerde mensen.

Een tikje tobberig is wel de eerste aflevering van de serie over het studentenleven in De Waarheidsvriend, het weekblad van de Gereformeerde Bond. Heeft de kerk wel genoeg aandacht voor studenten? Het startschot voor deze serie komt van Gerben van Dijk. Het fotootje laat een frisse jonge vent zien. Ir. G.G. van Dijk heeft het studentenbestaan met succes afgerond. Hij is betrokken bij de kerkelijke gemeente in Rotterdam-Delfshaven, waar hij ouderling is, en lid van de synode. Die synode begon in november een bespreking over het studentenpastoraat, maar staakte het gesprek om procedurele redenen. Gerben van Dijk grijpt zijn kans om, zijn punt te maken voor het geval de synode het onderwerp weer oppakt.

Eerst de cijfers: onder de 600.000 studenten in Nederland zijn 36.000 overtuigde christenen. De PKN heeft twintig studentenpastores in dienst, maar er is ook een vacaturestop in deze branche, sinds 2000.

Bereiken de studentenpastores de doelgroep wel? Iedereen die naar een viering van een studentengemeente gaat, weet dat daar vooral heel veel oud-studenten komen van veertig, vijftig of zestig jaar oud, en maar een handjevol echte studenten. De cursussen die door de week gehouden worden trekken wel studenten, maar hoeveel van de 600.000 studenten gegrepen worden door die christelijke cursussen, - niemand die het precies weet. Van Dijk schat dat het studentenpastoraat twee procent van alle studenten bereikt.

Oftewel, stelt Gerben van Dijk vast, de band tussen kerk en student is te los. Studenten die graag een hechte band met de kerk willen, voelen zich door de kerk niet bediend. Het ziet er somber uit voor de toekomst van goed gereformeerde kerken: er wordt geen kader meer opgeleid. Dat doen moslims beter, citeert van Dijk secretaris van de internationale evangelische studentenbeweging IFES, Lindsay Brown. Moslimslanden investeren in hun eigen toekomst door getalenteerde jongeren een goede en brede academische opleiding te geven, met de bedoeling om een stevig kader te kweken.

Volgende week de volgende aflevering in de Waarheidsvriend.

Ad Valvas, Weekblad van de Vrije Universiteit, bezocht de halalborrel van de islamitische studentenvereniging Mashriq.

Het was geen vrijdagmiddagborrel, maar een samenzijn na een lezing over de islamitische student. Een borrel met Icetea en halalchocolade, zonder gelatine die van varkens wordt gemaakt. Die echte vrijdagmiddagborrel moet een moslim maar mijden, vond het panel. Teveel alcohol. Ach, zegt rechtenstudente Fatima, wat een onzin. Zolang je zelf niet drinkt kun je best naar een echte borrel, en zelfs naar een café. Het verschil in borrelcultuur tussen moslims en de anderen is te groot om tot echte gezellige vermenging te leiden, blijkt uit de reportage in Ad valvas.

Al gaat Raphie, alweer afgestudeerd, graag naar echte borrels. „Ik vind het altijd grappig als meisjes dronken worden, dan gaan ze ineens heel veel praten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden