Kerk in Moskou serveert badkuipen vol met kool

De armoede onder Russen in Moskou wordt er niet minder op. Een kerk in een sjieke wijk schiet de zwervers te hulp met een gaarkeuken. „Dankzij de kerk krijg ik wat warms te eten.” Daar is de burgemeester niet blij mee.

Een kerk in het centrum van Moskou is een van de weinige plekken waar de armlastigen terecht kunnen voor een warme hap. Dit tot afgrijzen van de burgemeester.

„Gemeten naar het aantal worstjes dat ik uitdeel zitten er nu 195 mensen”, vertelt Konstantin Moerasjov, die als vrijwilliger werkt in de Cosmas en Damianuskerk in het hart van Moskou. Net als de twee heiligen is Moerasjov een tweeling. Zijn broer is wat verderop brood aan het uitdelen vanuit een grote buidelzak.

Twee keer per week wordt hier eten uitgedeeld aan Moskous hongerigen.

Er staat altijd een lange rij voor de deur en meestal zit het bij de tweede ronde, later ’s middags, ook vol. Dat er een lange rij staat, is niet verbazingwekkend: voor de zwervers en noodlijdenden zijn praktisch geen voorzieningen in Moskou. En met name tijdens de koude winters leidt dat tot grote problemen – en lange rijen voor de kerk.

Niet alleen zijn er weinig voorzieningen vanuit de gemeente. Ook de Russisch-orthodoxe kerk doet niet veel. Volgens Moerasjov zijn er in de stad van tien miljoen mensen slechts twee andere kerken die dergelijk werk doen.

De mensen in de zaal zijn niet alleen daklozen, maar ook ouderen, onder wie veel vrouwen die met hun magere pensioentje de touwtjes niet aan elkaar kunnen knopen. Zoals Galina (68), die moet leven van haar pensioen van minder dan honderd euro per maand. Meer dan dat wil ze niet kwijt, ze schaamt zich dat het zover met haar heeft moeten komen vertelt ze met een snik.

Ook staan er opvallend veel jongeren in de rij.

Binnen in de minuscule keuken van de kerk zijn de vrijwilligers druk bezig met het bereiden van de maaltijd. In een grote pan met kokend water wordt een zak met aardappelmeel gegoten en gemengd met een cementmixer. Verderop staat de reusachtige Vladimir gebogen over een kleine plastic badkuip met kool. Vladimir rolde in het werk omdat er in eerste instantie alleen vrouwen werkten. „Maar je hebt een man nodig om deze badkuipen te tillen,” vertelt hij.

Waar normaal de kerkdienst plaatsvindt en mensen langskomen om een icoon te kussen, worden nu lange tafels neergezet. Als alle tafels bezet zijn begint het gebed voor het eten. Veel vrijwilligers dragen maskers om de lucht van 195 veelal ongewassen lichamen weg te houden. „Dankzij de kerk weet ik in ieder geval dat ik twee keer per week iets warms eet”, vertelt de 52-jarige Vitali, een van de weinigen die wilt praten, terwijl hij zijn plastic bekertje met thee leegdrinkt.

Na het eten, als de kerk weer leeg is, vertelt vrijwilliger Vladimir Fleschgauer (25) waarom hij dit werk doet: „Als je dichtbij Christus staat is het moeilijk om toe te kijken bij andermans ellende. Je moet helpen waar je kunt.” Fleschgauer vindt het raar dat de kerk de enige plaats is waar deze mensen terecht kunnen: „De staat doet haar best om alles op de kerk af te schuiven, maar het is niet de taak van de kerk, maar van de staat, vind ik”.

Volgens Andrej Pentjoekov van de gemeente Moskou zijn er tien plaatsen waar eten wordt uitgedeeld aan daklozen en armen. Pentjoekov schat het aantal daklozen op dertigduizend. Opvallend is dat driekwart van de mensen die naar deze plaatsen komen, niet dakloos zijn.

Buiten op straat, voor de deur van de kerk, noemt Moerasjov het echter ’een wonder’ dat de kerk al tien jaar haar werk kan doen, en wijst naar het stadhuis, dat pal aan de andere kant van de chique Tverskajastraat ligt: „De burgemeester vindt het maar niks, dat er twee keer per week een rij met zwervers voor onze kerk staat. Hier, in het meest prestigieuze deel van Moskou. De gemeente steunt ons initiatief niet, integendeel, ze probeert ons initiatief de nek om te draaiden. Daarom kun je van een wonder spreken dat dit in de afgelopen tien jaar nog niet gebeurd is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden