Katholieken mogen steeds iets meer bij ChristenUnie

Wat kan de ChristenUnie de groeiende rooms-katholieke achterban bieden? De partij peilde gisteren in Nijmegen de meningen.

Lovend is Nel Persoon (71) over de ChristenUnie (CU). Met twee katholieke vriendinnen bidt ze elke week voor de partij. Lang geleden zei ze het CDA vaarwel. Nu staat de charismatische rooms-katholieke vrouw op de zesentwintigste plaats van de CU-kandidatenlijst voor de verkiezingen in Nijmegen.

Rooms-katholieke partijsympathisanten als Persoon zijn er meer, constateert de gereformeerd-vrijgemaakte fractievoorzitter Arie Slob van de CU in de Tweede Kamer. Hij merkt dat steeds meer leden vanuit deze kerkelijke traditie zich aanmelden als lid. „Voor ons reden om in het zuiden aan de raadsverkiezingen mee te doen, ook met katholieke kandidaten”, zegt hij. Met zijn collega Joël Voordewind ontmoette hij gistermiddag een twintigtal katholieken in Nijmegen, waar de partij voor het eerst een zetel wil halen.

Behoedzaamheid is geboden voor de CU, die in de traditie staat van de zestiende-eeuwse Reformatie, de grote theologische breuk met de rooms-katholieke kerk. Voorzichtig gaat een werkgroep CU-katholieken daarom komend jaar het aantal rkleden en kandidaten inventariseren. Verder wil deze groep een partijdiscussie ontketenen over de grondslagen, waarin voor pauselijke encyclieken nu geen ruimte is. Slob waarschuwt niets te forceren. „In onze achterban hechten veel mensen aan onze grondslag.”

De protestantse grondslagen schrikken de katholieke jongeren van studentenvereniging ’Living in Faith Together’ af. De CU beroept zich op de zeventiende-eeuwse Drie Formulieren van Enigheid, waarin niet lovend over de rk kerkelijke leer wordt geschreven. Dat steekt.

Anderzijds spreken juist de ’daadkrachtige’ CU-standpunten hen aan. Wel stemmen dus, maar geen ’tweederangs lid’ worden. Een alternatief ontbreekt immers? „In het rooms-katholieke veld zijn weinig inspirerende leiders en capabele mensen”, zegt Thijs Caspers van het Katholiek Netwerk. „Een katholieke elite ontbreekt.” Na eendagsvlieg RKPN in de jaren zeventig is conservatief rooms-katholieke partijvorming mislukt.

Het grote voorbeeld voor orthodoxe katholieken zijn de evangelische protestanten die, zoals Voordewind uitlegt, in een eigen CU-werkgroep discussiëren over de partijbeginselen. De ogen van evangelischen voor politiek gingen pas open met de twee niet-christelijke kabinetten in de jaren negentig, stelt hij. „We zagen wat er gebeurt als christenen zich niet verenigen.”

Een unie van de christenen wil de CU zijn, stelt Slob. „Het mooie van de CU is dat we geen kerk zijn”, zegt hij. Toch vraagt hij katholieken geen te hooggespannen verwachtingen te koesteren. Werkgroepen zijn bij de CU immers nodig om moeilijke thema’s in gereformeerde kring bespreekbaar te maken. De evangelischen mogen dan vergevorderd zijn, de homoseksuele christenen hebben nog een lange weg te gaan. Dat bleek vorige maand nadat een oud-raadslid in Wageningen na haar coming-out niet meer mag terugkeren als kandidaat. De katholieken in Nijmegen zijn positief gestemd. Een gesprek met de partijtop was tien jaar geleden met RPF of GPV ondenkbaar. „Het is een kwestie van tijd”, zegt Persoon. „Bij de ChristenUnie voel ik me thuis. Maar ik blijf katholiek.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden