Karikaturen in het Oval Office

In 'W' wordt Bush neergezet als de simpele cowboy die zelf niet doorheeft dat hij tekortschiet. (Trouw) Beeld
In 'W' wordt Bush neergezet als de simpele cowboy die zelf niet doorheeft dat hij tekortschiet. (Trouw)

De eerste Oval Office-scène in ’W’ toont president George W. Bush (Josh Brolin) samen met zijn staf, prakkiserend over de juiste woorden voor zijn ’State of the Union’ speech in 2002, die van vlak voor de Irak-oorlog. ’Axis of hatred’?

De eerste Oval Office-scène in ’W’ toont president George W. Bush (Josh Brolin) samen met zijn staf, prakkiserend over de juiste woorden voor zijn ’State of the Union’ speech in 2002, die van vlak voor de Irak-oorlog. ’Axis of hatred’?

Nou nee. ’Axis of evil?’ (de as van het kwaad) ’Well, yeh, I like the ring of that.’ Vervreemdend natuurlijk, dat gebakkelei, maar de gemiddelde West Wing-kijker kijkt er niet meer zo van op. Ook niet van het feit dat de wereldvisie van ’W’ (Dubya in goed Amerikaans) nog net wat platter in elkaar steekt dan je al dacht.

Eigenlijk hou je bij het zien van Oliver Stone’ s ’W’ de hele tijd het halfslachtige gevoel dat het echte punt nog gemaakt moet worden. De biopic over het leven van Amerika’s omstreden president blijft in half komische, half ernstige toon ergens tussen een Shakespeariaans koningsdrama en de sketches van ’Saturday Night Live’ in hangen.

De opmaat tot Bush’s presidentschap wordt door Stone en scenarist Stanley Weiser in traditionele, voor Stone’s doen ingetogen biopicvorm opgediend. Zeker, er is een oedipaal drama dat de oorzaak is van alles. Stone hangt de ambitie van W. op aan het leven in de schaduw van de presidentiële vader die meer vertrouwen heeft in broer Jeb. Lang blijven alcohol en basketbal aan George trekken. Tot hij de toegewijde Laura ontmoet, God vindt en aankondigt dat hij gouverneur van Texas wil worden. ’Je bent gek!’, roept moeder Barbara uit, maar Dubya zet door.

Stone’s film switcht heen en weer tussen die vroege jaren en de periode in het Witte Huis vlak voor de oorlog met Irak. In de beraadslagingen in het ’Oval Office’ nemen de karikaturen de overhand. Josh Brolin zet W. onopgesmukt neer als de simpele cowboy die zelf niet doorheeft dat hij tekortschiet. „Ik wil dat er vrede uitbreekt in het hele Midden Oosten!” Dat krijg je ervan als je vader ook president was en als je een direct lijntje hebt naar God. Na iedere vergadering vraagt Bush zijn staf om een moment te bidden.

Binnen die staf met Colin Powell (Jeffrey Wright) als het murmelende geweten en Donald Rumsfeld en Dick Cheney als de manipulatoren, wordt de show gestolen door Richard Dreyfuss die een sluwe Cheney neerzet die plannen heeft voor een Amerikaans rijk in het Midden Oosten. Hij is de enige echte enge man („Er is geen uitwegstrategie!”) in een verder nogal excentriek clubje dat je mede dankzij de Robin Hood-muziekjes die Stone onder hun vergaderingen zet, maar niet serieus wilt nemen.

Stone’s stiptheid (de film kwam in Amerika drie weken voor de verkiezingen uit) valt te prijzen, maar een scherpe visie heeft hij in die haast niet ontwikkeld. Het fraaist aan zijn ’W’ is het affiche: Brolin die als Bush lichtjes peinzend het hoofd op zijn gevouwen handen laat rusten. Zie hier de man die heus wel eens piekert over die ’as van het kwaad’ en de niet bestaande massavernietigingswapens, maar nooit lang genoeg om er zijn lievelingsmusical ’Cats’ voor te laten schieten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden