Kardinaal Eijk wil vooral bescheidenheid uitstralen

'Ik hoop dat het geloof in Nederland weer een beetje opleeft'

Uitbundig wilde het Nederlandse feestje in Rome ter ere van de nieuw gecreëerde kardinaal Eijk maar niet worden. Dat kwam niet alleen door de veelvuldige gebeden voor prins Friso. Wim Eijk bleef de woorden herhalen die de paus tot hem had gesproken: het gaat niet om de eer of de macht, het gaat erom dienstbaar te zijn aan de ander. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, lijkt het credo van de nieuwe kardinaal.

Als hij na afloop van de plechtigheid de Kerk der Friezen betreedt - verzamelpunt van de Nederlandse katholieken in Rome - neemt Eijk dan ook enigszins ongemakkelijk het applaus in ontvangst van het handjevol pelgrims uit zijn vaderland. Hij laat de kardinaalsring zien die hij van Benedictus XVI heeft gekregen ('daar is heel goed over nagedacht'), maar voor de rest wil hij vooral bescheidenheid uitstralen. "Ik hoop dat het feit dat ik kardinaal ben geworden ertoe bijdraagt dat het geloof in Nederland weer een beetje terugkeert en opleeft."

De paus creëerde zaterdag in de Sint-Pieter 22 kardinalen. Voordat hij de nieuwe prinsen der kerk de rode bonnet op het hoofd duwt, herinnert hij Eijk en zijn lotgenoten er nog wel even aan dat ze bereid moeten zijn hun bloed te vergieten voor de opvolger van Petrus.

Nu weet Eijk ook wel dat de kans om in Nederland als een martelaar te sterven niet zo groot is, maar, benadrukt hij: "Wie in ons land het katholiek geloof op authentieke wijze uitdraagt, heeft het vaak niet gemakkelijk."

Als het zijn beurt is om voor Benedictus te knielen en de kardinale eretekenen in ontvangst te nemen, bedankt de paus hem voor alles wat hij voor de kerk van Utrecht heeft gedaan. Daar kunnen de talrijke criticasters in zijn bisdom het mee doen. Vervolgens maakt Eijk een ererondje langs zijn nieuwe collega's van het kardinalencollege, die zich hebben verzameld in een speciaal vak van de basiliek. Aangekomen bij die andere Nederlandse kardinaal, Ad Simonis - met wie Eijk een moeizame relatie heeft - wenst deze hem toe dat zijn kardinalaat tot zegen mag strekken voor de kerk van Nederland. Kort, maar niet onvriendelijk.

's Middags heeft Eijk een receptie in het Vaticaan. Behalve bisschop Jos Punt van het bisdom Haarlem-Amsterdam, komen er enkele tientallen Nederlandse katholieken langs, onder wie opvallend veel oudere dames.

Er is nog één probleempje dat Eijk moet oplossen: zijn titelkerk. Iedere nieuwe kardinaal krijgt in Rome een eigen kerk toegewezen. Voor Eijk is dat de San Callisto, een eeuwenoud kerkje in de wijk Trastevere.

Maar terwijl hij een paar kilometer verderop de felicitaties in ontvangst neemt, ligt zijn kerk er slecht bij. De gevel is ronduit smoezelig, de deur zit potdicht. Op de trappen zitten twee zwervers met een hond die vervaarlijk blaft. Pastoor don Marco Gnavi woont om de hoek en is met de situatie nogal verlegen. Al maanden is er geen mis opgedragen, vertelt hij, en geld voor een opknapbeurt is er niet. Gnavi hoopt van harte dat Eijk daarin verandering brengt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden