Karaktervolle kop

Programma's als 'Wereldgasten' zijn een regelrecht bewijs voorhet bestaansrecht van de publieke omroep - tenminste in theorie.

Een mooie kop, maar veel te vertellen had Willem Dafoe niet.En dat terwijl de Hollywood-ster - handelsmerk: eigenzinnigheid - er toch ruimschoots de tijd voor kreeg. 'VPRO's Wereldgasten',de internationale versie van 'Zomergasten', vult drie langewinteravonden. De drie presentatoren mogen dus er eens lekkervoor gaan zitten met hun respectievelijke hoofdpersonen, die hunfavoriete tv-fragmenten aan elkaar praten. Een feestje in de brijvan gejaagde vijf-minutengesprekken, een regelrecht bewijs voorhet bestaansrecht van de publieke omroep tenminste in theorie.

Het uitverkoren gezelschap in deze eerste reeks maakt een watwillekeurige indruk. Vorige week toog Nelleke Noordervliet naarpoliticus Daniel Cohn-Bendit, leidsman van de Parijse opstand in1968. Komende zondag praat Kristien Hemmerechts met deveelbekroonde auteur Jonathan Safran Foer. Op eerste kerstdag washet de beurt aan schrijver/journalist Christine Otten en WilliamDafoe jr., ster van films als Platoon, Wild at Heart en The LastTemptation of Christ, en daarnaast druk in de weer metexperimenteel theater en 'kleine' films.

De setting was een schemerige jazzclub in New York, waar Ottenen Dafoe over een laptop gebogen zaten om de favoriete film- entv-fragmenten van de begenadigde acteur te bekijken en aaneen tepraten. Op zichzelf een heerlijke formule: achterover in je luiestoel terwijl er voor je wordt gezapt van een mal musical-liedjeen een hilarische Groucho Marx naar fragmenten uit de nieuwedocu-film Grizzly Man, over de op alle fronten mislukte TimothyTreadwell. Dertien zomers kampeerde Treadwell met zijn filmcameratussen de grizzlyberen, met wie hij één probeerde te worden.Uiteindelijk werd hij opgepeuzeld.

Iemand die zijn grenzen als mens verlegde vanuit het verlangeneen ander te zijn - net als een acteur? poogde Otten. Nou ja, alsze er echt op stond, dan kon Dafoe daar wel in meegaan. Ook hetin aanzet veelbelovende gesprek over twee scholen van acteren,die van Stanislawski en die van Grotowski, ging uit als eennachtkaars. Geen vaste methode voor Dafoe, hij handelt per filmnaar bevind van zaken. Eigenlijk heeft de superlenige vijftigerzich altijd meer een danser dan een acteur gevoeld, verklaptehij. Waarom hij dat niet geworden is? Gewoon, daarom niet. En zoploeterde Otten voort.

Gelukkig kwam in het schemerdonker die mooie karaktervolle kopbijzonder goed tot zijn recht. Er was alle tijd om daar eens goednaar te kijken. Maar het bleef knagen. Had de begenadigde acteureigenlijk wel trek in die mevrouw uit Holland, die zoveel tijdvoor hem had uitgetrokken?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden