Karaktermoord naar voorgrond

Eerst werd ploegbaas Patrick Lefevere beschuldigd, daarna kwam de bekentenis van Johan Museeuw. Maar over doping gaat het niet meer in België, wel over senator Jean-Marie Dedecker.

De zaak rond Lefevere heeft een opvallende wending gekregen. Rondom de manager van de QuickStep-ploeg heeft zich een cordon van medestanders uit de media en de wielerwereld gevormd. Ze twijfelen sterk aan de geloofwaardigheid van de verhalen in Het Laatste Nieuws.

De Vlaamse krant betichtte Lefevere vorige week van het aanzetten tot doping. Duidelijk is nu dat Jean-Marie Dedecker, voormalig judobondscoach, een belangrijke informant is geweest voor Het Laatste Nieuws.

Dedecker vecht al enige tijd een privéoorlogje uit met Lefevere. Vorig jaar kwam de politicus met het verhaal dat hij van vier Belgische toprenners wist dat ze zich in Italië lieten behandelen met verboden middelen. Bewijzen heeft hij nooit gegeven, het bleef bij ’van horen zeggen’. Het wekte de woede van Lefevere, omdat Dedecker indirect Tom Boonen verdacht maakte. De zaak dreigde met een sisser af te lopen. Maar Dedecker wilde zijn gelijk halen.

Het Laatste Nieuws ontkent niet dat de senator heeft geholpen bij het zoeken naar de anonieme getuigen die de krant vorige week opvoerde. Dedecker zou het dagblad ook een vertrouwelijke mail in handen hebben gespeeld, waarin Johan Museeuw toegeeft te hebben gebruikt. De mail is al op 11 februari 2005 geschreven door Wouter Vandenhaute, een tv-producent en goede kennis van Museeuw. De ’Leeuw van Vlaanderen’ was destijds in opspraak, omdat hij volgens justitie banden had met de dopinghandelaar José Landuyt. Vandenhaute adviseerde Museeuw om een openlijke biecht te doen. Hij schreef de tekst voor een persconferentie. Die mail kwam ook terecht bij Dedecker, toen nog vertrouwensman van Museeuw.

Tot een biecht van Museeuw kwam het destijds niet. Lefevere wees hem op de gevaren. Museeuw was pr-man van zijn QuickStep-ploeg en een bekentenis zou het imago van de ploeg ernstig schaden. Met zijn advies handelde Lefevere tegen de geest van de ethische code, die mede onder zijn impulsen net in werking was getreden voor alle grote wielerploegen.

Die code vereist transparantie en beoogt het weren van alle mensen die met doping te maken hebben. Lefevere geeft nu toe dat hij Museeuw beter niet in dienst had kunnen houden.

Maar zijn gedrag is niet waar het in België nu om draait. Om doping evenmin. Vooral Dedecker wordt aangepakt in de media. Hij zou zijn rol als vertrouwensman van Museeuw hebben misbruikt door de mail uit 2005 naar Het Laatste Nieuws te lekken. Een week geleden kreeg Museeuw te horen dat de krant de mail zou publiceren. Hij voelde zich daardoor gedwongen om een persconferentie te beleggen. Daarin gaf hij toe in de laatste jaren van zijn loopbaan ’een fout’ te hebben gemaakt.

Ondertussen is duidelijk dat niet alle feiten in de beschuldigingen van Lefevere klopten. In tegenstelling tot wat ’een Italiaanse arts’ beweerde, is de geschorste Limburger Marc Lotz nooit verlinkt door Lefevere; volgens het justitiedossier is Lotz’ naam gevonden bij het onderzoek naar een dealende bodybuilder. Dat Museeuw buiten de ploeg om bij Landuyt verboden middelen aanschafte, ontkracht ook verhalen over ’systematisch dopinggebruik’ bij QuickStep. Dagblad De Morgen publiceerde zelfs alle 321 gecontroleerde bloedwaarden van de QuickSteprenners tussen 2003 en eind 2006. Daaruit bleek niets abnormaals.

De waarde van die cijfers moet niet overschat worden, gezien de ingenieuze manier waarop de hedendaagse medische manipulatie in elkaar steekt. Ze geven wel aan dat in Vlaanderen de oorlog tussen kranten de boventoon is gaan voeren. De karaktermoord van Dedecker wordt er inmiddels als kwalijker beschouwd dan het voorlopig niet bewezen dopinggebruik bij QuickStep. Ondertussen blijven de (sport-)autoriteiten terughoudend, beschermt Het Laatste Nieuws zijn bronnen en heeft het er alle schijn van dat Lefevere binnen één week van aangeschoten wild is getransformeerd tot morele winnaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden