'Kan ik die nog een keertje zien?'

Test voetbalbond met videoarbitrage brengt invoering bij bekerwedstrijden nu heel dichtbij

In een anoniem wit busje buiten De Kuip zit hij, omringd door beeldschermen, toetsenborden en bedrading: de videoscheidsrechter. "Kan ik die nog een keer zien?", vraagt Pieter Vink, videoscheids van dienst, aan de regie over een buitenspelsituatie. "Uitstekend. Goede beslissing, assistent." En even later, bij een overtreding: "Dit geen zwartwitsituatie, dit is een scheidsrechterstaak."

De KNVB liet gisteren tijdens Feyenoord-SC Heerenveen meekijken met de videoscheidsrechter door op de eigen website rechtstreeks beelden uit de zenden vanuit de regiewagen van de videoarbiter. Die stond nu nog niet in contact met arbiter Pol van Boekel op het veld, maar verder was alles hetzelfde als wanneer de assistent volgend seizoen waarschijnlijk daadwerkelijk kan helpen bij het nemen van de cruciale beslissingen.

Spelregelcommissie Ifab gaf eerder deze maand een positief advies aan de Fifa om begin maart akkoord te gaan met de door de KNVB gewenste proef om de videoarbitrage volgend jaar te testen bij 25 bekerwedstrijden. Daarbij bekijkt de videoarbiter doelpunten, rode kaarten en situaties die al dan niet een strafschop opleveren.

Na het invoeren van doellijntechnologie in 2012 zou videoarbitrage in 2016 de tweede arbitrale verandering zijn in een paar jaar. Vooruitlopend op een akkoord denkt de KNVB ook aan een centraal kantoor voor de arbiter, bijvoorbeeld in Zeist, in plaats van het huidige busje dat de wedstrijden achterna reist.

Cruciaal is de snelheid waarmee de videoarbiter een correcte beslissing kan nemen en die door kan geven aan de scheidsrechter op het veld. Nu kost dat gemiddeld elf seconden, soms langer maar soms ook korter dan op het veld nodig is voor overleg met de assistenten. "We willen zo snel mogelijk beslissen, maar hangen er geen limiet aan", zegt projectleider Mike van der Roest. "We hebben liever een goede beslissing die wat later komt dan te eisen dat er na vijftien seconden iets besloten moet worden."

Een doelpunt uit een counter na een omstreden situatie aan de andere kant is een doemscenario, waarbij de goal in het uiterste geval toch moet worden herroepen. Dat kan niet meer als het spel in de tussentijd heeft stilgelegen en is hervat, maar een rode kaart kan zelfs dan nog worden gegeven.

"Videoarbitrage is onvergelijkbaar met het fluiten van een wedstrijd op het veld. Niet leuker dan op het veld, maar dit moet ook gebeuren", lacht Vink als hij omringd door pers en nieuwsgierige supporters naar het busje loopt. Elf schermen houdt hij daar tijdens de wedstrijd in de gaten, met in elk geval één voor de wedstrijd en één met een seconde vertraging om bij twijfel een situatie direct nogmaals te bekijken. Daarnaast zijn er twee camera's die de buitenspellijn in de gaten houden en zijn er nog de verschillende camera's langs het veld en op de tweede ring.

Vink deed zo'n vijftien eerdere testduels als videoscheidsrechter en had in bijna elk duel een cruciale bijdrage kunnen leveren. "Een elleboogstoot die niet werd gezien, maar rood had moeten zijn bijvoorbeeld. Als ik zo'n situatie vanuit zes posities zie, weet ik zeker dat ik de goede beslissing neem. Maar ik grijp alleen in bij momenten die overduidelijk zijn. Bij twijfel of interpretatie blijf ik ervan af, dan is het een taak van de scheidsrechter."

In zijn loopbaan gebeurde het regelmatig dat Vink graag een videoscheidsrechter in zijn oortje een advies had horen geven. Dat hij en zijn collega's dat binnenkort daadwerkelijk gaan horen lijdt bij hem geen twijfel. "De trein is gaan rollen en komt niet meer tot stilstand."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden