Kan het zaterdag over een week?

Het is gemakkelijk om schamperend te reageren op de pastoor van Liempde of de wereldvreemde bisschoppen die denken dat een beslissing over euthanasie mogelijk wordt genomen door mensen die door emoties, angst en stress zijn overmand. Het is ook zaak om te signaleren dat er met de huidige euthanasiepraktijk wel iets aan de hand is.

Euthanasie gold als een noodoplossing. Ook mensen die het leven als een Godsgeschenk ervaren, leerden met een zuiver geweten vragen om euthanasie op het moment dat het leven niet meer met leven verenigbaar was. Als de nood hoog is, gelden andere wetten.

Maar de wind is gedraaid, mensen van deze tijd gaan er anders mee om. Euthanasie is een mogelijkheid, een variant waar je voor kunt kiezen. Wanneer genezing of verbetering uitgesloten is, wordt aan het wettelijk criterium 'uitzichtloos lijden' voldaan. Na de zoveelste chemokuur vinden mensen, misschien wel terecht, dat zij genoeg geleden hebben. Maar het kan zijn dat het lijden van vandaag de dag op de keeper beschouwd nog wel te doen is.

Bij euthanasie als noodoplossing houdt men het uit om te wachten op de dag dat het echt, maar dan ook echt niet meer gaat. Bij euthanasie als mogelijkheid waar je voor kunt kiezen, verschuift dit. Iemand vindt het op een gegeven moment genoeg en de naasten zijn het ermee eens. Men probeert de huisarts over de streep te trekken. Meer dan eens lukt dat. Als dan ook de tweede arts akkoord gaat, is het rond.

Het komt daardoor voor dat de dag van overlijden ruim tien dagen van tevoren wordt gepland. De motieven die daarbij een rol spelen kunnen gaan over een koor of een fanfare die beschikbaar moet zijn om de uitvaart op te luisteren. "Zaterdag over een week heb ik een begrafenis" was vroeger een domineesgrap, het kan je nu gebeuren. Een predikant maakte mee dat hij zijn vakantie aankondigde bij een ziek gemeentelid met wie hij intensief contact had. Hij vermeldde ook dat de waarneming goed geregeld was. Een halve dag later kreeg hij telefoon. De dag van de euthanasie was vervroegd zodat hij nog net voor zijn vakantie de uitvaart kon leiden. Gaat dit niet te ver?

De beschikbaarheid van een dominee, koor of dirigent kunnen misschien in de marge meetellen, maar mogen niet bepalend zijn. Misschien moeten artsen en dominees wanneer zij in onmogelijke posities gebracht worden, vaker de moed hebben om de euthanasie in goede banen te leiden. Dat wil zeggen: alleen meewerken in geval van hoge nood. En als de nood niet hoog genoeg is, weigeren. Anders dan de pastoor van Liempde, doe je dat niet op basis van een wereldvreemd zeker weten, maar omdat het waardevol is om het leven ten einde toe te voltooien. Sterven hoort erbij.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden