Kai Verbij dacht dat hij ging vallen, maar werd wereldkampioen

Kai Verbij viert het behalen van de wereldtitel op het WK Sprint. Beeld ANP

Stoïcijns is niet meteen het woord dat je met sprinten op de schaats verbindt. Toch is die eigenschap van toepassing op Kai Verbij, zoon van een Zuid-Hollandse vader en een Japanse moeder.

In de voorlaatste bocht van de laatste rit op de 1000 meter tijdens de wereldkampioenschappen gisteravond in Calgary dacht de 22-jarige Verbij dat hij ging vallen. De schaatser uit Hoogmade deed het niet. Zeldzaam onverstoorbaar bleef hij op de been en schaatste naar zijn eerste wereldtitel.

Net als vorige maand in Heerenveen, waar hij de Europese sprinttitel veroverde, deed hij dat zonder een afstand te winnen. De negende, derde, vierde en de negende plaats over de afzonderlijke afstanden (500-1000-500-1000 meter) waren voldoende. Rekenen kan hij wel een beetje, maar het is vooral de rust die hij uitstraalt. "Een foutje", dat was de hapering in de slotronde wel. "Maar mijn 500 meter van zondag heeft me gered", zei hij tegen de NOS.

De Nederlanders deden het goed op de Olympic Oval, die bij de schaatselite geliefd is. Achter Verbij en de sterke Noor Havard Hjolmeford Lorentzen werd Kjeld Nuis, ondanks twee mislukte 500 meters, derde. Ronald Mulder, die twee keer de kortste afstand won en het wereldrecord (33,98) tot op een tiende seconde benaderde, vierde. Mulder was de tegenstander van Verbij in de beslissende kilometer en moet enige hinder van die bijna-val hebben ondervonden.

Perfecte conditie

IJsmeester Mark Messer is in Calgary in staat de ijsbaan in perfecte conditie te brengen zodat het rijden van een wereldrecord tot de mogelijkheden behoort. Al is de baan in Salt Lake City hoger gelegen (1425 tegen 1105 meter) en is de luchtweerstand daar geringer, toch is het olympische ijs van 1988 favoriet.

Op afzonderlijke afstanden kwam het dit weekeind niet tot mondiale records. Met zijn vierkampscore komt Verbij (136.065) wel in de boeken. Het oude record stond met 136.790 sinds 2013 op naam van Michel Mulder (Salt Lake City, 26 en 27 januari 2013).

Nuis miste de toptijd op de 1000 meter, die hij twee keer won, op negen-honderdste van een seconde (1.06,51). "Het kan nog harder", had Nuis zaterdag laten weten. Twee kleine foutjes is twee-tiende seconde, rekende hij na de 1.16,61. Daarmee is het acht jaar oude wereldrecord van Shani Davis binnen handbereik, redeneerde hij verder. Op 7 maart 2009 klokte de Amerikaan in Salt Lake City 1.06,42. Zo bleef er voor de gretige Nuis nog wat te wensen over.

Als het om sprinten gaat, heeft Nederland de afgelopen twintig jaar een geduchte traditie opgebouwd. Sinds Jan Bos (1998) konden Erben Wennemars (2004 en 2005), Stefan Groothuis (2012) en Michel Mulder (2013 en 2014) als wereldkampioen worden gehuldigd.

In Calgary ging het om de erfenis van Pavel Koelizjnikov, die de laatste twee jaar titelhouder was. In de eerste wereldbekerwedstrijden van het seizoen had de Rus zich nog wel laten zien. Maar de brille was er wel af bij de kampioen, die verstrikt is geraakt in de dopingaffaire die de sport in zijn land momenteel beheerst. Vooral Nuis had zich herhaaldelijk uitgelaten over de onsportieve praktijken. Hij had veel energie gestoken in de veroordeling van de Russen.

Broederlijk delen

Op de eerste dag hadden de Nederlandse schaatsers veel broederlijk gedeeld. Allereerst het feit dat ze alle drie op de 500 meter bijna uit de binnenbocht vlogen. Vroeger was dat in Calgary met de hoge middelpuntvliedende kracht gebruikelijk. Maar de betere techniek van de schaatsers en de herziening van de piste in Calgary hebben daaraan een einde gemaakt.

Mulder schaatste een nieuw nationaal record op de 500 meter (34,18), Nuis deed dat op de 1000 meter, en Kai Verbij was de trotse aanvoerder van het tussenklassement.

Nuis was gedwongen een vlekje weg te werken, een mindere 500 meter, en deed dat voorbeeldig. Mulder verloor juist terrein op de kilometer. Zoals wel vaker dit seizoen was Verbij het toonbeeld van ingetogen regelmaat. Hij was het zondag opnieuw. En hij is van plan dat tot de laatste wedstrijd van het seizoen, de wereldbekerfinale over twee weken in Stavanger, te blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden