Kabinet geeft onvoldoende uitleg waarom Nederland in Libië gronddoelen ontwijkt

Nederland doet mee aan de pogingen om de Libische bevolking te beschermen tegen het leger van dictator Kadafi. Aanvankelijk door een bijdrage aan de handhaving van het wapenembargo, maar, na goedkeuring door de Kamer donderdag, nu ook door een bijdrage te leveren aan het in stand houden van de no-flyzone.

De luchtmacht gaat dat echter doen met één hand op de rug vastgebonden. Alleen doelen in het luchtruim boven Libië mogen aangevallen worden, doelen op de grond niet.

Nederland zal niet bombarderen, heet het dan. Maar de term is te ruim. Een Nederlandse F-16 kan bijvoorbeeld een tank van de troepen van Kadafi spotten, die op het punt staat een woonwijk te beschieten. In dat geval dient het commando gewaarschuwd te worden en moet een Brits of Frans vliegtuig de daadwerkelijke aanval op die tank openen.

Ook als troepen op de grond het Nederlandse jachtvliegtuig aanvallen, mag niet ter verdediging teruggeschoten worden.

De rationaliteit achter deze beslissing van het kabinet is niet gemakkelijk te volgen. Het heeft er veel van weg dat het kabinet, bang voor een oordeel van de meerderheid in de Kamer, alvast een knieval heeft willen maken. Ten onrechte, zo bleek in het debat. Meerdere partijen, waaronder ook de PvdA als grootste oppositiepartij, betwijfelden de logica van deze stap.

Nederland kan wel geen aanvallen op de grond aanvoeren, we blijven als deel van de coalitie, die dat wel doet, wel medeverantwoordelijk voor dergelijke aanvallen. Als er dan toch verantwoordelijkheid gedragen wordt, is het, zeker gezien het feit dat voor dergelijke grondaanvallen alle ruimte is in de Veiligheidsraadsresolutie 1973, niet verstandig de opdracht van Nederlandse piloten zo in te perken.

Heel anders ligt dat bij de stelling van het kabinet dat opstandelingen in Libië niet bewapend mogen worden. Hoe penibel hun situatie ook, het kabinet stelt volkomen terecht dat de resolutie daar geen ruimte voor laat, wat de Franse president Sarkozy ook zeggen mag.

GroenLinks haakte helaas donderdagavond af. De kritiek van die fractie op de hele Navo-operatie is niet geheel onterecht. Zo is inderdaad volstrekt onduidelijk waar de inmenging in Libië uiteindelijk op moet uitdraaien en is er te veel discussie of er nu wel of niet wapens geleverd mogen worden. De steun intrekken gaat echter te ver. Het alternatief, niets doen, is immers geen optie voor de internationale gemeenschap.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden