K's Choice van groot naar mega

Dat komt zo: Toen zij op school zat, ging Sarah vaak met broer en mede-bandlid Gert vanuit Kapellen naar Brussel, naar Anderlecht. Prachtig vond ze dat; het paars van de club en de reacties van het publiek op de oogstrelende acties van Nilis en Degryse en noem maar op. Later, vertelt ze, ging ze vaker naar Germinal Ekeren, waar Gert als junior voetbalde voor hij het te druk kreeg met de band. Sarah: “Ik ben er vorige week nog geweest, even kijken. 't Is vlakbij. Jazeker, Tahamata heb ik ook nog vaak zien spelen.”

PETER SIERKSMA

Het grote publiek. Veel liefhebbers schrikt het af. De beste popmuziek hoort thuis in kleine zalen en niet bij het van dik hout voor de massa. Maar Sarah heeft er geen last van. Het komt goed uit, want nu de derde cd 'Cocoon crash' komende maandag in Nederland verschijnt, zijn de verwachtingen hoger gespannen dan ooit. Sinds 'Not an addict' twee jaar geleden een hit was en het (tweede) album 'Paradise in me' niet alleen in Europa maar ook in Australië, Canada ('Toronto is een van mijn favoriete steden geworden'), Japan en de Verenigde Staten ontdekt werd, is het nu tijd voor de grote doorbraak. Van groot naar mega. Van middelgroot naar het niveau van namen als Skunk Anansi en Live, precies ook de muziek waar de modern rock van k's Choice met haar gedreven, Amerikaanse klinkende gitaarpartijen toe gerekend wordt.

Van 'Cocoon crash' moeten daarom ook minstens een half miljoen platen verkocht worden, wil de platenmaatschappij (Double T in Nederland, België, Duitsland en Frankrijk, maar het grote Sony elders) tevreden zijn. Sarah reageert er ontspannen op. “Het verschil met de vorige plaat is inderdaad dat de verwachtingen groter zijn. Als je nog niks geproefd hebt van iets en het bevalt, dan wil je altijd meer. En dat geldt voor ons ook. Als je eerst 250 000 platen verkoopt, waarom dan ook niet 500 000? Die stap is trouwens kleiner dan die van nul naar 250 000. Het verhoogt de druk niet echt, wij zijn gewoon nieuwsgierig.”

Hoe is het om opeens als grote band te worden benaderd? Sarah: “Ach, het hangt voor een groot deel van jezelf af hoe je benaderd wordt. Wij voelen ons niet groter dan vroeger. Een voordeel is dat er in de productie van 'Cocoon crash' meer geïnvesteerd is dan die van 'Paradise in me'. We hebben in januari in Londen tijdens de opnamen bijvoorbeeld met Gil Norton gewerkt. Dat is een grote producer, die eerder met The Foo Fighters en The Pixies heeft gewerkt. Zoiets merk je. Dat is heel leerzaam.”

“Het enige negatieve verschil dat we de afgelopen periode gemerkt hebben, was het absurde idee van een meneer van de platenmaatschappij die voorstelde een paar dagen in de Ardennen te gaan zitten om een hit te schrijven. Toen hebben wij gezegd: Daar doen we niet aan mee. U neemt ons maar zoals wij zijn. Onze nieuwe single 'Believe' is dan ook niet als hit geschreven. Het is gewoon een typisch k's Choice-nummer. Als het aanslaat is dat leuk, maar wij weigeren ons te gaan forceren om maar een hitje te krijgen.”

Wat is zo leuk aan de massa? Waarom niet lekker het kleine circuit?

“Vergis je niet. Ik geniet evenzeer van de intimiteit van een klein zaaltje. Maar tegelijkertijd hou ik er ook van om te spelen voor 20 000 mensen in een stadion of op een festival. Soms is er bij zo'n massa een sfeer die je nooit krijgt in clubverband. Allez, ik denk dat iedereen zich wel eens probeert voor te stellen dat je op een podium staat voor 10 000 mensen die alleen voor u gekomen zijn. Neem alleen al het geluid en de sfeer die dat kan oproepen.”

Krijg je daar energie van? Want echt stilstaan doe je nooit, daar op dat podium. Ik bedoel, je beweegt veel...

“Zeker. Heel veel van de energie die ik gebruik op het podium krijg ik terug van het publiek. Het is puur een wisselwerking van adrenaline en energie. Het publiek voelt meteen of je futloos bent of niet. Voel je je moe en gaat het niet lekker, dan hangt er al snel een rotsfeer. Maar voel je je goed, dan slaat de vonk al snel over, merk ik.”

“Ik herinner me Pinkpop twee jaar geleden. Daar braken we door bij het grote publiek. Op Torhout-Werchter waren we niet uitgenodigd omdat we te klein waren. Pinkpop maakte echter alles goed. Het publiek was zo enthousiast, dat zullen we nooit meer vergeten. Vandaar ook dat ik er naar uitzie om er dit jaar weer te zijn. Pinkpop is tof.”

Eerst waren er de plaatopnames, nu de perscampagne, straks begint het toerneecircus te draaien en ben je tot en met december onafgebroken in de weer. Dat lijkt op topsport, want faal je, dan kun je het verder schudden. Zie je er tegen op?

“Nee, in het geheel niet. Ik hou van reizen. We zijn ook allemaal bereid er hard voor te werken dit jaar. Wat alleen belangrijk is, is dat we van tijd tot tijd onze rust nemen. In Amerika is het vaak zo dat je na een zwaar optreden pas diep in de nacht naar bed kan, terwijl je 's ochtends vroeg alweer gebeld wordt door een lokaal radiostation. Dat breekt je op. En dat doe ik dan ook niet. Als ik om drie uur naar bed ga, moet ik minstens tot twaalf uur slapen, anders hou ik het niet vol. Hetzelfde geldt voor drank en drugs. Bij veel popsterren zie je dat ze alleen zo op de been blijven. Aan de ene kant begrijp ik dat wel. Het wordt overal in overvloed aangeboden. Waar je ook optreedt, er zijn altijd drugs. En hoe meer je verdient, hoe eenvoudiger het op je af komt. Maar ik hou er niet van. Heb ook niet de behoefte om de gekwelde rockster uit te hangen. Het lijkt soms wel of je op z'n minst gescheiden ouders moet hebben en flink bent afgeklopt ook. Ik daarentegen heb gewoon een stabiele en gelukkige jeugd gehad in Kapellen. En toch zing ik in een band.”

Zonder dat Bettens nu direct een maatschappelijke boodschap heeft, voelt zij zich wel verwant met veel vrouwelijke collega's in het vak. Een van de festivals waar ze naar uitkijkt is dan ook de door Amerika reizende 'Lilith'-toernee, waar enkel vrouwen(-bands) aan mee doen. “Wij spelen in juni mee in Vancouver en Las Vegas. Ik heb gehoord dat Garbage, Tracey Chapman en The Indigo Girls erbij zijn. Vooral de Indigo Girls, een soort underground-Spice Girls, vind ik erg leuk. De sfeer op het Lilith-festival is altijd goed. Anders dan op gewone rockfestivals. Gemoedelijker, minder macho zoals je zult begrijpen.”

Even bijzonder als Sarah zelf is ook de naam van de band, die behalve Sarah en haar broer Gert bestaat uit de Amerikaanse bassist Eric Grossman, de Nederlandse drummer Bart van der Zeeuw en de Vlaamse gitarist Jan van Sichem, bijzonder. k's Choice refereert aan Kafka's keuze uit 'Het Proces'. Aan het begin van het gesprek aarzelt Sarah er dieper op in te gaan: “Ik ben er een beetje bang voor om er al te veel over te zeggen. Ik wil niet als een belezen, hoogstaand literair typ-je overkomen, want 'dat is ook niet'; die 'K' was al beslist voor die van Kafka was.”

“Maar het ongelooflijke aan het boekje is dat Kafka je zo heel comfortabel kan laten voelen. Dat er op een bepaald moment in het leven geen enkel alternatief meer is. Dat er geen uitweg meer is, dat iedereen tegen u is, terwijl iedereen toch altijd graag denkt dat, wat er ook gebeurt, er toch altijd een oplossing is. Zelfs als je wordt opgepakt voor iets dat je niet gedaan hebt, geloof je dat er uiteindelijk toch altijd wel iemand zal zijn die je helpt. Dat is hoe wij graag denken. Maar Kafka geeft het gevoel dat er geen raad komt. Het is het gevoel wat ik ook had bij het zien van Bertolucci's film 'The sheltering sky'. Op een bepaald moment sterft John Malkovitch en blijft zijn geliefde alleen achter in de woestijn en wordt dan opgepikt door een karavaan. Ze moet dan iets pakken en dan drommen al die Arabieren om haar heen. Dat vond ik zo beklemmend - dat er niets meer is waar je je aan kunt vasthouden. Of dat een typisch westers gevoel is, weet ik niet, maar alles is volledig buiten uw controle.”

Herken jij dat gevoel zelf?

“Eigenlijk niet. Misschien dat het mij daarom ook zo fascineert. Ik denk graag dat er inderaad altijd iemand komt, dat er altijd een oplossing is.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden