Justitie / Klassejustitie ligt op de loer in zaak tegen ex-rechter

Werkt Vrouwe Justitia altijd zonder aanzien des persoons? Vandaag beslist de rechtbank in Arnhem over de oud-vice-president van de rechtbank in Maastricht, verdachte in een kinderpornozaak. Tegen hem is 15 maanden cel geëist, waarvan vijf voorwaardelijk.

AMSTERDAM - Justitie is teleurgesteld in de houding van het ooit zo gerespecteerde lid van de rechterlijke macht, zei officier van justitie mr. H. Stikkelbroeck twee weken geleden ter zitting. Tegenover de prudente behandeling door de politie en het openbaar ministerie tijdens de opsporing had wel wat meer medewerking van de ex-rechter mogen staan.

De vraag is of de 47-jarige Maastrichtenaar zo'n coulante behandeling heeft verdiend en of het openbaar ministerie hier niet met twee maten heeft gemeten. Wat onderscheidt een rechter als verdachte in een strafzaak van een gewone burger? ,,De woning van een rechter ga je anders binnen dan die van gevaarlijke mensen'', zei Stikkelbroeck. En: ,,Het afbreukrisico van iemand in een voorbeeldfunctie is veel groter dan gemiddeld. Mede daarom was een optreden met veel vertoon uit den boze.''

Justitie lijkt daarmee lering te hebben getrokken uit het verleden. Hoe anders verging het immers politiechef René Lancee acht jaar geleden nog op Schiermonnikoog. Hij werd destijds, naar achteraf bleek ten onrechte, verdacht van incest met een van zijn dochters. Een arrestatieteam landde per helikopter in alle vroegte op het waddeneiland om Lancee met veel machtsvertoon van zijn bed te lichten.

Doorgaans vindt bij verdenking van bezit van kinderporno grondige huiszoeking plaats, worden computers gescreend en de werkplek geïnspecteerd. Niet echter in dit geval. In een onderhoud tussen rechter-commissaris en officier van justitie werd van tevoren afgesproken dat doorzoeking achterwege zou blijven als verdachte vrijwillig videobanden en computer zou afstaan. Dat deed hij, maar in de computer zat geen harde schijf meer. En hem was niet gevraagd of hij wellicht nog meer computers had.

Ook werd de man, anders dan gangbaar, niet aangehouden. Onderzoek naar bezit van kinderporno in 's mans tweede woning, een kasteeltje bij het Franse Chervey, is nooit overwogen, zei de officier. En doorzoeking van de werkplek was al even ondenkbaar: dan zou justitie immers aan de slag gemoeten hebben bij de rechtbank in Maastricht.

De omzichtigheid waarmee justitie te werk ging om de verdachte niet in verlegenheid te brengen, leidde zelfs tot blunders, poogde de officier uit te leggen. Zonder machtiging van de rechter-commissaris betraden agenten de woning van de rechter, en bekeek een van hen banden waarop kinderporno te zien was. De politieman wilde er zeker van zijn dat het om jeugdigen beneden de zestien jaar ging, 'gelet op de functie van de verdachte'.

De officier tilt niet zo zwaar aan de blunders van de politie. De rechter-commissaris besloot later die dag immers zelfstandig tot huiszoeking, vertelde de aanklager: puur op basis van de melding van de elektricien die de kinderporno in de woning van de rechter had aangetroffen.

Het is de vraag of de rechtbank ook zo gemakkelijk aan de eerste, onrechtmatige 'doorzoeking' voorbijgaat. En mocht het wel tot een veroordeling komen, in hoeverre laat de rechtbank dan meewegen dat de voormalige vice-president van de rechtbank in Maastricht een maatschappelijke voorbeeldfunctie had?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden